Gedragen: Vaude AM Moab Syn flatpedal schoenen

Stap vooruit met de tweede generatie Moab?

Vorig jaar publiceerden we een review van de Vaude flatpedal-schoen AM Moab.

Testrijder Arjan Kruik was daar behoorlijk tevreden over, maar had ook een aantal op- en aanmerkingen. De tweede generatie Moab zou aan deze bezwaren tegemoet komen. Arjan ging er het afgelopen jaar mee op pad.

Zijn de veranderingen van de ene naar de andere modelcyclus bij veel schoenenmerken meestal subtiel, de nieuwste generatie AM Moab-mountainbikeschoenen van Vaude lijkt in niets meer op de oude. Nieuw bovenwerk, nieuwe tussenzool, nieuwe profielzool, alles nieuw. Zelfs de pasvorm is compleet anders. Het enige dat onveranderd is, is de toewijding van Vaude voor het milieu. Zo claimt deze Duitse buitensportspullenmaker dat de binnenkant van de schoen voor 40% uit gerecyclede materialen bestaat. En de Ortholite-inlegzool zou voor de helft van petflessenplastic gemaakt zijn.

De Vaude AM Moab syn. is geheel synthetisch.

De Vaude AM Moab syn. is geheel synthetisch.

Lekker licht

De door mij gereden nieuwe AM Moab syn. – waarbij de letters AM staan voor all-mountain en de afkorting syn. voor synthetisch – is een lekker licht schoentje; net iets meer dan vierhonderd gram per schoen. Zoals de toevoeging aan de naam al aangeeft, is de schoen zoveel mogelijk van synthetische materialen gemaakt. Het bovenwerk is van waterafstotend canvas, dat op strategische plaatsen versterkt is met kunstrubber. Op de hiel en neus zijn bovendien extra versterkingen aangebracht. De tussenzool is van dempend EVA-schuim, waarop een rubber profielzool is aangebracht.

Tussen de profielzool en het bovenwerk zit een dempende EVA-tussenzool.

Tussen de profielzool en het bovenwerk zit een dempende EVA-tussenzool.

Was de zool van de oude Moab nog een exemplaar van Vibram, de nieuwe komt bij de eveneens in zolen gespecialiseerde Zwitserse leverancier SUPtraction vandaan (zie uitklapkader hieronder). Tussen de voorvoet en de voetboog, zeg maar de plek waar de zool en het pedaal elkaar raken, is de rubbersamenstelling zachter en stroever, zodat de pedaalpinnen zich beter kunnen vastbijten. Bij de hak is het rubber juist harder, voor minder slijtage bij lopen. Voor en achter vindt je bovendien een noppenprofiel dat op modderige ondergronden houvast moet bieden. Bij het contactoppervlak lijkt de zool op het eerste gezicht vlak, maar blijkt bij nadere beschouwing toch subtiel geprofileerd. Een beetje als visschubben, waardoor de schoen extra grip zou genereren.

Lees hier meer over zolen

Nerd alert! Waarom de ene zool de andere niet is

Over mountainbikebanden worden op de gespecialiseerde fora heftige polemieken gevoerd. Volume, profiel, rubbersamenstelling, het komt allemaal voorbij. Bij mountainbikeschoenzolen speelt deze discussie veel minder, terwijl hier toch eigenlijk hetzelfde aan de hand is. Net als bij een band kunnen de rubbersamenstelling en het profiel een flatpedal-schoen maken en breken.

Vaude Suptraction Closeup

Het gaat om de mix

Net zoals geen enkele fietsfabrikant zelf zijn eigen banden maakt – zelfs niet als wél het logo van zo’n merk op de wangen staat gedrukt – zo zijn er ook nauwelijks tot geen mountainbikeschoenfabrikanten die hun eigen zolen maken. Niet zo gek als je er een beetje over nadenkt; net als bandenmakers dienen ook zolenmakers veel kennis te hebben over profielen en rubbersamenstellingen. Vooral dat laatste is essentieel. Wie de juiste rubberformules heeft, die heeft goud in handen. Zoals het Amerikaanse schoenenmerk Five Ten, dat met z’n supergrippy Stealth-compounds vanaf eind jaren tachtig eerst de sportklimmarkt veroverde en vervolgens met varianties op datzelfde rubber dé dominante partij werd in de markt voor flatpedal-mountainbikeschoenen.

