Spotcheck mountainbike | MTB-regio Zillertal, Oostenrijk

Eindeloze trails in het hart van Tirol

Als het gaat om mountainbiken was het Zillertal altijd al haantje de voorste. Al vroeg had men in dit Tiroolse dal door, dat mountainbikers gasten zijn die geld in het laatje brengen. Echter, die komen alleen als er goede routes en trails liggen. En die liggen er, zo bevestigt mountainbiker Wouter Smits na een bezoek aan het Zillertal. Of je nu klimgeit of trailtijger bent, je bent er aan het juiste adres.

Tekst: Wouter Smits // Foto's: Jarno Schurgers

De Brennerkam rondom de Brennerpas is magistraal qua uitzicht


Eindeloze trails in het hart van Tirol

Ik zweet peentjes. Eigen schuld dikke bult. Had ik me maar beter moeten voorbereiden op deze trip. Maar ja, toen fotograaf Jarno mij vroeg of ik samen met Roy Groenewegen een paar dagen het Tiroolse Zillertal wilde verkennen op de mountainbike, ging ik er van uit dat het een tripje als altijd zou worden. Dus lekker relaxed met een gondel omhoog en dan via spannende paadjes weer naar beneden. Niet dus. Ik heb inmiddels bijna 1.000 hoogtemeters omhóóg voor m’n kiezen gehad en het eind is nog niet in zicht. En spannende paadjes naar beneden? Nulkommaniks.

“Het is de schuld van de hoofdredacteur van deze website, dit per se een berghutovernachting in dit verhaal wilde hebben.”

Daar kan Jarno trouwens niets aan doen. Het is de schuld van de hoofdredacteur van deze website, dit per se een berghutovernachting in dit verhaal wilde hebben. “Dat is avontuurlijker”, vond hij. “Bovendien zit je dan de volgende dag al op hoogte. Veel mooier voor de foto’s…” Kan zijn. Maar dan had ik toch liever een berghut gehad die je met een gondel kunt bereiken. Pff…

De Brennerkam ligt vol met militaire wegen, ook dóór tunnels

Anita Meijer en Lee Towers

Fraai is de route naar de hut trouwens wel. Alle Tiroler clichés komen langs; grazige almen, donkere bossen, klaterende watervallen, snelstromende beken. We moeten er zelfs eentje doorwaden. Tof. Als we een hoop zweetdruppels verder eindelijk op de eindbestemming van vandaag arriveren, heb ik in eerste instantie niet eens in de gaten dat we er al zijn. Het gebouw waar Jarno zijn bike voor parkeert ziet er namelijk in de verste verte niet uit als berghut. Het lijkt eerdere een hotel. Tsja, daar ga je. Weer die slechte voorbereiding van mij. Want als ik vooraf een beetje had gegoogled, dan had ik kunnen weten dat de Geislerhof niet alleen een hotel lijkt, maar het ook ís. Of beter: een gasthof. Maar dan eentje op 1.645 hoogte. Vroeger was het een boerenbedrijf, zo zie ik op de schildering op de muur. Anno 1250 staat er trots bij. Gelijk hebben ze. Als ik zo’n oud huis had was ik er ook trots op.

“Het is in onze contreien misschien niet zo bekend, maar het Zillertal is als het gaat om het voortbrengen van muzikale talenten het Volendam van Tirol. En blijkbaar is Harry er daar één van.”

