Dat het al enige tijd rommelt bij Accell Group mag geen nieuws meer zijn. Het voorheen grootste fietsconcern van de wereld is de voorbije tijd vaak in het nieuws. En helaas niet om de meest positieve redenen. Accell werd in 2022 op het hoogtepunt van de pandemie-fietshype voor 1,56 miljard euro overgenomen door een consortium onder leiding van de Amerikaanse investeringsmaatschappij Kohlberg Kravis Roberts & Co, kortweg KKR. De aankoopsom moest gefinancierd worden en de schuldenlast die daaruit voortvloeide heeft het bedrijf nooit meer volledig kunnen afschudden. Begin dit jaar stapte KKR terug en ging het eigendom van Accell over naar de kredietverstrekkers. Dit was echter nadrukkelijk niet bedoeld als permanente oplossing.
Eveneens begin dit jaar werden merken in de etalage gezet, waarbij titaniumspecialist Van Nicholas door het Italiaanse Velo-ce werd overgenomen. Inmiddels is de boedel van Heerenveen verhuisd naar noord-Italië. En de nieuwe eigenaren werken hard aan de voortzetting van het merk.
Overname door Tri Star E-Moving afgekest
Sinds Eurobike ging het nieuws rond dat het Singaporese Tri Star E-Moving, dochter van Du Tech Holding, Accell wilde overnemen. Met inmiddels goedkeuring van mededingsautoriteiten in Duitsland, Polen en Oostenrijk, leek daarvoor de weg open te liggen. Nieuwsfiets meldt op basis van een niet nader te benoemen markt-insider dat tegenvallende resultaten en de oplopende kosten van een terugroepactie van cargobike-maker Babboe de overname onder druk zetten. Accell heeft dit zelf niet bevestigd, dus dit blijft vooralsnog pure speculatie. Niettemin is het afketsen van de overname door Tri Star E-Moving is voor Accell de aanzet om uitstel van betaling aan te vragen. Dit is een gebruikelijke bescherming tegen schuldeisers en is bedoeld om een faillissement af te wenden. Het geeft tijd om onder toezicht de kans te krijgen orde op zaken te krijgen en daarmee dus ook werkgelegenheid te behouden.
Niet het eerste signaal en waarschijnlijk niet het laatste
De financiële problematiek wordt door velen gekoppeld aan slechte beslissingen van het management. En dat juist in een tijd waar het bedrijf tijdens de coronacrisis de vraag niet kon bijbenen. Zoals zoveel bedrijven in de fietsindustrie kampten Accell met leverproblemen die vervolgens overgingen in overtollige voorraad waar men maar niet vanaf kwam. Vorig jaar zomer sloot de laatste Nederlandse fabriek in Heerenveen, waarna de productie verhuisde naar Hongarije en Frankrijk. Vorige maand werd al aangekondigd dat het merk Sparta zou opgaan in Batavus. Het is een opeenstapeling die past bij een industrie die na de coronapiek worstelt met overcapaciteit en tegenvallende vraag. Maar ook bij investeerders die tijdens de hoogtijdagen te veel betaalden voor te weinig onderliggende marge.
Bron: accell-group.com
Velozine-visie
Wat deze zaak interessant maakt, is niet alleen dat een grote speler in de problemen zit, maar hoe die schaalgrootte zelf onderdeel van het probleem lijkt te zijn geworden. De bescherming die Accell nu gekregen heeft, is een specifiek Nederlands instrument. Daarmee geldt het dus in eerste instantie voor de Nederlandse onderdelen van het concern. Koga, Batavus en Sparta zijn Nederlandse bedrijven en vallen daar dus rechtstreeks onder. Lapierre (Frankrijk), Ghost en Haibike (Duitsland) zijn dat niet. Voor die merken zou een eventueel vervolgtraject via een apart, lokaal proces in hun eigen land moeten lopen.
Daarmee wordt een scenario waarbij buitenlandse dochters niet meegenomen wordt in de Nederlandse procedure, is in theorie makkelijker los te knippen en apart te verkopen dan een merk dat middenin de Nederlandse boedel zit. Wat ook meespeelt is dat Accell in de voorbije jaren structureel heeft ingezet op een centralisatie van de financiële en administratieve kanten van al z’n merken. Dat heeft als gevolg dat het voor potentiële overnamekandidaten uitdagender wordt om te kunnen zien welke van de merkennamen binnen de portfolio rendabel zijn. Volgens eerdere signalen zou juist dit de aparte verkoop van Accell-merken tot nu toe zo lastig hebben gemaakt.
Het is allerminst ondenkbaar dat juist die buitenlandse merken worden verkocht, om daarmee de schuldenlast van de resterende Nederlandse boedel te verlagen. En daarmee zou de overname van de sterke merkname als Koga, Batavus en Sparta als geheel wat interessanter gemaakt kunnen worden. Dit alles is pure speculatie; wij zijn geen bedrijfsanalysten uiteraard.
Update 10 augustus
Inmiddels is bekend geworden dat voor de buitenlandse takken van Accell ook soortgelijke wettelijke bescherming tegen schuldeisers is aangevraagd. Parallel onderzoeken de Duitse Accell-bedrijven (Ghost, Haibike, Winora) hoe zij zelfstandig als lokale groep de problemen de kop kunnen bieden. Het Franse Lapierre laat inmiddels weten te onderzoeken hoe zich geheel los kunnen weken van Accell om zelfstandig door te kunnen.
Niet alleen merken met historie, ook 3.700 banen op de tocht
Of het tot overnames komt, is allerminst zeker uiteraard. Merken als Lapierre, Koga, Batavus en Sparta kunnen allemaal teruggrijpen op een indrukwekkende geschiedenis. En ook andere merken uit de Accell-portfolio vertegenwoordigen niet slechts een naam op een onderbuis. Maar alleen dat sentiment overeind houden is ook vasthouden aan nostalgie. Want voor een aantal van die merken geldt al langer dat ze amper nog een schim zijn van wat ze ooit waren. Daarmee niet gezegd dat ze geen toekomst verdienen. Verre van zelfs. Want we praten niet alleen over een naam op een onderbuis en rijke historie. Het gaat hier over werkgelegenheid. Er werken wereldwijd zo’n 3.700 mensen bij Accell. En alleen al vanwege dat gegeven is het te hopen dat er, ondanks alle onzekerheid, een oplossing komt waarin niet alleen de sterkste merken overeind blijven, maar ook zoveel mogelijk van die 3.700 mensen hun werk houden.
