De nieuwe Checkpoint van Trek
De Trek Checkpoint waar ik momenteel op rij is al mijn derde. Nou moet je niet denken dat ik het type fietser ben dat direct in de rij van m’n fietswinkel gaat staan zodra er een nieuw model gelanceerd wordt. Nee, het is omdat ik met mijn Checkpoint (test hier) een beetje pech had, waardoor ik inmiddels twee garantieframes verder ben. Waarvan de laatste dus van het nieuwste model is, de Checkpoint Gen 3. Voor ik verder ga dus eerst hulde aan de garantieafdeling van Trek, die de problemen telkens snel en netjes oplost!
Is de Gen 3 veel beter dan z’n voorganger? Niet echt. Maar dat geeft niet, want de Checkpoint Gen 2 was al superfijn, met z’n Isospeed-vering en vertrouwenwekkende geometrie. Wat de Gen 3 vooral toevoegt is ruimte voor bredere banden, nu tot 50 millimeter in plaats van 45. Er zit natuurlijk ook weer een hele lading nokjes voor van alles en nog wat op. Ik doe daar eigenlijk niks mee, want ik ben niet zo’n bikepacker en op spatborden en een bagagedrager zit ik ook niet te wachten. Wat dat betreft zou een Checkmate (test hier) me misschien beter passen. Ben ik niet blij dan met m’n Checkoint? Zeker wel. Superblij zelfs. Maar je moet altijd wat te wensen hebben, toch?
Gravelbanden van 50 millimeter breed
Alhoewel ik regelmatig nieuwe gravelbanden kan uitproberen voor deze website en sommige daarvan serieus goed zijn, kom ik voor m’n eigen gravelbike toch iedere keer weer op dezelfde banden: de G-One RS van Schwalbe in een breedte van veertig millimeter. Veel profiel zit er niet op, maar dat is op de zand- en bospaden waarop ik meestal rijd ook niet nodig. Daar staat bovendien tegenover dat ze bloedsnel zijn. Als ik met mijn gravelbike aansluit bij m’n fietsmaatjes op hun racefietsen, hoef ik met deze banden zeker geen anonieme rol achter in ons pelotonnetje te spelen. Integendeel, ik kan gewoon voorin meedraaien.
Je kunt je voorstellen dat ik enigszins terughouden was, toen ik van Velozine een paar carbon testwielen toegeschoven kreeg van het Nederlandse merk Ere Research. Niet vanwege die gravelwielen – alhoewel die ook niet bepaald doorsnee zijn – maar vanwege de banden die erbij kwamen: Schwalbe’s van vijftig millimeter breed! De achterband was gelukkig m’n geliefde G-One RS, maar rond het voorwiel zat een G-One R. En die heeft stevige noppen. Oei, daar gaat m’n snelheid…
Toch niet! Want wat gebeurde er: met de vijftig millimeters onder m’n Checkpoint was ik sneller dan met de 45ers. Echt, de klok liegt niet. Oftewel: met de vijftig millimeter brede G-One Pro-modellen (test hier) van Schwalbe hoef je geen compromissen meer aan te gaan, je kunt het allemaal tegelijkertijd hebben: snelheid, comfort, controle, grip. Alleen op het vlak van dynamiek blijven deze banden wat achter bij hun smallere pendanten. Alhoewel dat hoogstwaarschijnlijk meer een gevoel is dan een feit. Lang verhaal kort: ik ga niet meer terug naar smallere banden.
Goedkope carbon gravelwielen met levenslange garantie
Van de G-Ones naar de wielen waarmee ik die banden getest heb: de nieuwe Tenaci GT25 (test hier) van Ere Research. Ook dit is zo’n product dat me m’n vaak diep ingesleten aannames heeft doen herzien. Want eerlijk is eerlijk: als ik zélf in de markt zou zijn voor een nieuw paar gravelwielen, dan zou ik altijd gaan voor hoge velgen. Die zien er dik uit. En dik is mooi. En sneller, ook dat. Want aero. Maar de lage velgen van de Tenaci GT25’s van Ere gooiden dat beeld volledig overhoop. Immers, ondanks dat deze wielen niét aero zijn, heb ik er wel verschillende PR’s mee gereden.