De Geislerhof ligt vanuit ons vertrekpunt Zell am Ziller gezien in de richting van de gletsjer van Hintertux, op de zuidflank van de Rastkogel, met zicht op de met eeuwige sneeuw bedekte drieduizenders van de Tuxer en Zillertaler Alpen. De berggasthof wordt gerund door het gastvrije Oostenrijkse echtpaar Harry en – echt waar! – Heidi. Het stel richt zich vooral op bergsporters, maar er komen ook genoeg dagjesmensen op bezoek om te overnachten of een hapje te eten. Harry is een fervent schlager-zanger. Het is in onze contreien misschien niet zo bekend, maar het Zillertal is als het gaat om het voortbrengen van muzikale talenten het Volendam van Tirol. En blijkbaar is Harry er daar één van. Hij houdt niet op met het oprakelen van verhalen over zijn gloriedagen on the road. Zo deelde hij tijdens een tournee door Nederland het podium met jaren-tachtig-coryfeeën Lee Towers en Anita Meijer, zegt hij. De foto’s met Leen en Anita wil hij wel inscannen en opsturen als we hem niet willen geloven. Bedankt Harry, hoeft niet hoor, we geloven je zo ook wel…

Uitzicht op de Hintertuxer Gletsjer.

Nee hoor, dit is allemaal zonder e-power...

Een bike-vakantie is éxtra leuk als je er een nacht slaapt in een echt berghotel, zoals hier de Geislerhof op ruim 1.600 meter hoogte.

Rastkogel en Penken

De volgende ochtend, na een prima nacht en een subliem ontbijt met versgebakken brood en boter en kaas van de boerderij, rijden we verder de Rastkogel op. Vanaf de Geislerhof loopt er een schotterpfad de hoogte in. Zo nu en dan door dichte bossen, dan weer door een open almenlandschap met koeien. Dat moet ik de hoofdredacteur van deze website nageven; het is inderdaad een voordeel als je ’s ochtends al gelijk lekker hoog zit. Kan je meteen genieten van het uitzicht. Want genieten, dat is het zeker, vooral als we de boomgrens passeren en een indrukwekkend almenlandschap in rollen, met eindeloze bergtoppen, adembenemende vergezichten en een opkomend zonnetje op de achtergrond om het geheel in stijl te belichten.

“En mocht dit alles je desondanks onberoerd laten, de afdaling die op deze beklimming volgt doet dat zeker niet. Via allerlei paadjes, weggetjes en dorpjes belanden we tenslotte weer in het stroomafwaarts gelegen Zell am Ziller.”

En mocht dit alles je desondanks onberoerd laten, de afdaling die op deze beklimming volgt doet dat zeker niet. Via allerlei paadjes, weggetjes en dorpjes belanden we tenslotte weer in het stroomafwaarts gelegen Zell am Ziller. De rivier die het Zillertal zijn naam gegeven heeft is hier inmiddels al flink gezwollen en deze azuurblauwe slinger is dan ook makkelijk te volgen. Al snel zijn we op onze home base, een ruim appartement op Campingdorf Hofer in Zell am Ziller. Eronder zit een restaurantje, waar we vermoeid maar tevreden aanschuiven voor een warme hap en een lokaal gebrouwen biertje. Of twee. Het kan trouwens ook meer zijn. Ik ben de tel een beetje kwijt eigenlijk, maar ik heb er in ieder geval goed op geslapen.

De Geislerhof.

Bergen, bossen en almen; meer Tirools dan dit wordt het niet.

Een uitgestrekt netwerk van mtb-routes maakt het gehele dal voor bikers toegankelijk.

Dat is lekker rollen.

Via allerlei paadjes slingeren Wouter en Co vanaf de Geislerhof het dal weer in.

Naar de overkant: Rohrberg en Isskogel

De volgende ochtend bespreken we bij het ontbijt wat we de afgelopen twee dagen allemaal gezien en gefietst hebben op en rond de Rastkogel en de Penken. De huisberg van Mayrhofen. Conclusie: erg mooi, indrukwekkend zelfs, maar ook veel klimmen over grindwegen. Ik heb daarom veel minder meters omlaag gemaakt dan ik zou willen en dat moet vandaag toch echt anders. Ik stel voor even bij de lokale bikeshop langs te gaan om wat info te vergaren over de biketrails-met-lifttoegang hier in de buurt. Altijd een prima bron van actuele informatie, zo’n shop. Ook nu weer. Er blijken in de omgeving inderdaad extreem veel xc-toertochten uitgezet te zijn. Maar er is ook gedacht aan wie meer van het dalen dan van het klimmen is. Je moet daarvoor aan de overkant zijn, op de Rohrberg en de Isskogel, de bergen tussen Zell am Ziller en Gerlos. Daar is een hele reeks speciale biketrails gebouwd.

