Tekst: Mark Klompenhouwer // Foto’s: Arjan Kruik
In deze fietstest:
- Introductie
- Programma en prijzen
- Framedetails
- Geometrie en zitpositie
- Rijervaring
- Afmontage en onderdelen
- Conclusie
- Specificaties
- Geometrietabel
- Gereden routes
Introductie
Ik zal het maar eerlijk vertellen: binnen mijn omgeving, die voornamelijk bestaat uit verwende wielrenners en gravelaars, keurt niémand een fiets met een aluminium frame een blik waardig. Maar heel verrassend: de Cube Nuroad SLX waarmee ik het afgelopen voorjaar op pad ben geweest, mocht zich verrassend genoeg wél verheugen in aandacht. Terwijl het frame van deze fiets toch écht van aluminium is.
De verklaring voor dit inconsequente gedrag van mijn fietsende vrienden en bekenden? De manier waarop Cube de meest in het oog springende lasnaden heeft afgewerkt: helemaal glad. Gecombineerd met een geïntegreerde zadelpenklem en een fraai metallic lakje is het van een afstandje net alsof deze Nuroad van carbon is gemaakt. En carbon, daar slaan m’n fietskameraden lekker op aan.
Als ik vervolgens vertel dat deze gravelfiets van Cube toch echt van aluminium is en bovendien voor niet meer dan 1.699 euro in de showroom staat, ben ik ze wel kwijt, qua aandacht. Dank zie ik ze denken: “Voor dat bedrag kan je toch onmogelijk een serieuze gravelbike in huis halen?” En dan bedoelen dus niet een fiets waarmee je naar de bakker heen en weer kunt, maar eentje waarmee je écht kunt gravelbiken. Immers, hun eigen gravelbikes zijn allemaal minstens duizend euro duurder en waarschijnlijker zelfs tweeduizend euro.
Ik moet mijn fietsvrienden teleurstellen, ze zitten er met hun inschatting toch echt naast. Het kan namelijk wel, een volwaardige gravelbike neerzetten voor die prijs. Althans, die conclusie moet ik trekken nadat ik in het Oostenrijkse Karinthië een paar dagen onderweg ben geweest met de Cube Nuroad SLX. Waarom ik dat vind? Dat zet ik hieronder voor je uiteen.
Cube Nuroad HPA 2026: programma en prijzen
De Beierse fietsenbouwer heeft feitelijk niet één, maar drie verschillende aluminium gravelbikes in z’n collectie. De Nuroad One is met 899 euro de goedkoopste. Maar tevens de oudste, want het frame van deze gravelbike gaat al een klein decennium mee en moet het stellen zonder steekassen. Met 1.099 euro is de Nuroad Pro het volgende model in de rij, gevolgd door de Nuroad EX van 1.399 euro. Het frame van deze twee modellen stam uit 2022. Maar goed, als je kunt leven met een bandenvrijheid van maximaal 45 millimeter en het ontbreken van een UDH-achterpat, is die leeftijd niet storend. En de prijzen zijn extreem scherp.
Met de Nuroad Race en de testfiets Nuroad SLX van respectievelijk 1.499 euro en 1.699 euro heeft Cube ook twee aluminium modellen met een compleet nieuw frame in z’n assortiment. Dat frame is wat lichter, er zit er een UDH-achterpat op, er passen banden tot 50 millimeter in en de kabels en leidingen gaan via het bovenste balhoofdbuislager het frame in. Daarnaast zijn er de optische verbeteringen. Niet alleen ziet dat nieuwe kader er slanker uit, ook zijn de belangrijkste lasnaden glad afgewerkt. Chique!