Niet dat die snelle tijden volledig te danken zijn aan de wielen. Ook en misschien zelfs voornamelijk komen die op het conto van de vijftig millimeter brede G-One’s van Schwalbe waarmee ik deze wielen heb getest. Maar dat maakt de Tenaci GT25’s niet minder goed: wie op zoek is naar lichte, snelle, comfortabele én degelijke gravelwielset voor een scherpe prijs, kan niet om deze Ere’s heen. Wat deze Nederlandse wielbouwer voor nog geen duizend euro in de markt zet, verdient niks dan lof. Al helemaal omdat de garantie bovengemiddeld goed is: levenslang en met een royale crash-replacement-regeling voor schade die buiten de fabrieksgarantie valt.
Comfortabele offroad-sloffen
Eh ja, ik ben wel een beetje een Trek-fanboy. En dat de offroad-schoenen waarover ik je nu wat ga vertellen qua kleur perfect matchen bij m’n nieuwe Checkpoint is ook niet verkeerd. Maar dat maakt m’n enthousiasme voor de Cambion van Trek (test hier) niet minder authentiek. Ik test voor deze website namelijk redelijk veel schoenen, maar dit is het paar dat ik het liefst pak. Pasvorm, afwerking, materiaal, ventilatie, comfort en grip, het staat allemaal op een hoog niveau. Oké, wedstrijdrijders zullen waarschijnlijk een nóg stijvere zool wensen, maar ik durf de uitspraak wel aan dat de stijfheid van de Cambion voor minstens negentig procent van de Nederlandse noppenbandenrijders méér dan voldoende is.
Mijn enige fundamentele kritiek betreft de inlegzooltjes. Ik weet dat in bijna alle spd-schoenen van die goedkope net-nietzooltjes liggen, maar voor schoenen die 280 euro kosten verwacht ik toch echt meer dan twee platte stukjes schuim. Ik heb er dus m’n eigen maatzooltjes ingelegd. Maar misschien is dat een typisch dingetje voor mij en kan jij wel overweg met die rudimentaire fabriekszooltjes. Los van de zooltjes zijn de Cambions wat mij betreft absoluut aanraders, met een dikke pluim voor het de comfort.
Wolf Tooth Goat-link
Ook van kleine dingen kan je gelukkig worden. Letterlijk klein, want het gaat hier over over de Goat-link van Wolf Tooth (test hier). Meer dan een minuscuul stukje aluminium is het niet. Maar het maakt het wél mogelijk een 42-tands cassette te gebruiken in combinatie met een Shimano GRX-derailleur. Ja, Shimano zegt dat het niet kan. Maar het kan dus wel. Probleemloos zelfs. Monteren is appeltje-eitje, de kwaliteit is hoog en de prijs is, zeker gezien hetgeen het linkje weet te bewerkstelligen, behoorlijk bescheiden. Kortom: wat mij betreft een aanrader. Of je moet heel graag van bergwandelen houden, dan moet je natuurlijk gewoon met je originele set-up blijven rijden…
Toertochten en veldritten
Fietsen is leuk, fietsen met vrienden is leuker. Gedurende het najaar en de winter kijk ik doordeweeks altijd weer uit naar de zondagse toertochten en veldritten. Want niks leuker dan met elkaar genieten van het fietsen, een beetje afzien omdat niemand voor de ander wil onderdoen en natuurlijk het nagenieten na afloop, met soep en een biertje in clubkantine, fabriekshal of kroeg. Want het is Brabant en daar gaan fietsen en gezelligheid hand in hand. Nog nooit een toertocht of veldrit gereden? Gewoon een keer doen! Ze worden ook bij jou in de buurt door fietsverenigingen en hun enthousiaste vrijwilligers georganiseerd.























Leuk artikel Remco leuke foto’s ook met heul veul bekende fietsvriendjes