Omdat veel schoenfabrikanten niet zelf de mensen en faciliteiten in huis hebben om eigen compounds en profielen te ontwikkelen, gaan ze te rade bij externe leveranciers.

Vitale Bramati en Leopoldo Pirelli

De grootste op dit vlak is het Italiaanse Vibram, de onderneming die ontstond nadat de alpinist Vitale Bramati in 1937 de rubber profielzool uitvond en op de markt bracht. Leuk detail: een van Bramati’s toenmalige financiers was Leopoldo Pirelli, die van de banden. Merken die platformpedaalzolen van Vibram toepassen zijn onder andere Bontrager, Giro en Pearl Izumi. Ook de vorige Vaude Moab was nog voorzien van een Vibram-zool, maar voor de huidige versie hebben ze aangeklopt bij het Zwitserse SUPtraction, een kleine specialist die naast Vaude ook merken als Cube, Ion en Suplest tot z’n klantenkring rekent. En zoals je uit deze review van de Vaude Moab (maar ook die van de Ion Scrub) kunt opmaken, zijn het daar in de Zwitserse Alpen hele goede rubbermengers. Wie overigens ook wel iets van rubber weet is Michelin, dat zolen maakt voor de flatpedal-schoenen van onder andere Northwave en Shimano.

Afhankelijk van de positie onder de voet is ieder deel van de zool apart geprofileerd.

Afhankelijk van de positie onder de voet is ieder deel van de zool apart geprofileerd.

Lopen

Zoals je uit de bovenstaande bijschrijving kunt opmaken heeft Vaude deze schoen bedoeld voor zowel lopen als fietsen. Eerst maar even dat lopen: dat gaat de Moab prima af. De schoen is onder de bal van de voet prettig soepel en rolt goed af. Willen mijn hielen bij veel andere schoenen in steile looppassages nogal eens uit de hielkuip slippen, bij deze Vaude’s is dat niet het geval. De grip die het rubber en het profiel op de ondergrond genereren is in de meeste gevallen goed, er vanuit gaande dat dit natuurlijk geen bergschoenen zijn. Iets minder tevreden ben ik met de hoogte van de schacht; die is zowel aan de binnen- als aan de buitenkant nogal laag. Dat geeft de schoen z’n casual sneaker-look, maar biedt wel minder ondersteuning.

Een ander dingetjes is de pasvorm. Zat de eerste generatie Moab mij als gegoten, de leest van de huidige versie is duidelijk smaller. Omdat ik brede voeten heb is dat in mijn geval een nadeel. Ook drukt het uiteinde van de tong bij omhoog lopen tegen de bovenkant van de wreef. Dat heeft deels met mijn relatief hoge wreef te maken, maar voor een belangrijk deel ook met het wat stugge, harde materiaal van de tong.

De hielkuip houdt de hiel effectief op z’n plek, zonder schuurplekken en drukpunten.

De hielkuip houdt de hiel effectief op z’n plek, zonder schuurplekken en drukpunten.

Fietsen

De bovenstaande opmerking over de lage instap van de schoen geldt ook bij het fietsen; een iets hogere instap zou meer steun en bescherming bieden. Maar dat is eigenlijk mijn enige punt van kritiek. De SUPtraction-zool biedt op mijn Catalyst-pedalen en Specialized Boomslang karrenvrachten grip, de EVA-tussenzool levert erg goede prestaties als het om schokdemping gaat en de vanaf de bal van de voet verstevigde zool zorgt voor efficiënt trappen. Met name dat laatste punt is een verbetering ten opzichte van het vorige model. Maar ook de grip ligt in vergelijking tot de oude Moab op een hoger niveau. ‘Hoger’ als in ‘precies goed’. Want alhoewel de schoenen een zeer zekere verbinding aangaan met de pedalen, is het nog wel mogelijk de positie van de voeten tijdens het fietsen te corrigeren.

Wat me verbaasde – in positieve zin – is de slijtvastheid van de zool. Ondanks behoorlijk intensief gebruik hebben de pedaalpinnen het rubber nog niet vermalen tot pulp. Met hierbij gelijk de opmerking, dat ik deze Moabs vooral in Nederland gebruikt heb en slechts een paar keer in de Alpen. En daar, waar je in de afdalingen veel langer echt op de pedalen staat, slijten platformpedaalzolen natuurlijk veel sneller.

