Review: Merida Silex – Wat jij wilt…


Een gravelbike, dát lijkt me wel wat. Een do-it-all-fiets om door de bossen te struinen, mee te nemen op vakantie en in de winter te gebruiken om mijn conditie op peil te houden. Tot een aanschaf is het echter nog niet gekomen. Het aanbod is enorm, maar ik vraag me vooral af of zo'n fiets al die verwachtingen wel waar kan maken. Hoe fijn is het dan als je gewoon een fiets krijgt aangeboden om te proberen. Niets kiezen, niets nadenken, gewoon een fiets ophalen en gaan...

... dat aanbod kreeg ik, van Merida, in de vorm van de Silex 7000.

Tekst & foto's: Thijs Roeleveld

Zo divers als het inzetgebied van gravelbikes, zo divers zijn ook de fietsen. Van opgeruwde enduranceracers met 30 mm brede banden, tot mountainbike-hardtails met een krom stuur en banden met een breedte van 2.1 Inch. Daarbij zijn sommigen ook nog eens voorzien van allerhande nokjes en boutgaten voor bagagedragers, spatborden en flessen water voor dagenlang gravellen. En hoe zit het dan met de Merida Silex? De geometrie heeft wel wat weg van een ouderwetse MTB hardtail. Dat neigt naar off-road. Aan de andere kant is de fiets afgemonteerd met een '2x'-groep en voorzien van semi-slicks van maar 35 mm breed. Dat zegt dan weer wat meer road. Althans, als je het zoals ik, vanuit het perspectief van een mountainbiker bekijkt. Is het daarmee vlees noch vis of toch een soort schaap met vijf poten? Ik zocht het uit tijdens vijf maanden gravellen in Nederland.

Het aanbod

De door mij geteste 2019 Silex 7000 is de meest chique versie die in Nederland is te krijgen. Het frame en vork zijn van carbon en de fiets is volledig afgemonteerd met Shimano Ultegra R8000. In dit geval met een compact 50/34 crankstel en een 11-speed 11-34 cassette. Let wel, de derailleur is een 'gewone' Ultegra derailleur, dus zonder clutch. De Fulcrum wielen zijn voorzien van Maxxis Razzo banden in de maat 700x35c. Een semi-slick die speciaal voor de Silex is ontwikkeld. Wil je bredere banden monteren, dan heeft het frame daarvoor voldoende ruimte. Volgens Merida kun je er maximaal 700x42c of 650Bx2.1" in kwijt. De wielen worden overigens niet tubeless ready afgeleverd. Met 8.6 kg is deze versie van de Silex één van de lichtere gravelbikes. Verder is het aantal mogelijkheden om attributen te monteren noemenswaardig. Er zijn gaten voor spatborden, voor- en achterdragers en boutgaten voor maar liefst vijf waterflessen.

Tel je even mee: 1, 2, 3, 4, 5 punten om je waterflessen te monteren.

In Nederland biedt Merida inmiddels al 2020-versies van de Silex aan. Naast de Silex 7000 met zijn carbon frame, zijn er ook twee versies met een aluminium frame. De Ultegra onderdelen die op de door ons geteste Silex 7000 gemonteerd zijn, zijn voor dit jaar vervangen voor exemplaren uit de GRX-reeks van Shimano. Dezelfde GRX810 onderdelen vind je terug op de aluminium Silex 700 van € 1.999,-. De Silex 400 uitgevoerd met de 10-speed GRX400 groepset en kost € 1.499,-. In het buitenland worden ook nog andere uitvoeringen aangeboden waaronder twee carbon versies met een 1x aandijving. Het was mooi geweest als Merida één van deze versies in Nederland zou aanbieden. Maar wellicht is het gewoon een kwestie van je dealer lief aankijken.

Merida's interpretatie van de gravelbike; een lange, aflopende bovenbuis en hoog balhoofd

Merida Silex 7000 - Specificaties en prijzen

Frame Merida Silex CF2 (carbon)
Voorvork Silex CF2 (full-carbon)
Achterderailleur Shimano Ultegra
Shifters Shimano Ultegra
Crankset Shimano Ultegra, 50-34t kettingbladen
Bottom Bracket PressFit
Cassette Shimano CS-HG800, 11-34t
Ketting KMC X11-1
Remmen Shimano Ultegra Disc, 160/160 mm schijven (v/a)
Stuur Merida Expert GR
Stuurpen Merida Epert CC
Wielset Fulcrum 700 DB (Identiek aan Fulcrum 7 DB)
Banden Maxxis Razzo, 700c x 35c, Silkworm
Zadelpen Merida Expert TR Carbon, 30.9 mm
Zadel Prologo Scratch
Gewicht 8,6 kg (zonder pedalen)
Prijs €2.899 (uitvoering zoals getest)