Meer info op cube.eu
Frame en vork
Het frame van de Cube Nuroad SLX is compleet nieuw. Moest ook wel, want Cube had geen aluminium gravelfietsen in z’n collectie met UDH-achterpatten. En die heb je tegenwoordig toch écht nodig, anders passen de Transmission-derailleurs van Sram namelijk niet. Wat bij mij toch wel wat verwarring oproept, want geen van beide modellen met dit nieuwe aluminium frame – de geteste Nuroad SLX en het iets goedkopere Nuroad Race – is uitgerust met Sram. Maar goed, het kán dus wel, een Transmission-derailleurtje monteren.
Maar omdat ze toch bezig waren met die achterpatten hebben de ingenieurs van Cube gelijk maar doorgepakt. De framebuizen zijn slanker gemaakt, de kabels lopen nu mooi binnendoor via de bovenkant van de balhoofdbuis, er zijn op de bovenbuis extra montagepunten aangebracht en op de liggende achtervork zit nu eindelijk een solide beschermer. En dus die fraaie gladde lasnaden bij de verbinding tussen bovenbuis, zitbuis en staande achtervork en bij de balhoofdbuis. Om het af te maken staken ze daar bovendien een lichtere carbon voorvork in, dezelfde die je ook in de carbon gravelbikes van Cube vindt.
Comfortzadelpen
De voor en achtervork zij als vanouds voorzien van nokjes voor de montage van tassen, spatborden, een bagagedrager en zelfs een achterstandaard. Als je dat wilt kun je deze Nuroad dus opbouwen tot reis- of forenzenfiets. Of je koopt ‘m in de fully equipped-uitvoering, dan zit het hele spul er af fabriek al op, inclusief een naafdynamo met verlichting. Maar goed, het gaat hier dus om de kale uitvoering. Over het gewicht van het frame doet Cube geen uitspraken. Hoe mooi en strak het kader ook mag zijn, aluminium is en blijft zwaarder dan carbon. Een gewicht van 10,51 kilo voor de complete Nuroad SLX is dus zo gek nog niet.
Ook niet gek zijn de carbon cockpit en zadelpen. Over de vraag of een carbon stuur écht toegevoegde waarde heeft kan je een hele avond doorbomen, maar over de kwaliteiten van de speciale comfortadelpen is geen discussie mogelijk; dat ding is écht in staat oneffenheden uit de ondergrond weg te filteren. Met behulp van de banden, uiteraard. Af fabriek wordt de Nuroad SLX geleverd met rubbers van 45 millimeter breed, maar 50 millimeter past ook.
Geometrie en zitpositie
Net als bij de constructie en vormgeving van het frame, haalt Cube ook bij de geometrie van z’n nieuwe aluminium Nuroad geen gekkigheid uit. Logisch; de vorige was qua verkoopaantallen enorm succes. Het motto ‘never change a winning team‘ indachtig, wijkt de geometrie dus in slechts zeer geringe mate af van z’n voorganger. Met mijn lengte van 1,84 meter adviseert de online maatcalculator van Cube framemaat L, en die blijkt prima te passen, al neigt de zit vanwege de lange balhoofdbuis wel iets naar de relaxte kant. Althans, naar mijn smaak; ik zit normaliter graag wat dieper.
Concreet: die balhoofdbuis meet 185 millimeter, wat de stack op een evenmin geringe 610 millimeter brengt. Ook de reach is met 393 millimeter eerder gericht op toeren en comfort dan op keihard knallen. De zitbuis staat op 73 graden, de balhoofdbuis op 72. De liggende achtervork is 442 millimeter lang, de bovenbuis meet 575 millimeter en de wielbasis 1.048 millimeter. Daarmee is de nieuwste aluminium Nuroad qua geometrie en zitpositie een echte allemansvriend.
Puntje van aandacht: vanwege de scherpe, ondiepe stuurbocht is het redelijk lastig om de remgrepen op exact de juiste plek te plaatsen. Ze zitten al snel te hoog of juist te laag. In het eerste geval kom je met je handen in de beugels minder goed bij de remgrepen, in het tweede geval valt de zit iets dieper en gestrekter uit dan je misschien zou willen. Het is een probleem waar ik wel vaker tegenaan loop. Hoewel ik dit type compacte gravelstuur doorgaans prettig vind rijden, is de combinatie met sommige remgrepen niet altijd perfect.
Hoe rijdt de Cube Nuroad SLX?
Even wennen
Zoals ik op deze site al vaker ruiterlijk heb toegegeven: ik ben een racefietser in hart en nieren. De fiets van dienst is al een paar jaar een Domane SLR, de endurace-racer van Trek. Daarmee kan ik alles doen wat ik wil doen, zeker als ik wat dikkere bandjes omleg. Er past tot 38 millimeter in. De Vlaamse en Franse voorjaarsklassiekers, meerdaagse trektochten met bepakking over gravelroutes, mijn Domane is nergens te beroerd voor. Maar als je zó vertrouwd bent met een fiets, dan kan het wel lastig zijn om open te staan voor iets anders.
Wat ik bedoel te zeggen: de Nuroad SLX is geen liefde op het eerste gezicht. Als ik m’n been over het zadel van de Nuroad heb geslinger voor een tocht door de heuvels en bergen van Karinthië, voelt alles anders. Zware wielen, stroeve banden, lange wielbasis, hoog stuur. Alleen het zadel, dat is spot-on. Al na een paar honderd meter stuurt mijn zitvlak een seintje door naar boven: “Met dit zadeltje ga je vrienden worden Markie!”.
In het vlakke en omhoog
Als we met een relaxt tempo tussen de heuvels en bergen door rollen, realiseer ik me dat de rechte zit onder deze omstandigheden eigenlijk best wel functioneel is. Doordat ik voor de verandering eens niet met m’n kin op de voorband zit, kan ik goed om me heen kijken. En dat is in Karinthië absoluut de moeite waard. En bij wind op kop kan ik m’n handen makkelijk een verdieping lager plaatsen. Als we na een tiental kilometers het asfalt en de fijne gravel verruilen voor klim met een ondergrond van grof grind en zo nu en dan zelfs een kei, besef ik dat dit op m’n Domane best wel een uitdaging zou zijn. Maar de Nuroad draait er z’n hand niet voor om. Die brede banden en de langere geometrie bieden een mate van rust waaraan mijn endurance-racer niet kan tippen.
De imposante 10/51-mountainbikecassette van Shimano is ook een zegen, in combinatie met het 40-tands voorblad is het prima klimmen. Ketting links en malen maar. Dat wil zeggen, totdat m’n gps zestien procent gaat aangeven. Oei, dat doet pijn, zélfs met die megacassette! Eenmaal bovenop het plateau moet ik echt even recupereren, de klim heeft flink z’n tol geëist. Terwijl ik ontspannen trappend over de kam rol om m’n lichaam weer tot rust laten komen, blijkt ook nu de wat hoger geplaatste cockpit niet onaangenaam.
Omlaag
De afdaling vanaf het hoogplateau naar het dal loopt over een brede, slingerende gravelweg. Zo hard als we kunnen speren we naar beneden. En dat is hard. Ook nu realiseer ik me dat de mate van vertrouwen die de Nuroad biedt enorm is. Het is niet eens dat m’n eindsnelheid op de Nuroad veel hoger is dan die op m’n Madone zou zijn, maar meer hoe die snelheid aanvoelt. M’n Trek zou op deze weg en bij dit soort snelheden aanvoelen alsof op ieder moment de hel kan losbreken, op de Cube daarentegen heb ik alles onder controle. De geometrie, de grotere stijfheid, de bredere banden en niet te vergeten de goede schrijfremmen, je merkt aan alles dat Cube de Nuroad heeft ontwikkeld voor dit soort routes.
Maar hoe vertrouwenwekkend de Nuroad ook is; als je op écht lastige paadjes de proef op de som gaat nemen, is een reality-check niet ver weg. Het is nou eenmaal geen mountainbike. Maar dan nog; mócht je onderweg een lastig passage tegenkomen, dan is dat geen reden om af te stappen. Met een beetje techniek en durf kom je er gewoon doorheen. En dat is zeker geen borstklopperij, want zoals m’n fietsmaatjes maar al te goed weten, ben ik het tegenovergestelde van een trailtijger.
Onderdelen
Schakelen met Shimano GRX
Inmiddels brengt Shimano zóveel verschillende onderdelen uit onder het GRX-label, dat ik het het overzicht een beetje zijn kwijtgeraakt. Is het bij mountainbike-groepen altijd duidelijk met welke kwaliteit en prijsklasse je te maken hebt – Deore, SLX of XT –, bij gravelgroepen is alles ‘gewoon’ GRX. Terwijl er bij GRX tussen de verschillende prijspunten tocht echt veel verschil is in kwaliteit, duurzaamheid en gewicht.
Fabrikanten maken natuurlijk graag gebruik van deze onduidelijkheid door ongezien subtiele besparingen in de afmontage door te voeren. Zoals ook op de Nuroad SLX, waarop een mix is toegepast van GRX-onderelen uit de duurdere 800-serie en goedkoper spul uit de 600-reeks. In die laatste categorie vallen bijvoorbeeld de cranks en het kettingblad.
Is dat erg? Soms wel, soms niet. In het geval van de Nuroad SLX vind ik van niet. In de eerste plaats omdat de meeste concurrenten voor de 1.700 euro die Cube voor deze fiets vraagt überhaupt geen onderdelen uit de GRX 800-serie monteren. En in de tweede plaats omdat de gemonteerde mountainbike-cassette wel licht en hoogwaardig is. En dat is voor mij belangrijker dan een duur crankstel. Anders gezegd: binnen het beschikbare budget maakt Cube wat mij betreft de juiste keuzes.
Remmen: ook GRX
De remmerij is eveneens GRX. En daar is weinig mis mee. Voor gebruik in Nederland en voor mijn gewicht zijn de 160-millimeter-schijven groot genoeg, in de bergen zou een grotere voorschijf geen kwaad kunnen. Los daarvan: het is jammer dat Cube de goedkope RT56-remschijven van Shimano monteert. Deze gestanste schijven werken namelijk echt minder goed dan Shimano’s duurdere Freeza-schijven, met name bij regen en/of modder. Aan de andere kant: hoe erg is dat? Als de schrijven versleten zijn, zet je er voor een paar tientjes extra wat luxere schijven op.
Wielen en banden: Newmen en Schwalbe
Die roterende massa van de Reaction is een een-tweetje van Newmen en Schwalbe. De eerste tekent voor de wielen, de tweede voor de banden. Eerst maar even de wielen. Het gaat hier om de Newmen Performance X.R.25, een wielset met relatief lage aluminium velgen. Geen haakloos profiel, wel een binnenbreedte van 25 millimeter. Nog bredere gravelwielen zijn tegenwoordig geen uitzondering meer, maar de breedte van de Newmens is groot genoeg om het 45 millimeter brede rubber mooi te laten vallen.
Dat rubber betreft de Schwalbe G-One R, de instapversie van de duurdere G-One R Pro. En alhoewel deze goedkopere uitvoering zich op de wegen en paden van Karinthië kranig weert, kunnen ze niet tippen aan de Pro-uitvoering. Natuurlijk, alle waar naar zijn geld. Maar met name vanwege de hogere rolweerstand van de gewone G-One R, zou m’n eerste aanpassing aan de Nuroad een setje Pro’s zijn.
Het profiel en de rubbersamenstelling scoren overigens wel gewoon goed. De G-One R wordt gekenmerkt door een profiel van dicht op elkaar staande, druppelvormige nopjes. Tijdens klimmen, dalen en hard afremmen op onverharde ondergronden biedt het loopvlak veel tractie. Het profiel en het karkas geven daarnaast ook genoeg grip en ondersteuning in de bocht. Omdat de nopjes gelijkmatig over het loopvlak verdeeld zijn, stuurt de band soepel en vloeiend in.
Conclusie
Een aanrader, die nieuwe Nuroad SLX van Cube, en zeker niet alleen vanwege z’n prijs. Ook als deze aluminium gravelbike drie of vierhonderd euro duurder zou zijn, dan nóg is het een ronduit goede gravelbike. Een allrounder die zich net zo makkelijk laat inzetten voor dagtochten als voor buitenlandse gravelavonturen. Of voor woon-werkverkeer, zeker in combinatie met de spatborden, bagagedrager en geïntegreerde verlichting die Cube er tegen een geringe meerprijs bij kan leveren.
Natuurlijk, de Nuroad SLX is geen lichtgewicht. Cube kan veel, maar wie een gravelfiets wil van minder dan tien kilo moet ook bij deze Duitse prijsvechter meer geld neertellen. Aan de andere kant: het aluminium frame van de Nuroad is zó goed, dat een latere investering in een set lichtgewicht carbon wielen absoluut gerechtvaardigd is. Stuur en zadelpen zijn al van carbon, dus dat matcht mooi. En ook de rest van de afmontage is boven alle twijfel verheven. Shimano’s 12-speed GRX-transmissie is simpel in het gebruik en heeft een groot bereik. Dito voor de GRX-remmen; ook prima.
Mijn enige fundamentele bezwaar betreft de zitpositie van de Nuroad SLX. Vanwege de lange balhoofdbuis en de nul-graden-stuurpen staat het stuur naar mijn smaak wat te hoog en is m’n houding te rechtop. Met een andere stuurpen kan dat bezwaar deels gepareerd worden, maar écht sportief wordt de zit nooit. Maar als jij niet het type bent dat op alle segmenten kommetjes wil neerzetten, dan is zo’n rechte zit wellicht eerder een voor- dan een nadeel. Met de Nuroad SLX haal je dan een fijne en ongecompliceerde gravelbike in huis, waarmee je vele jaren vooruit kunt zonder er op uitgekeken te raken.
Cube Nuroad SLX 2026 | Prijs, specificaties en geometrie
Onderdelen, gewicht en prijs
| Frame | 6061 T6 Superlite-aluminium |
| Vork | carbon |
| Achterderailleur | Shimano GRX RX820 |
| Schakelaars | Shimano GRX RX820, 1×12-speed |
| Crankset | Shimano GRX RX610, 40t, 170 mm |
| Cassette | Shimano SLX, 10-51t |
| Ketting | Shimano M7100 |
| Remmen | Shimano GRX RX820 |
| Remschijven (v/a) | Shimano RT56, 160/160 mm |
| Wielen | Newmen Performance X.R.25, 25 mm velgbreedte (intern) |
| Voorband | Schwalbe G-One R, 45-622 |
| Achterband | Schwalbe G-One R, 45-622 |
| Stuur | Newman Advanced, carbon, 420 mm |
| Stuurpen | Cube SIS, 90 mm |
| Zadel | Acid Nuance Lite |
| Zadelpen | Newmen Advanced, carbon, 27.2 x 350 mm |
| Gewicht | 10,51 kg (framemaat L) |
| Maximaal systeemgewicht | 130 kg |
| Prijs | € 1.699 |
| Garantie | Drie jaar garantie op frame voor eerste eigenaar |
Geometrie
 |
 |
Website fabrikant: cube.eu
Voor deze test gereden routes
Bij Velozine steken we een hoop tijd, geld en moeite in de productie van reisverhalen en biketests. We willen je inspireren er op uit te trekken en aanmoedigen dezelfde mooie gravelbikeavonturen te beleven als wij. De routes door het Oostenrijkse Karinthië die we voor het fotograferen van deze test gereden hebben vind je hieronder.