“Ik stel voor even bij de lokale bikeshop langs te gaan om wat info te vergaren over de biketrails-met-lifttoegang hier in de buurt. Altijd een prima bron van actuele informatie, zo’n shop. Ook nu weer.”

Vanuit Zell am Ziller is de Wiesenalm-trail makkelijkst bereikbaar. Je pakt even buiten het dorp de Rosenalmbahn omhoog, stapt bij het middenstation op 1.300 meter uit en na 5 kilometer en 700 hoogtemeters bochtenpret sta je weer beneden. Voor de nieuwe trails op de Isskogel, de berg boven Gerlos, moet je iets meer moeite doen als je zoals wij in Zell am Ziller verblijft. Je kunt er op drie verschillende manieren komen: over de weg via de Gerlospas (800 hoogtemeters) , off-road via de Gerlos Panoramatour (dik 1.600 hoogtemeters) of met de bus.

Lekker veel calorieën!

En daarna even uitbuiken.

Wiesenalm Trail

Om daar te komen rollen we vanaf het bergstation van de Isskogelbahn via de Panoramaweg terug richting Zell am Ziller. Een fenomenale traverse, die een kilometer of 12 lang tussen de 2.000 en 1.800 meter hoogte heen en weer golft, met naar het zuiden toe prachtig uitzicht op de Zillertaler Alpen. Na de Schmankerlhütte op de Kreuzwiesenalm daalt de route via een paar lange lussen tot 1.200 meter, waar we de Panoramaweg inruilen voor de Wiesenalm-trail. Beneden, bij het dalstation van de Rosenalmbahn, spreekt onze gezichtsuitdrukking boekdelen. Wat is-ie lekker. De ruim 5 kilometer lange Wiesenalm-trail is ook voor minder ervaren bikers goed te doen. Sterker, het is een flow-trail volgens het boekje. Nergens te steil, lekker glooiend, met goed geplaatste kuipbochten en op strategische plekken opgeleukt met spannende steigerplankenconstructies. Zeg maar een soort van oversized Heuvelrugparkoers, maar dan nóg beter onderhouden, want er zijn bijna geen remknippen te ontdekken.

“Hierdoor mis ik bijna een bocht op een plek waar je dat liever niet doet. Zou zie je maar, je moet altijd scherp zijn op een mountainbike, ook aan het eind van een lange dag.”

Bijzonder, want we zitten toch echt wel aan het eind van het seizoen en dan zijn remknippen in de meeste alpiene trailcentra toch vaste prik. Hier niet en daarom petje af en een diepe buiging voor de plaatselijke onderhoudsploeg. Alhoewel je wel altijd moet blijven opletten. Doordat de Wiesenalm-trail in het begin wat te mellow en gladjes is naar mijn smaak, laat ik de snelheid veel te hoog oplopen. Hierdoor mis ik bijna een bocht op een plek waar je dat liever niet doet. Zou zie je maar, je moet altijd scherp zijn op een mountainbike, ook aan het eind van een lange dag.

De Wiesenalm-trail is spannend zonder echt risicovol te zijn.

Een dubbelgeveerde trailbike is hier wel op zijn plaats.

Flowen op Wiesenalm-trail.

Zillertal op z'n best

Klimgeiten en trailtijgers, ze komen in het Zillertal dus allemaal aan hun trekken. En welk type je ook bent, de tocht naar de naar de Stillup Speicher moet je sowieso maken. Okay, de route naar dit fraaie stuwmeer in dit afgelegen dal is bike-technisch wat minder uitdagend (want over asfalt). Maar man-o-man, wat is het mooi daar. Smaragdgroen water, supersteile bergwanden, aan alle kanten klaterende watervallen. Dit is het Zillertal op z’n best!

