Review: Kona Honzo ST

Hardcore hardtail hooligan


Sinds de introductie van de eerste stalen Honzo in 2012 heeft Kona een hele familie van hardcore-hardtails met grote wielen opgebouwd, met varianten in aluminium, carbon en zelfs titanium. Maar ondanks die uitbreiding is het stalen origineel nooit uitgefaseerd. Gelukkig maar; na een aantal subtiele aanpassingen aan de geometrie is deze Canadese hooligan capabeler dan ooit tevoren, zo vindt Honzo-fan Sebastiaan Kruik.

De Honzo ST is een liefhebbersfiets. Kan je de aluminium en de carbon Honzo’s als complete fiets bij de Kona-dealer halen, de stalen uitvoering werd tot vorig jaar alleen als los frame aangeboden. Dat betekende dat je óf zelf aan het klussen moet óf dat je de dealer het laat opbouwen. In beide gevallen niks mis mee, want zo je kun je zelf bepalen wat er aan de fiets gehangen wordt, passend bij jouw rijstijl en het terrein waarin je de fiets gaat gebruiken.

De test-Honzo ST begon z'n loopbaan op een paar Schwalbe Fat Alberts in de maat 2.35 inch en velgen met 25 mm binnenbreedte.

In mijn geval is dat terrein de Alpen, waar ik graag lastige paadjes opzoek. En dus monteer ik in de Honzo ST een set stevige wielen op basis van NoTubes Flow EX-velgen met daarop een set 2.35 inch Fat Alberts van Schwalbe. Aan de voorkant hang ik niet een vork met de aanbevolen 120 mm veerweg, maar pak ik een RockShox Pike met twee centimeter méér. Beter mee verlegen dan om verlegen, zeg ik altijd maar. De remmerij komt bij Sram vandaan in de vorm van een set potente Guide-remmen, met twee paar zuigers in de remklauw en aan de voorkant een extra grote, 200 mm remschijf. Ook hier geldt weer: beter te veel dan te weinig! Icing-on-the-cake is een Fox Transfer dropper-post, in de bergen een wat mij betreft onmisbare accessoire!

In de bergen pakken mijn keuzes goed uit. Wat heet. De fiets rijdt briljant! Ik zal even uitleggen waarom. De Honzo heeft een lange voorkant met een luie stuurhoek. De achterkant is juist steil en kort. De zitbuishoek is 74 graden. De liggende achtervork meet in zijn kortste stand – de Honzo heeft verschuifbare patten voor singlespeedgebruik – slechts 415 millimeter. Het achterwiel zit dan zó dicht bij de zitbuis, dat er geen plek meer is voor een voorderailleur! Geen probleem overigens, dankzij een ovaal voorblad met maar 28 tandjes peddel ik vrijwel overal tamelijk relaxed omhoog.

Ook de cockpit is – voor een hardtail – nogal extreem. Het stuur meet 78 centimeter, de stuurpen slechts vijf. Die combinatie maakt dat je, mits je druk op het voorwiel houdt, de fiets loeisnel en snaarstrak door de bocht kunt dirigeren. Wham! En wie denkt dat alleen bikes met een lange achterbrug goed klimmen heeft het mis; dankzij de relatief steile zitbuishoek heeft de Honzo in beklimmingen altijd voldoende druk op het voorwiel. De voorkant gaat dus niet ‘zoeken’, en val je een klimmetje staand op de pedalen aan, dan is de tractie helemaal eindeloos. Ieder voordeel heeft echter zijn nadeel, na verloop van tijd schuif ik daarom het achterwiel toch wat naar achteren. Daarover later meer.

Ook bergafwaarts werkt de progressieve geometrie van de Honzo. Je staat niet alleen ver achter de vooras, ook de combinatie van grote wielen en lage bracket doet de Honzo ST erg zeker aanvoelen. Je zit meer ín dan óp de bike; het over-de-kop gevoel – dat veel xc-hardtails in lastige afdalingen kenmerkt – komt bij de Honzo ST totaal niet voor. Dankzij de korte achtertrein til je bij geulen of kleine drops makkelijk het voorwiel even op, waarbij de benen vervolgens als schokdemper fungeren. Natuurlijk, je moet alerter zijn dan op een fully, want het is en blijft een hardtail en het achterwiel heeft bij grote keien zo nu en dan de neiging als een boemerang terug te slaan. Alhoewel dat relatief is, want bij kleine wielen is dat effect veel sterker en hinderlijker dan bij de grote hoepels van de Honzo.