Op bij de voor- en achterkant van de zool is een verdiept profiel aangebracht…

Op bij de voor- en achterkant van de zool is een verdiept profiel aangebracht…

… ter plaatse van de pedalen is de zool slechts licht geschubt.

… ter plaatse van de pedalen is de zool slechts licht geschubt.

Maar ook de rest van de schoen is kwalitatief goed. Ja, de EVA-tussenzool laat inmiddels wat plooitjes zien, maar dat doen álle EVA-tussenzolen. Het canvas bovenwerk en het daarop verlijmde rubber vormen nog steeds één geheel en ook de aanhechting van het bovenwerk en de EVA-tussenzool is nog steeds perfect, evenals de verbinding tussen tussenzool en profielzool. Ook de voering bij het contrefort is nog steeds netjes, ondanks zeer regelmatig aan- en uitrekken van de schoen zonder de veters goed los te maken. De Ortholite-inlegzool zit er trouwens niet meer in, die heb ik vervangen voor een setje van Superfeet.

Vierseizoenenschoen

Mijn vorige Moabs waren voorzien van een waterdicht membraan. Fijn als het regent, want dan blijven je voeten lekker droog. Maar met warm weer ook wat klam. De nieuwe Moab syn. moet het doen zonder zo’n membraan, maar desondanks zijn ze behoorlijk weersbestendig. En áls ze uiteindelijk toch nat worden, zijn ze vervolgens ook snel weer droog. Fijn bij een meerdaagse tocht, want dat betekent dat je ’s ochtends niet in drijfnette schoenen hoeft te stappen. Ook de bescherming tegen kou is heel behoorlijk; ik heb er de gehele afgelopen winter mee doorgereden, met uitzondering van de dagen dat de temperatuur onder de vier graden zakte. Terwijl de schoenen ’s zomer juist niet snel te warm zijn.

De opgestikte neusversteviging en de met het canvas bovenwerk versmolten rubber verstevigingen hebben nog nergens losgelaten.

De opgestikte neusversteviging en de met het canvas bovenwerk versmolten rubber verstevigingen hebben nog nergens losgelaten.

Conclusie

Fijne flatpedal-schoen, die nieuwe Vaude AM Moab syn. Niet alleen voor het milieu, maar ook voor mij. Loopt prima, biedt veel grip op en naast de pedalen, trapt behoorlijk efficiënt en is gemaakt van degelijke, slijtvaste en milieuvriendelijke materialen. Kortom, een aanrader. Tenminste, als ze je goed passen. Voor mij, met mijn Donald Duck-voeten, hadden ze wel wat breder gemogen. En ook het drukpunt van de tong op de wreef is storend. Maar goed, dat is bij mijn allesbehalve doorsnee voeten. Ik vermoed dat de Moab normaalvoetigen veel beter zal passen. Maar ook als ik standaard voeten zou hebben, dan nóg was de geteste Moab niet mijn eerste keus; ik zou dan namelijk toch gaan voor de Moab Tech, een model op basis van dezelfde leest en zool, maar dan met aan de binnenkant een hogere schacht. Net zo eco, maar dan met meer ondersteuning en een betere bescherming.

Prijzen en specificaties

De Vaude AM Moab syn. kost € 120,-. Voor € 30,- meer heeft Vaude ook een exemplaar van milieuvriendelijk nubuckleer voor je. Die oogt nog wat cleaner, maar ja, er zit dus wel koe in. Die heeft overigens volgens Vaude wel een goed leven gehad. Daarnaast is er de Moab Tech, een halfhoge versie met Boa-sluiting en klittenbandflap over de wreef die € 180,- kost, en de Moab MID STX, een hoge leren uitvoering waarvoor je € 190,- moet neertellen. Maar geheel synthetisch, van blije koe of halfhoog met Boa, in alle gevallen biedt Vaude de Moab uitsluitend hele maten aan.

Meer informatie: www.vaude.com

Tekst en foto’s: Arjan Kruik

Geplaatst in Reviews en getagd met , , , , .
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments