Test | Poc Cularis: Vijfsterrenhelm uit Zweden

Tekst: Sebastiaan Kruik. Foto’s: Arjan Kruik

Poc Cularis-mountainbikehelm: Virginia Tech-topper

Ik gooi het gelijk maar op tafel: bijna alle moderne mountainbikehelmen zijn veilig tot zeer veilig. Althans, dat is de conclusie die je trekt als je de helmmentest van Virginia Tech bekijkt. Van de vele tientallen helmen die dit Amerikaanse testinstituut heeft getest, zijn er 19 met een score van vijf sterren, de hoogste score. En daaronder staan er 32 met vier sterren, wat je volgens Virginia Tech ook nog als zeer veilig kunt beschouwen. Merk op: de Amerikanen testen de bescherming die een helm biedt met een lineaire impacttest én een aanvullende rotatietest. In tegenstelling tot laboratoriumtests met uitsluitend een lineaire valtest, geven de testscores Virginia Tech dus een redelijk goed beeld van de bescherming die een helm in de praktijk zal bieden.

Wat Virginia Tech expliciet niét test zijn zaken als pasvorm, ventilatie, gewicht en gebruiksgemak. En dat zijn precies ook de aspecten waarover ik met behulp van een praktijktest wel een paar zinvolle dingen kan zeggen. Vooral ook omdat Poc, hoe kan het ook anders, de Cularis met een paar leuke gadgets heeft uitgerust.

Mips Integra, Recco, aramidebrug, EN 1078

Wie een Poc Cularis aanschaft moet wel even de tijd nemen om alle features in kaart te brengen. Dat zijn er namelijk nogal wat. Sommige zijn ronduit functioneel, bij andere heb ik zo m’n twijfels. Ik loop ze even met je door. Als eerste Mips. Je kent deze in Zweden bedachte beveiliging tegen rotatiekrachten waarschijnlijk wel van de gele kunststof tussenschaal die je in veel helmen ziet. Bij de Cularis past Poc een nét iets andere uitvoering toe, met een meer flexibele (zwarte) tussenschaal met geïntegreerde gelkussentjes. ‘Mips Air Node’ noemt Poc deze Mips-variant. Het voordeel ten opzichte van de klassieke Mips-constructie: minder gewicht en minder volume.

Dan is er de Recco-reflector. Is Mips toch echt wel te kwalificeren als zeer nuttig, Recco zit meer een de categorie baat-het-niet-dan-schaadt-het-niet. Met dit systeem zou je sneller te lokaliseren zijn door reddingsdiensten; je vindt Recco’s daarom ook veel in skischoenen en wintersportkleding. Reden: dit – alweer – Zweedse systeem is ontwikkeld om wintersporters die onder een lawine zijn beland snel te kunnen vinden. Echter, om de Recco-reflector te laten functioneren is tevens een Recco-zender nodig. En dan moet de reddingsdienst die jou uit een penibele situatie komt redden maar net zo’n ding bij zich hebben. Ter geruststelling: veel reddingshelicopters in de Alpen hebben standaard een Reflector-zender aan boord.

Al sinds de allereerste fietshelmen van Poc is de toepassing van aramide een onderscheidend kenmerk. Aramide is de generieke naam van het materiaal Kevlar. En daar heb je vast wel eens van gehoord, want dat wordt vanwege z’n enorme sterkte en taaiheid onder andere toegepast in kogelwerende vesten. En natuurlijk in de hieldraden van vouwbanden. Ook Poc gebruikt dit materiaal, dat is aangebracht tussen de eps-binnenschaal en de polycarbonaat-buitenschaal, om de helm weerbaarder te maken tegen de impact van scherpe objecten.

Dat klinkt veilig. Of dat ook écht zo is heb ik in de praktijk gelukkig nog niet hoeven ervaren. Opmerkelijk is wel dat de Poc Cularis, in tegenstelling tot de eerder door mij geteste Poc Kortal, niet voldoet aan NTA 8776-norm voor snelle e-bikes. Deze norm gaat qua veiligheidseisen vérder dan EN 1078-norm waaraan de Cularis – net als overigens alle andere mountainbikehelmen – uiteraard wél voldoet. Hoe de Cularis en de Kortal zich in de tests van Virginia Tech tot elkaar verhouden kan ik je helaas niet vertellen; de Kortal is daar namelijk niet getest.

Fijn fixatiesysteem

Je kan gimmicks toevoegen tot je een ons weegt, als een helm niet lekker zit, zijn die niks waard. Maar ere wie ere toekomt: de Cularis is de eerste nieuwe mountainbikehelm van Poc die net zo lekker zit als m’n ouwe trouwe Poc Tectal. Nou is pasvorm een nogal subjectief begrip. Immers, wat bij mij superlekker zit, kan bij jou een drama zijn. En andersom. Maar feit is wel, dat de Cularis bij mij nul komma nul drukpunten veroorzaakt en zelfs goed blijft zitten als het bandje onder m’n kin niet vastzit. Dat heeft, zo is mijn inschatting, niet alleen te maken met het feit dat de vorm die Poc gebruikt goed overeenkomt met de vorm en de maat van mijn hoofd, maar ook met de manier waarom de helm aan het hoofd wordt aangepast.

Net als bij helmen van Specialized en een paar andere merken omspant het fixatiesysteem van de Poc Cularis namelijk het hele hoofd. En dat is bijna altijd een garantie dat drukpunten achterwege blijven. Daarnaast is het spansysteem bij het achterhoofd goed in hoogte verstelbaar en zijn de voorste en de achterste bandjes los van elkaar in te stellen, zodat ze altijd de juiste lengte en spanning hebben. Een magnetisch kliksluiting, tot slot, stelt je in staat de helm met één hand vast te zetten.

Prima ventilatie

Over de ventilatie van een mountainbikehelm wordt altijd heel ingewikkeld gedaan, maar eerlijk gezegd kom ik niet zoveel helmen tegen die slecht ventileren. Sommige, zoals de Bontrager Blaze met Wavecell-honingraatstructuur, ventileren wellicht iets mínder goed, maar zelfs dan raakt mijn hoofd niet oververhit. Maar goed, ik ben absoluut geen zweter, dus aan mij moet je eigenlijk niet vragen of een helm goed ventileert.

Aan de constructie van de schaal zal het in ieder geval niet liggen. Alleen al met de tien gaten aan de voorkant bezorgt de Cularis een Edammer kaas een minderwaardigheidscomplex. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vijf grote gaten aan de achterkant. Lucht die aan de voorkant binnenkomt, kan aan achteraan ongehinderd weer naar buiten.

Klapklep en brillengarage

Poc benadrukt dat de zonneklep dankzij een gepatenteerd systeem bij een eventuele val supersnel losbreekt, om zodoende de kans op letsel te verkleinen. Een geruststellende gedachte, zo’n klapklep, zeker ook omdat de verbinding tussen helm en klep wel dusdanig solide is, dat deze bij normaal gebruik niet losraakt. En dat zie ik bij andere merken helaas wel eens anders.

Even wennen is wel dat de Cularis, in tegenstelling tot de eerder genoemde Kortal, geen ruimte ónder de klep biedt voor het ‘stallen’ van je zonnebril. In plaats daarvan moet de zonnebril omgekeerd bóven de klep geplaatst worden. Op zich geen probleem natuurlijk, maar wel iets omslachtiger. Eenmaal geplaatst klemmen de brillenpootjes zich redelijk goed vast, maar bij heftige afdalingen kun je ‘m beter op je neus laten zitten. Wat in afdalingen sowieso de beste plek is voor een bril.

Conclusie

Tsja, laat ik er maar geen doekjes om winden: ik ben behoorlijk enthousiast over de Poc Cularis. Wat wil je, er is gewoon heel veel goed aan deze helm. En weinig niet goed. Goed zijn in mijn optiek z’n ingetogen uiterlijk, z’n degelijke constructie, z’n uitgebreide veiligheidsvoorzieningen, z’n gebruiksgemak en z’n goede ventilatie. En dan natuurlijk z’n fijne pasvorm, maar dat is altijd een persoonlijk dingetje. Want bij mij zit deze helm heel erg lekker, maar bij jou misschien niet.

En niet goed? Eigenlijk alleen de matige functionerende garage voor je bril. En natuurlijk de prijs. Die is met 230 euro nogal fors. Ja, de Poc Cularis scoort de op één na hoogste veiligheidswaarde bij Virginia Tech. Maar met eveneens het maximale aantal van vijf sterren zijn 18 andere helmen bijna net zo goed. En aan paar daarvan kosten maar de helft. Aan de andere kant: de wit met zwarte testhelm staat inmiddels voor slechts 160 euro op de website van Poc. Dus ja, áls je in de markt bent voor een lichte, comfortabele en vooral ook veilige mountainbikehelm, dan kan je nu toeslaan.