EuroBike 2018 – Dag 2


In de zee van e-bikes die EuroBike 2018 is, drijven gelukkig ook nog niet-gemotoriseerde fietsen, en daarvan zijn het vooral de gravelbikes die onze aandacht trekken. Er zijn er gewoon veel. Toch is het een marktsegment dat bij sommige merken amper lijkt te leven als je vraagt naar verkoopaantallen. Maar toch… het aanbod van dit type fietsen, dat in de voorbije jaren enorm is toegenomen, vertelt deels een ander verhaal.

Je kan een trend weliswaar pushen door het gewoon groots neer te zetten, flink te roepen en maar te hopen dat het verkoopt. Maar in de fietsenbranche zijn de marges zo laag dat weinigen al te grote gokken nemen. Het feit echter dat echt veel merken niet één, maar meerdere modellen in diverse prijsklassen hebben, zegt toch écht dat er een markt is. Het heeft misschien een beetje te maken met de steeds grotere inzetbaarheid van de gravelbike, en daarmee de stijgende kans op marktsucces. Want wat we jaren terug in Nederland nog ‘mountainbiken’ of liever ‘atb-en’ noemden, is nu zo’n beetje wat je met een gravelbike doet. Kijk maar eens naar onderstaande afbeelding, en vergelijk die dan met de klassieke Scott een paar afbeeldingen verderop. Welke is terreinwaardiger, denk je?

Gravelbike anno 2018: Geveerde voorvork; check. Dropper; check. Mountainbikebanden; check…

We zagen in de voorgaande jaren ook al een flinke opmars van leveranciers van tassen en accessoires voor het betere bikepacking-werk. Toen nog op fatbikes, die daarmee werden gepropageerd als dé ultieme wereldreiziger. Nu, in 2018, moet je die fatbikes – zelfs ondanks die dikke banden – met een loep zoeken, en wordt bikepacking vooral gekoppeld aan de gravel-scene. Als zelfs mainstream merken als Shimano’s onderdelenmerk Pro een accessoirelijn specifiek voor de gravelbike maken, is er toch echt wel wat aan de hand.

Tegelijkertijd is het ook een speeltuin voor marketeers en productontwikkelaars. Vering, droppers… verzin het maar en je ziet het óók op de gravelbike. Uiteraard ook elektrische trapondersteuning, want ja… de ‘E’ van EuroBike staat immers – zo lijkt het – voor ‘Electro’…

In deze tweede reportage schotelen we je een aantal van die gravelunits voor, naast wat ander opvallend, leuk of gewoon mooi spul dat we na lang zoeken tóch nog vonden. Aan het einde van de dag liepen we nog een Australiër tegen het lijf die geen genoegen neemt met enkel dromen over een beter veersysteem…

slider
images not found
Fox Live, nu Live! Een sensor op de voorvork detecteert de klap en regelt de elektronisch aangestuurde compressiedemping van de voorvork én achterdemper.

Ghost Road Rage

Orbea’s Ralon: serieus mooie kar en strak afgewerkt.

100% retro bril op 100% retro man. (Goatee not included.)

De meesten van ons kennen Polygon van hun ReAct veersysteem. Ze hebben ook ‘gewone’ fullies, die er toch écht een stuk beter uitzien, zoals deze Siskiun.

Droppers anno 1989. Een Hite Rite op een klassieke Scott.

Wheeler werkt hard aan een comeback, als Zwitsers merk. Dit is hun 150 mm fully met 29″ wielen: de Brazilian SE.
slider
images not found
Retro man, nu met bril mét achteruitkijkspiegel!

3D geprinte titanium dropouts: een techniek die we langzaam maar zeker steeds meer tegen komen.
slider
images not found
Nieuwkomer Exept heeft een uniek proces ontwikkeld waarmee ze monocoque carbon frames op maat kunnen maken. In hun eerste jaar zal het bij wegfietsen blijven, daarna volgt iets met noppen…

Cane Creek’s eeWings als een zelfbouwpakket… Nee, natuurlijk niet. Maar wel een mooie manier om te zien hoe de individuele onderdelen er uitzien en hoe ze gemaakt zijn.

Kona’s totale programma voor het komende jaar is één van de mooiste wat ons betreft. Deze Honzo ST is erg appetijtelijk én gelimiteerd tot 201 stuks ter ere van hun 30ste verjaardag.

Vasttech
Australiër Tim Southall reist de halve wereld af met zijn eigen creatie. Enerzijds om de fabrieken te bezoeken die hem helpen zijn creatie te verwezenlijken, anderzijds om anderen te overtuigen van zijn veerconcept. De kerngedachte is een scharnierpunt halfweg tussen trapas en achterwiel, waarbij het eerste deel van de veerweg een achterwaartse beweging geeft. De in totaal 112 mm veerweg wordt doorlopen met weinig ‘chaingrowth’ waardoor en het veersysteem ongekend efficiënt zou werken. Het afgeveerde gewicht is eveneens erg laag en de asconstructie erg stijf. Op uitdrukkelijk verzoek hebben we niet alle details vast gelegd op de gevoelige plaat; details die absoluut interessant waren!

Tekst: Jeroen van den Brand
Foto’s: Dennis Jöris & Mark ten Napel

Posted in EuroBike, EuroBike 2018, Nieuws.