Pinarello Grevil MX = Dogma XC hardtail + aerocockpit
De Grevil MX is de meest recente toevoeging aan het off-road-programma van Pinarello. Maar wie verder kijkt dan de naam en de positionering, zal vooral de herkomst van de Grevil MX zien. Dat is namelijk niets meer of minder dan de hardtail Dogma XC die Pinarello in 2024 introduceerde. Een blik op de geometrietabel en de geveerde voorvork met 100 millimeter veerweg ontnemen verder elke twijfel.
Vooraan voorziet Pinarello de Dogma XC, uh Grevil MX van de Most Talon Ultra Light cockpit van z’n meest vooraanstaande racefietsen. Die cockpit maakt een diepere, meer compacte en daarmee snellere zithouding mogelijk, aldus Pinarello.
Het frame is gemaakt van Toray M40J-carbon en heeft nogal, ja, typische Pinarello-vormen. Zo is er de bijzondere vorm rondom de trapas die meer stijfheid moet geven. Maar wat het meest in het oog springt, is de asymmetrische aanzet van de staande achtervorken aan de zitbuis. Bij de introductie van de Dogma XC zei Pinarello hierover dat ze dit doen om de grote krachten van de aandrijfzijde in het frame op te vangen. Het geheel zou daarmee een meer gebalanceerde energieoverdracht, meer snelheid en tractie moeten geven. Of het werkt? Geen idee, maar ook als je niet als eerste over de finish komt, heb je in elk geval iets om over te praten…
Eén uitvoering
Het Grevil MX-frame is geschikt voor zowel elektronische als mechanische 1x-aandrijfsystemen. Vooraan passen kettingbladen van 32 tot en met 38 tanden. Er is ruimte voor banden tot ongeveer 2.3 inch of 58 millimeter. Pinarello levert de Grevil MX maar in één afmontage voor 8.500 euro. Deze is voorzien van Sram XX SL Eagle Transmission 1×12-speed aandrijving en een combinatie van Force AXS grepen, Force-achterrem en een Level-voorrem. De 100 millimeter veerweg komt in de vorm van een Fox 32 Float Step-Cast Factory Kashima. Pinarello monteert verder de lichte carbon wielen XRC 1200 van DT Swiss. De cockpit is dus Pinarellos eigen carbon Most Talon Ultra Light. Tot slot is er een carbon zadelpen gemonteerd, maar in de zitbuis met een diameter van 30,9 millimeter past uiteraard ook een dropper zadelpen. De Grevil MX is er in vier maten en is per direct leverbaar.
Bron en meer info: pinarello.com
Velozine-blik: nieuwe categorie of slimme herverpakking?
En dan de onvermijdelijke vraag: wat ís dit eigenlijk? Is de Pinarello Grevil MX een nieuwe stap binnen gravel? Of cynisch beschouwd vooral een nieuwe manier om een overcomplete voorraad mountainbikes opnieuw te verpakken? Misschien wel beide.
Objectief bekeken is de Grevil MX dus niets minder dan een mountainbike met een aerocockpit en voor mountainbikebegrippen smalle banden. De claim dat aerodynamische efficiëntie en mountainbikecontrole samenkomen, leunt zwaar op het idee dat een racecockpit per definitie aerodynamisch zou zijn. Maar in de praktijk werkt dat vooral wanneer je langdurig onder in de beugel rijdt en snelheden boven de 30 kilometer per uur aantikt. Dat lukt profs misschien, maar met 50 millimeter banden is dat voor de meeste stervelingen toch vooral een ambitie. Niet op de laatste plaats omdat de diepere zit veel vraagt van de flexibiliteit van je bovenlijf.
Dan het controle-argument. Ja, de geometrie van een mountainbike is stabieler dan menig gravelbike. In de praktijk zul je echter door de lengte van frame én de cockpit al snel een framemaat kleiner moeten pakken dan voor een mountainbike met een recht stuur. Een kleiner frame is korter en daarmee verhoudingsgewijs minder stabiel dan die mountainbike waar men in dit soort gevallen vanuit ging. Goed, de resulterende wielbasis zal nog steeds wat langer zijn dan een gemiddelde gravelbike. En de balhoofdhoek is in elk geval bij deze Grevil MX met 67 graden behoorlijk vlak. Daar komt echter wel weer bij dat een smalle racebocht waar je met de handen óp de grepen rijdt, simpelweg minder stuurcontrole biedt dan een recht mountainbikestuur, zeker op ruwe passages.
Grens tussen gravelbikes en mountainbikes steeds meer vloeibaar
Maakt dit alles de Grevil MX per definitie onzinnig? Nee, maar wel uitgesproken niche. Deze fiets past hiermee in een bredere trend, waarin hardtails met een gravel- of racefietsstuur worden gepresenteerd als het antwoord op ‘gravel voorbij gravel’. Ridley, Origine en enkele andere merken gingen Pinarello hierin al voor. Of dit een nieuwe blijvende categorie is, of vooral een creatieve manier om bestaande platforms opnieuw in de markt te zetten, zal de komende jaren blijken.
Visueel is de Grevil MX in elk geval een stevige smaaktest, zoals wel vaker bij Pinarello. Dat is volledig subjectief, maar onmiskenbaar onderdeel van het gesprek. Wat objectiever vaststaat: Pinarello laat hier vooral nog eens zien hoe vloeibaar de grenzen tussen gravel en mountainbike inmiddels zijn geworden. Of dat nu vernieuwing is, of gewoon een ander label op een bestaand frame, mag de markt en de rijder uiteindelijk zelf bepalen.
