De inkt van het nieuws dat Accell Group uitstel van betaling had gekregen was amper droog, voor het nieuws van een faillissement naar buiten kwam. Curatoren meldden gisteren aan persbureau ANP dat de rechtbank van Amsterdam het faillissement van de Accell Group heeft uitgesproken. Dat betreft vooralsnog alleen de Nederlandse tak van het concern, dus voor de fietsmerken Batavus, Sparta, Koga, Babboe en Carqon, onderdelenmerk XLC en groothandel Juncker.
Doek valt na mislukte reddingspoging
Aan het faillissement ging een tumultueuze periode vooraf. Nog niet zo heel lang geleden was Accell het grootste fietsconcern ter wereld en het werd in 2022 op het hoogtepunt van de pandemie-fietshype voor 1,56 miljard euro overgenomen door een consortium onder leiding van de Amerikaanse investeringsmaatschappij Kohlberg Kravis Roberts & Co, kortweg KKR. De schuldenlast die daardoor ontstond, bleek het bedrijf nooit meer volledig te kunnen afschudden. Om die reden stapte KKR dan ook terug en werden de kredietverstrekkers eigenaar van Accell. Dit zou een tijdelijke situatie moeten zijn, terwijl er naar een overnamekandidaat werd gezocht.
Het Singaporese Tri Star E-Moving, onderdeel van Du Tech Holding, wilde Accell overnemen. Ondanks groen licht van mededingingsautoriteiten in Duitsland, Polen en Oostenrijk, ketste die overname onlangs toch af. Volgens bronnen zou dat te maken hebben met tegenvallende resultaten van de Accell Group en de kosten van een terugroepactie van bakfietsmaker Babboe.
Vervolgtraject nog onduidelijk
De overname door Tri Star E-Moving zou plan A zijn geweest. Het relatief snel uitgesproken faillissement na het eerdere uitstel van betaling betekent simpelweg dat er geen plan B is. De vraag is dus ook vooral wat er nu gaat gebeuren. Die weg ligt in zekere zin meer open dan vóór het faillissement. De door Accell ingezette verweving van z’n merken in de laatste jaren, maakt het lastig om de waarde van losse merken vast te stellen. Dat speelde ongetwijfeld mee voor potentiële overnamekandidaten.
Die verwevenheid verdwijnt echter niet automatisch met een faillissement. Niettemin is de kans dat onderdelen van het concern nu los verkocht worden, wel iets groter. En als je een beetje gevoel hebt voor onderhandelen, snap je dat dat waarschijnlijk nu tegen een lagere prijs kan. Curatoren die zo veel mogelijk waarde moeten zien te halen uit de failliete boedel, zullen daar gemakkelijker in meegaan, dan toen Accell zichzelf als groep wilde verkopen. Opportunistisch beschouwd zouden de sterke merken van de groep dus gemakkelijker los opgepikt kunnen worden. Maar dit is niet per se in het voordeel van die merken zelf of de werknemers.
Zoals al aangehaald vallen niet alle merken van de Accell Group onder dit faillissement. Het Franse fietsmerk Lapierre vroeg vóór deze uitspraak zelf in Frankrijk al een reorganisatieprocedure aan. Lapierre heeft daarmee expliciet als doel zichzelf volledig los te maken van de Accell Group. Ook voor de Duitse tak met Haibike, Ghost en Winora, loopt een soortgelijk traject, gericht op een doorstart als Duitse groep, los van de internationale groep.
In hoeverre deze ingezette acties juist sneller tot mogelijkheden leiden en of het de verkoop van de Nederlandse onderdelen eveneens bespoedigt, valt nog maar te bezien. Wat dat betreft zijn er zeker nog meer vragen dan antwoorden op dit moment.
Bron: accell-group.com
Velozine-visie | Niet alleen merken met historie, ook 3.000 banen op de tocht
Of het tot overnames komt, is allerminst zeker. Merken als Lapierre, Koga, Batavus en Sparta kunnen allemaal teruggrijpen op een indrukwekkende geschiedenis. En ook andere merken uit de Accell-portfolio vertegenwoordigen niet slechts een naam op een onderbuis. Maar alleen dat sentiment overeind houden is ook vasthouden aan nostalgie. Want voor een aantal van die merken geldt al langer dat ze amper nog een schim zijn van wat ze ooit waren. Daarmee niet gezegd dat ze geen toekomst verdienen. Verre van zelfs. Want we praten niet alleen over een naam op een onderbuis en rijke historie. Het gaat hier over werkgelegenheid. Er werken wereldwijd zo’n 3.000 mensen bij Accell. En alleen al vanwege dat gegeven is het te hopen dat er, ondanks alle onzekerheid, een oplossing komt waarin niet alleen de sterkste merken overeind blijven, maar ook zoveel mogelijk van die 3.000 mensen hun werk houden.