Terug naar de verstelbare achtervork. Ik ben een beetje gaan experimenteren met de positie van het achterwiel. Wat blijkt; met de patten in het midden van het verstelbereik rijdt de Honzo – ondanks de bovengenoemde voordelen van zo’n korte achterkant – wat mij betreft nét wat lekkerder. Je trekt het wiel nog steeds probleemloos omhoog, als dat is wat je graag doet, maar er komt ook wat meer rust in de achterkant. En bij klimmen in het zadel is het comfort iets hoger. Omdat ‘iets’ niet veel is, heb ik later de 2.35 inch Fat Alberts verruild voor een paar 2.6 inch Nobby Nics. Dat extra luchtvolume tussen velg en ondergrond levert niet alleen een flinke comfortwinst op, ook de tractie in steile en lastige beklimmingen verbetert. Maar door dat extra rubber wordt ook de roterende massa hoger, waardoor deze set-up op glad aangeharkte Nederlandse parkoersen een beetje overkill is. Dat geldt overigens ook voor de lange vork; fijn in de bergen, teveel van het goede in Nederland. De 120 mm veerweg die Kona adviseert is dan passender.

De Honzo ST heeft schuifpatten. Kan je ’m als je écht hardcore bent ook singlespeed rijden. Wij vonden het vooral prettig om een beetje te experimenten met de positie van het wiel. Wat blijkt; met het wiel in het midden van het verstelbereik rijdt de Honzo ST het lekkerst.

Kona adviseert een voorvork met een veerweg van 120 à 130 mm, maar in het buitenland is 140 mm eigenlijk ook best erg lekker.

De Honzo ST heeft een lange reach (450 mm in maat M). Je rijdt ‘m daarom met een zeer korte stuurpen en een breed stuur.

De test-Honzo in een latere levensfase, met volumineuze 2.6 inch Schwalbe Nobby Nics rond velgen met een binnenbreedte van 30 mm. Het resultaat: meer tractie en comfort, met name aan de achterkant.

Kona Honzo ST – Specificaties, geometrie en prijs

De Kona levert de Honzo als complete fiets in verschillende uitvoeringen. Je hebt de keuze uit een aluminium, carbon en stalen frame. Van zowel de carbon als de stalen uitvoeringen zijn de frames ook los leverbaar. De Honzo ST in deze review werd als los frame gekocht en zelf opgebouwd.

Onderdelen

Frame Kona Cromoly Butted frame, Boost 148 mm inbouwbreedte met verschuifbare achterpatten
Vork RockShox Pike, 140 mm veerweg
Achterderailleur Sram X1-Horizon, 11-sped
Shifter Sram X1, trigger
Crankset Sram X1-1400, met 28t kettingblad
Cassette Sram XG-1180, 11-speed, 10-42t
Remmen Sram Guide
Remschijven Sram Centerline, 200/180 mm (v/a)
Wielset Stan’s Flow EX
Banden Schwalbe Fat Albert 29 x 2.35” / Schwalbe Nobby Nic 29×2.6”
Stuur Truvativ Boobar, 780 mm
Stuurpen Truvativ Holzfeller, 50 mm
Zadel Specialized Henge
Zadelpen Fox Transfer, 150 mm drop
Gewicht 13,1 kg
Prijs €699 (frame alleen)

Geometrie

vz_geometry_transparent_v2
Framemaat M
Zitbuislengte ST 43,2 cm Offset O
Bovenbuis TT 62,6 cm Trail T
Reach R 45,0 cm Balhoofdlengte HT 10,0 cm
Stack S 63,3 cm BB drop BBD 65 cm
Zitbuishoek STA 74,5° Liggende vork CS 41,5 cm
Balhoofdshoek HTA 68,0 ° Wielbasis WB 113,9 cm
Framemaat M
Zitbuislengte ST 43,2 cm
Bovenbuis TT 62,6 cm
Reach R 45,0 cm
Stack S 63,3 cm
Zitbuishoek STA 74,5°
Balhoofdshoek HTA 68,0 °
Offset O
Trail T
Balhoofdlengte HT 10,0 cm
BB drop BBD 65
Liggende vork CS 41,5 cm
Wielbasis WB 113,9 cm

Website fabrikant: www.www.konaworld.com

Conclusie

Ik schreef het al eerder: de Honzo is in al zijn eenvoud een geniale fiets. En de stalen, meest eenvoudige versie is misschien wel de meest geniale. Natuurlijk, het frame is niet bepaald licht. Maar wie zich daar niet aan stoort, haalt voor een zacht prijsje een hooligan in huis die altijd en overal zin heeft in keihard feesten. Natuurlijk, een all-mountain-fully is in de bergen veel comfortabeler, minder vermoeiend en uiteindelijk ook sneller. En op je wekelijkse rondje over de Heuvelrug zitten ‘KOMmetjes’ er niet echt in, zeker niet in de klimsecties. Maar wie om wat voor reden dan ook – prijs, complexiteit, onderhoudskosten – geen dubbelgeveerde bike wil rijden, maar wél spannende paadjes, die kan niet om deze stalen Canadees heen. De Honzo ST is nergens de beste in, maar hij kán wel alles. Van Appelscha tot Alpen, hij voelt zich echt overal thuis. O ja, mijn Honzo ST is er eentje uit 2018, maar de 2019 uitvoering is, op de kleur van de lak na, onveranderd.

Tekst: Sebastiaan Kruik
Foto's: Jarno Schrugers

Posted in Reviews and tagged , , , , , , , , , , .