 

Geometrie

vz_cx_geometry
Framemaat “M” 50 cm Offset O n.n.b.
Zitbuislengte ST 50 cm Trail T n.n.b.
Bovenbuis TT 58,0 cm Balhoofdlengte HT 20,0 cm
Reach R 40,0 cm BB hoogte BBH n.n.b.
Stack S 62,6 cm BB drop BBD 7,5 cm
Zitbuishoek STA 74,0 ° Liggende vork CS 43,0 cm
Balhoofdshoek HTA 71,0 ° Wielbasis WB 106,1 cm
Framemaat “M” 50 cm
Zitbuislengte ST 50 cm
Bovenbuis TT 58,0 cm
Reach R 40,0 cm
Stack S 62,6 cm
Zitbuishoek STA 74,0 °
Balhoofdshoek HTA 71,0 °
Offset O n.n.b.
Trail T n.n.b.
Balhoofdlengte HT 20,0 cm
BB hoogte BBH n.n.b.
BB drop BBD 7,5 cm
Liggende vork CS 43,0 cm
Wielbasis WB 106,1 cm

 

Website fabrikant: www.merida.nl

Gaan!

Ik moet in eerste instantie een beetje wennen aan de lijnen van de Silex. Het frame heeft een lange, aflopende bovenbuis en een lange balhoofdbuis. Het ontwerp wijkt daarmee af van een gemiddelde gravelbike die doorgaans een meer klassiek vormgegeven frame heeft. Volgens Merida moet de geometrie van de Silex een comfortabele zit en levendig karakter opleveren. Die comfortabele zit geloof ik meteen met die hoge voorkant. Een levendig karakter verwacht ik wat minder. De fiets is lang en zou in combinatie met de balhoofdhoek van 71 graden juist een stabiele, koersvaste fiets moeten opleveren.

Op weg (letterlijk, op het asfalt) voldoet de Silex ook aan die verwachting. De zit is comfortabel en het stuurgedrag is stabiel. Eenmaal op de onverharde paden valt het me vooral op hoe soepel de Maxxis banden rollen en kleine oneffenheden wegfilteren. Verder houdt het comfortabele en relaxte gevoel van de fiets de overhand. In een mulle sectie naar beneden laat de fiets zich gewillig sturen. Een fietsmaat met een klassieke crosser had wat 'momentjes', de Silex voorspelbaar en gemoedelijk. Zoek je de limiet wat meer op en ga je flink sturen, dan loop je tegen de grenzen van de fiets aan. Of beter gezegd, vooral eerst tegen de grenzen van de banden. De grip is - ondanks het marginale profiel - redelijk maar de banden zijn simpelweg te soepel/slap voor strak stuurgedrag. Dat de banden de fiets beperken, werd bevestigd toen ik halverwege de testperiode wat serieuzer rubber monteerde. Een setje Donnely X'Plor in de maat 700x40c. Niet eens zo veel breder dan de standaard banden, maar met flink meer profiel en vooral een veel steviger karkas. Daarmee stuurt de Silex aanmerkelijk beter en kun je technische trails op flinke snelheid rijden. De geometrie van de fiets komt dan goed tot z'n recht. Het comfort is dan uiteraard ver te zoeken, maar hé, wat wil je met een starre voorvork. Je moet je goed concentreren omdat een slechte lijnkeuze genadeloos wordt afgestraft. Maar hou vooral je stuur goed vast, want remknippen en boomwortels komen door als mokerslagen. Vet vermoeiend, maar errug leuk!

Een forse voorvork met voldoende ruimte voor serieus rubber. Maximaal 700x42c of 650x2.1" volgens Merida.

Positionering

Met de afmontage van de 7000 zet Merida duidelijk in op toeren en minder op technisch rijden. Neem bijvoorbeeld de Shimano Ultegra groepset. Deze schakelt en remt voorbeeldig en biedt voor elke snelheid het juiste verzet. Op meer technisch terrein klapperen de ketting en derailleur zonder clutch echter naar hartelust. Die zou ik vervangen door een exmplaar met clutch, zoals Merida zelf inmiddels ook heeft gedaan bij de 2020-versie met de GRX-groepset. Bij veel snelheidswisselingen moet je door de kleine stappen van de 11-34t cassette ook meer kransjes opschuiven dan ik met de mountainbike gewend ben. Een '1x'-aandrijving komt dan beter tot z'n recht. Hetzelfde geldt voor de standaard banden. De semi slicks rollen erg licht en zijn erg comfortabel. Op asfalt en in licht terrein voldoen ze voor een groot deel van de potentiële gebruikers waarschijnlijk meer dan prima. Persoonlijk heb ik liever iets stevigers zoals de geteste Donnely's. Het één is niet beter dan het ander, het is gewoon een kwestie van voorkeuren en kiezen; aanbod is er voldoende.

Relaxed cruisen met de standaard Maxxis Razzo's (links in beeld) of lekker werken en sturen met wat steviger rubber, de keus in aan jou. Overigens: voor 2020 levert Merida alle Silex-modellen uit met Maxxis Rambler banden die ook in het midden méér profiel hebben.

Mijn grootse kritiekpunt is dat de Fulcrum velgen niet tubeless-ready worden afgeleverd. Enig speurwerk leverde op dat de '2-Way Fit' Fulcrum-velgen wél tubeless zijn te maken, maar dan weer alleen in combinatie met banden van Schwalbe. Op z'n zachts gezegd knap onhandig. Met relatief smalle banden op onverharde paden is de kans op stootlek nou eenmaal groot. Dit werd helaas bevestigd toen ik met de aanmerkelijk stevigere Donnely's vol een boomwortel raakte. Resultaat: een klassieke snakebite die met een tubeless setup vrijwel zeker voorkomen had kunnen worden. Evenals een reductie van mijn credits toen ik vervolgens naar huis moest bellen omdat ik - zoals gewoonlijk weer eens - zónder binnenband op pad ben gegaan. Een slechte gewoonte die me nog eens serieus in de kont gaat bijten.

Verder zijn er wat kleine irritaties zoals onderdelen die ongewild van de fiets vallen. Niet tijdens het fietsen hoor, maar tijdens het vervoer. Zo valt die mooi geïntegreerde zadelpenklem uit de zitbuis als je de zadelpen verwijdert en ben ik een van de de einddoppen van de achternaaf ook meermaals (gelukkig) kortstondig kwijt geweest. Goed opletten dus als je de fiets demonteert voor vervoer!

Mooi zo'n geïntegreerde zadelpenklem, minder mooi is dat 'ie uit de zitbuis valt als je de zadelpen verwijdert voor vervoer.

Conclusie

Gravelen is voor mij nieuw, maar het voelde al heel snel vertrouwd. De natuurlijke habitat van een gravelbike is typisch zo'n ouderwetse MTB-route of veldtoertochten waarvan ik er veel heb gefietst. Tijdens het toeren over de gravelpaden moest ik ook met een glimlach terugdenken aan de fietstochten die ik als klein mannetje zo leuk vond. Maar juist de combinatie met de mogelijkheid om meer technische routes te fietsen en daar lekker je techniek bij te punten maakt een gravelbike voor mij persoonlijk een toffe keuze.

En is de Merida Silex dan dé ideale gravelbike? Natuurlijk niet, zou ik haast zeggen. Daarvoor zijn in dit segment het inzetgebied én vooral de gebruikerswensen simpelweg té divers. Merida heeft met de Silex echter wel een sterk aanbod. Met de standaard banden is de fiets een relaxte cruiser om door het bos en onverharde wegen naar vrienden, familie of beter nog (sorry vrienden en familie), nergens naartoe te rijden. Ook kun je de fiets voorzien van dragers, de fiets volgooien met bepakking en er de wereld mee over fietsen (randonneur, bestaat dat nog?). Monteer je echter een paar stevige banden en je hebt een fiets die verrassend capabel is en je uitnodigt om een lekker potje te sturen op je lokale mountainbikeroute.

Tot slot

Gravellen wordt neergezet als een avontuurlijk tak van sport waarbij je, al dan niet met baard en flanel shirt, epische tochten maakt over eenzame paden. De praktijk in Nederland is echter je die epische tochten niet zelden samen aflegt met gepensioneerde berijders van elektrische fietsen met gereduceerd gehoor. Een goede bel is dus absoluut onmisbaar.

Ik heb de testfiets regelmatig gebruikt om naar vrienden en familie te fietsen. Voor het plannen van de route heb ik gebruik gemaakt van fietsrouteplanner van de fietsersbond met als routetype ‘Natuurroute’. Dit heeft al een aantal keer verrassend leuke routes opgeleverd over mooie onverharde paden. Een absolute aanrader.

Posted in Cyclocross, Reviews and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , .