Sidi SD15: “Outdoor” of “Outduro”?

Met de SD15 betreedt SIDI ein-de-lijk de markt van het échte mountainbiken. Niet dat “ouderwetse XC-gemiep” (geintje natuurlijk), maar het ruigere werk met al die modewoorden. En dat zonder dat ze het zelf doorhebben…

SidiSD15_02

Schoenen kopen: ik haat het! Niet zozeer het proces, als wel de bijna onvermijdelijke teleurstelling. Ik heb namelijk onwijs smalle voeten, dat maakt mijn keuze bijzonder klein. Negen van de tien keer stop ik die mooie stappers na het passen zuchtend terug in de doos: te breed, láát maar. In de fietswereld is er eigenlijk maar één merk dat me past: Sidi. Ik ben het dan ook al jaren trouw.
Mijn huidige Genius 5 en Dominator 5 weg- en mountainbikeschoenen zijn zelfs uit de “narrow” lijn, gebouwd om een nóg smallere leest. Ze zijn enkel te koop in de USA, want daar is iedereen smal, ofzo… Inmiddels zijn ze uit productie. Nu mijn Dominators na jaren trouwe dienst uit elkaar beginnen te vallen, heb ik dus een probleem. Of eigenlijk anderhalf. Want een paar normale Sidi’s zou waarschijnlijk wel werken, maar… ik wil ze niet meer! Waarom? Nou…

Dino Signori stichtte zijn bedrijf in een tijd dat mountainbiken nog niet bestond en het lijkt soms wel alsof ze in Maser, Italië nog steeds een beetje in die tijd leven. Sidi’s mountainbikeschoenen zijn, oneerbiedig gezegd, wegschoenen-met-excuusnoppen. Ze zijn licht, stijf en minimalistisch. Perfect voor XC en marathon. “Helaas” is mijn rijstijl in de loop van de jaren verschoven naar wat lomper werk: technische trails in de bergen, een bike-parkje hier en daar, wat enduro’s. Wat ik zoek, is een paar schoenen waar ik -behalve goed op kan fietsen- ook fatsoenlijk op kan lopen. En die je beschermen tegen een stootje. Exit Sidi… De smalle hardplastic buitenzool maakt dat je wegzwikt of -glijdt, zodra de ondergrond oneven of glad is. Héél onprettig. En ze beschermen je voeten nauwelijks tegen botsingen, stootbumpers aan de voorzijde zul je op de meeste modellen niet vinden.

SD15, oftewel: Sidi en de 21e eeuw?

Gelukkig is er sinds mijn laatste aankoop toch iéts veranderd. Sidi introduceerde vorig jaar namelijk een nieuwe lijn schoenen, “Outdoor” genaamd. Gebouwd op een rubberen zool met een bredere basis, een serieus profiel en een steviger neus. De SD15 is de nieuwste schoen in deze lijn. Gemaakt van -volgens Sidi- slijtvast Politex materiaal en met een luxe Techno-3 kabelsluiting. Dit is precies wat ik zoek! Of toch niet? Het is vreemd dat Sidi de SD15 niet promoot als “trail-” of “enduroschoen”, terwijl hij er goed geschikt voor lijkt. Misschien dat Sidi dát over een jaar of vijf zelf ook doorkrijgt? Of is toch mijn wens de vader van de gedachte? Ik ben benieuwd of de SD15 doet wat ik hoop dat hij doet: tijd voor een test!

Direct ontstaat het volgende probleem: de schoenen ook daadwerkelijk in handen krijgen. Benelux-importeur RA-Company meldt helaas: “Dit model importeren wij niet”. En pas na diep doorgraven vinden we contactgegevens op www.sidi.it. In dit geval zelfs pas na aanschaf van de schoenen. We roepen namelijk de hulp in van de Duitsers: een grote webshop bezorgt ze binnen vier dagen thuis.

SidiSD15_01

Een Italiaan in Noorwegen

En, past het?

Ja het past! Met mijn eigen binnenzolen zijn de schoenen slank genoeg om goed aan te kunnen snoeren. Blijdschap. Uiteraard vallen ze iets ruimer dan mijn oude “narrows”, maar dat is logisch. Slank, smal en laag zijn ze zeker. Met de draaisluiting krijg ik de bovenkant goed op spanning zonder dat ik ze belachelijk moet aandraaien. Met het klittenband krijg ik ook de voorkant strak genoeg, zonder dat de hele neus plooit. Dit is iets wat me bijvoorbeeld met relatief slanke Mavic Crossride SL schoenen al niet lukt.

Sidi’s maattabel klopt aardig. Die adviseert voor mijn 28,5 cm lange voeten een maat 46. Ik kies een maatje kleiner vanwege de breedte. In de lengte is dit, als je de schoen hebt vastgesnoerd, in orde. Maat 45 valt in de lengte nét iets groter dan mijn andere Sidi’s in maat 45 en nét iets kleiner dan een Mavic Crossride SL maat 44.

Vóór de eerste rit zet ik de SD15’s nog even op de weegschaal. Daar wacht een verrassing: met 861 gram zijn deze schoenen zelfs een paar gram lichter dan mijn Dominators!

Gebruik

Fietsen
Om met de deur in huis te vallen: De “outdoor” zool van de SD15 is duidelijk slapper dan de nylon “MTB Competition” zool van de Dominator. Als je flink aanzet, voel je dat de zool verder doorbuigt dan die van een XC-schoen. Toch vind vind ik de trapstijfheid acceptabel voor het bedoelde gebruik. Het is hierbij cruciaal om de schoenplaatjes op de juiste positie te zetten, zo ondervond ik. Schuif ze precies onder de bal van je voet, je duwt dan met het stijve gedeelte van je voet dat gemaakt is om te duwen. De zool voelt dan veel stijver aan dan wanneer je de plaatjes verder naar achteren schuift. Dan duw je namelijk met een weker deel van je voet, en buigen voet en schoen meer om het pedaal heen.
Het gevoelde verschil is opmerkelijk en misschien zelfs bewust in te zetten voor ritten die voornamelijk bergaf gaan. Want als je voor dat soort ritten de plaatjes naar achteren schuift, dan kan het doorbuigen van de zool je helpen -zo ervaarde ik dat tenminste- om in technische passages je enkels te laten zakken en je voet om het pedaal te laten buigen. Een beetje zoals met flats, dus.

De rubber zolen hebben overigens -in tegenstelling tot de XC-Sidi’s, ook lekker grip op de pedalen, als je niet bent ingeklikt. En nu we het tóch over grip hebben…

SidiSD15_03

Op deze foto staan de plaatjes erg ver naar achteren. Dat voel je.

Lopen
De eerste ritten met de schoenen vinden plaats rondom Lillehammer, Noorwegen. Een prachtig maar onherbergzaam gebied waar je meer dan eens moet lopen met de fiets. En lopen op de SD15’s is een verademing vergeleken met XC-Sidi’s. Vaarwel doodsangst-zodra-je-afstapt! De brede, flexibele en zachte zool zorgt voor grip en stabiliteit op gladde stenen en de ribbels aan de voorzijde geven je ook grip bergop.
Ben je echt steil omhoog aan het strompelen, draai dan de sluiting wat verder aan en span je kuiten! Anders komt je hiel wat omhoog in de schoen. De hielcup zou -in ieder geval voor mij- dus wat strakker mogen, waarbij gemeld moet worden dat ik met mijn dikke inlegzolen wat hoger in de schoenen sta. Heb je meer gangbare voeten, dan verwacht ik dat het nog beter gaat.

SidiSD15_04

Je kan je wel voorstellen welke schoenen beter lopen…

Comfort
De SD15’s zitten, zoals ik van SIDI gewend ben, erg comfortabel. Geen drukpunten of vervelende stiknaden aan de binnenzijde. De lussen aan de hiel en de tong helpen met aan- en uittrekken. De sluitingen doen wat ze moeten doen: Ze houden je voet stevig genoeg in de schoenen zonder af te knellen. De kabelsluiting voelt wel minder strak aan dan een band-plus-ratelsluiting, maar dat is iets dat je waarschijnlijk alleen bij asfaltsprints zult “missen”.

Bescherming en duurzaamheid
De zool van de neus loopt aan de voorzijde door in een stevige bumper, stoten is dus geen probleem. Helaas loopt het rubber net niet ver genoeg door omhoog. In technisch terrein blijf ik af en toe met de rand onder een steen zitten… Wat er voor zorgde dat de linkerrand een beetje aan de kant werd gedrukt. Op de rubber hielcup na biedt de schoen zijdelings weinig stootbescherming. De kabelsluiting is niet onder de indruk van enkele onderdompelingen in enkeldiepe modder en werkt dus nog perfect.
Zowel zool als opbouw zien er na de eerste testperiode nog prima uit. De uiterste voorzijde van de zool laat wel duidelijk zien welk deel van de zool het zwaarst belast wordt tijdens het klauteren.
Over de lange termijn valt nu nog weinig te zeggen: Noch over de kabelsluiting, die toch wat onbeschermd op de schoen zit, noch over de rest van de materialen.

SidiSD15_07

We vielen voor het plaatje op de verpakking, maar volgens onze Noorse buuf hadden we met kulturmjølk preciés het juiste gekocht: “Alle Noren drinken het en je wordt er heel sterk van!” Eén pak bleek echter nog niet genoeg om overal fietsend boven te komen…

Conclusies en aanbevelingen

Het is opvallend dat Sidi de SD15 enkel als tourschoen promoot. De schoen is inderdaad in de basis een tourschoen, en een goede ook, maar trapt – met de plaatjes op de juiste plek – voor mij zeker acceptabel, loopt goed, ziet er netjes uit en lijkt stevig genoeg om lang mee te gaan bij lomper gebruik. Dus heb je smalle voeten en zoek je een schoen die zijn mannetje staat in ruig terrein, dan is de Sidi SD15 zeker het bekijken waard. Heb je erg brede voeten, dan moet je waarschijnlijk naar een ander merk uitkijken. Sidi levert de Outdoorlijn namelijk niet in hun extra brede “Mega” leest.

Tot slot wend ik me nog even aan Dino Signori. Meneer Signori, ik raad u van harte het volgende aan: Roep uw marketeers en productmanagers bij elkaar en toeter “Svegliatevi, ventose!” in hun oren. Het is immers van den zotte dat uw bedrijf anno 2016 de trendy en koopkrachtige trail/all mountain/enduro doelgroep links laat liggen. En bouw voor die doelgroep een schoen op basis van de SD15. Met een binnenzool die vanaf de plaatjes naar achteren nog wat trapstijver is, een rubberen neusbescherming die verder naar boven doorloopt, en misschien een wat hogere opbouw plus een beschermflap over de sluiting. Pronto!

En nu ik toch uw aandacht hebt: Trek de narrow-leest uit de archiefkast, desnoods voor een lijn duurdere “custom” schoenen. Bij voorbaat dank!

Prijzen, alternatieven

  • Sidi SD15: Online verkrijgbaar voor circa € 160
  • Andere modellen met de “Outdoor” zool, beiden leverbaar in Nederland:
    • Epic: een klassiek ogende tourschoen: € 169,95
    • Ghibli: een hoge winterschoen € 199,95

Oh ja, vóór we het vergeten: Maak niet dezelfde fout die wij aanvankelijk maakten. Want Google op “Sidi + enduro” en je ziet dat Sidi wel dégelijk prachtige Enduroschoenen levert. Toch bleek dat niet helemáál wat we op het oog hadden…

Met dank aan www.simako-bdm.nl

Tekst: Lars Vogelenzang
Foto’s: Jeroen van den Brand & Petra Nijman

Posted in Reviews and tagged , , , , , .