Een ritje naar de Stillup Stausee boven Mayrhofen is een echte must-do.

Enige ‘nadeel’ van de tocht naar de Stillup Stausee: de weg erheen loopt over asfalt.

Na gedane arbeid even het vochtgehalte aanvullen... En dan weer keihard knallen.

Reisinformatie mountainbikeregio Zillertal

Algemeen

Met de auto is het vanuit Utrecht ongeveer 950 km rijden naar Zillertal. Vanuit Amsterdam gaan rechtstreekse vluchten naar het nabij gelegen Innsbruck, met een spoorverbinding tot Mayrhofen. Of je legt het gehele traject per trein af, met de Nightjet. Supercomfortabel en nog goed voor het milieu ook! Kijk voor meer info over vakanties in het Zillertal op sommer.zillertal.at. Hier vind je alles voor je vakantie, van uitstapjes tot accommodaties.

Slapen

In het Zillertal liggen 34 gespecialiseerde bikehotels. Hier ben je niet alleen verzekerd van een extra stevig ontbijt, maar kunnen ze je ook helpen met je routeplanning. En uiteraard is er in deze hotels een veilige overdekte stalling voor je bike aanwezig. Ook helpen ze graag bij het huren van een (e)MTB. Vaak worden de huurbikes bij het hotel bezorgd en opgehaald!

(e)MTB-verhuur

In het gehele Zillertal worden volop mountainbikes en vooral e-mountainbikes verhuur. Het zijn er teveel om hier op te sommen, maar via deze link krijg je een goed overzicht van de verhuurlocaties in het Zillertal.

Zillertal Activcard

Met de Zillertal Activcard, te koop voor drie, zes, negen of twaalf dagen, reis je onder meer dagelijks een keer gratis met de kabelbaan, maak je vrij gebruik van het openbaar vervoer, heb je gratis toegang tot de zwembaden en ontvang je leuke kortingen op verschillende sportieve en culturele uitjes. Hebben beide ouders een Zillertal Activcard, dan gaan kinderen (tot geboortejaar 2006) gratis mee! Klik voor alle info op zillertal.at.

In september wordt het vee vanaf de almen teruggedreven naar het dal. Mooi moment om de koeien hun zondagse bel om te hangen.

Routes, trails en gidsen

Routes en trails

Het gehele gebied omvat volgens de VVV meer zo’n 1.200 kilometer aan bikeroutes voor bikers van alle niveaus, veelal met uitzicht op een of meer van de drieduizenders die het dal flankeren. En nu we toch met cijfers strooien: je kunt volgens diezelfde VVV in het dal bij meer dan 150 berghutten terecht voor je natje en je droogje! Info over klassieke mountainbikeroutes vind je hier, een overzicht van alle singletracks vind je hier.

Gidsen

Er zijn in het Zillertal meerdere bedrijven die mountainbiketochten met begeleiding aanbieden. Zo leer je op ene leuke en veilige manier het gebied kennen en kom je op plekken die je zelf niet zo even weet te vinden. Je vindt in deze link een overzicht van de gidsbedrijven.

De routes van die Wouter gereden heeft vind je ook op de Velozine Komoot-pagina. We hebben ze ook hieronder voor je weergegeven.

Gratis regio-bundel voor nieuwe Komoot-gebruikers

Bespaar €8.99 en download gratis een regiopakket naar keuze met offline kaarten.

Interesse? Ga dan naar www.komoot.nl/account/gift en voer deze code in: VELOZINE, of klik simpelweg hier.

Deze actie geldt tot 31-12-2021.

Geplaatst in Trails & Travel en getagd met , , , , .
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments