Test | SQlab 710 2.0: mtb-handvatten met minivleugels

Tekst en foto’s: Arjan Kruik

SQlab 710 2.0: comfort, grip en controle in één handvat?

Ik heb helaas nogal snel last van tintelende vingers. Goede handvatten kunnen dat probleem weliswaar vooruitschuiven, maar vroeg of laat gaan m’n handen toch slapen. Ergonomische handvatten met een extreme vleugelvorm, zoals de SQlab 702 en de 710 en de bekende GP-modellen van Ergon, lossen dat probleem wel nagenoeg geheel op, maar vanwege de vleugels dit soort handvatten niet optimaal op de mountainbike. De geprononceerde vorm dwingt de hand namelijk in een vaste positie en dat is nou net wat je op de mountainbike niet wilt. Nou ja, misschien tijdens relaxed toeren. Maar niet als je leuke trailtjes gaat rijden.

SQlab heeft dit waarschijnlijk zelf ook onderkent, want het nieuwe 710-handvat, de 710 2.0, is duidelijk minder uitgesproken dan z’n voorganger. Wel vleugels, maar toch bewegingsvrijheid, aldus de makers. De 710 2.0 is er in de maten small, medium en large. Volgens SQlabs maathulp val ik precies tussen de S en de M in. Aangezien ik eerder met andere handvatten van SQlab in maat M reed, ga ik daar nu ook weer voor. Maar voor de zekerheid laat ik alle maten toesturen. Beter mee verlegen dan om verlegen. En dat is, zo blijkt achteraf, een verstandige keuze…

Ergonomisch, maar met bewegingsvrijheid

Het monteren van de 710 2.0-handvatten is zo gebeurd. Kwestie van de oude eraf trekken en de nieuwe erop schuiven. Met behulp van de duidelijke markeringen op de aluminium klemringen is de juiste positie snel gevonden. Opvallend: om de montage van een achteruitkijkspiegel (!) mogelijk te maken, is de buitenkant van de handgrepen opengehouden. Gelukkig zet je dat met een meegeleverd zelfklevend plaatje snel en netjes dicht. Gewoon het plaatje op het uiteinde van het stuurplakken – het is al van een kleeflaag voorzien –, het handvat op het stuur duwen en klaar. Een randje aan de binnenkant van het handvat klemt het afdekplaatje vervolgens vast.

Het 710 2.0-handvat bestaat ruwweg uit drie zones. Onder de duim en de muis van de hand zit een flexibele lamellenstructuur, die voor houvast en comfort moet zorgen. De ondersteunende vleugel aan het uiteinde van het handvat, daar waar de buitenkant van de hand rust, is juist structuurloos. En onderop vind je een een ondiep blokkenreliëf, dat tot doel heeft houvast te bieden aan de vingers. Om dat effect te versterken heeft SQlab bovendien een stevig geprononceerde ribbel onderop het handvat aangebracht, de zogenaamde ergobar. Het idee is dat die beter aansluit bij de vorm van de gesloten hand dan de ronde vorm die je op de meeste gewone handvatten vindt.

In de praktijk

De eerste keer

Doen de 710 2.0-handvatten wat SQlab belooft? De ondersteuning die deze handvatten geven is in eerste instantie nóg beter dan m’n vertrouwde Oury V2’s (test hier). Maar desondanks kan ik tijdens de eerste rit met de 710’s m’n draai niet vinden. Zoals gezegd; de ondersteuning van de vleugels is goed, daarover geen discussie. En ook de lamellenstructuur onder de muis van m’n hand doet wat SQlab belooft, met merkbare demping en grip.

Waar het bij mij misgaat is ergobar, die ribbel onderop. Alhoewel het de bedoeling is dat deze beter aansluit bij de vorm van een gesloten hand, is dat bij mijn hand niet het geval. Sterker: de ribbel zit bij mij op een dermate ongunstige plek, dat deze bij met name m’n ringvinger en pink resulteert in mínder in plaats van meer houvast. En dat komt de controle in snelle en lastige passages nadrukkelijk niet ten goede.

Ook onverwacht: na een klein uur beginnen m’n vingers van m’n rechterhand tóch te tintelen. En dat is al helemáál niet de bedoeling…

De herkansing

Begrijp me goed, gezien de problemen met m’n slapende handen wil ik echt heel graag dat de SQlab 710’s werken. Maar het lukt me niet om een prettige positie te vinden. Het verbaast me, want ik ken SQlab zeker niet als een firma die onzin verkoopt. Integendeel. Heb ik dan misschien toch de verkeerde maat gekozen? Lees: te groot? Mijn hand valt qua grootte immers precies tussen de M en de S in. Om dat te verifiëren besluit ik om een lange rit te rijden met ook een paar 710’s in small in m’n zak, zodat ik onderweg de beide maten kan afwisselen.

De kleinste 710 2.0 brengt inderdaad verbetering. En niet zo’n beetje ook. Ondanks dat het handvat in maat S een kleiner contactoppervlak biedt, blijven slapende vingers weg. Nou ja, bijna. De pink en wijsvinger van m’n rechter hand tintelen na een uurtje heel licht, maar dat gevoel verergert gedurende de rit niet. Maar alhoewel de houvast en zeker ook de bewegingsvrijheid van de 710 2.0 in small duidelijk beter zijn dan bij de medium, is het handvat op die punten niet optimaal. Met name de ergobar zit nog steeds in de weg, vooral onder de ringvinger en de pink. En daardoor lever je, in ieder geval gevoelsmatig, toch wat in op grip en controle. Als dat de prioriteiten zijn, dan is een klassiek rond handvat gewoon een betere keuze.

Dat nieuwe 710’s de hand bovengemiddeld goed ondersteunen manifesteert zich duidelijk als ik ter vergelijking ook een rit rij met een paar redelijk minimalistische 711 R’s, ook van SQlab (test hier). Alhoewel deze handvatten eveneens een ergonomische vormgeving hebben, is de ondersteuning in vergelijking met de 710’s toch echt een stuk minder en beginnen m’n vingers al veel eerder te tintelen.

Conclusie

Wie deze website een beetje volgt weet dat ik een fan ben van SQlab. Hun zadels heb ik op al mijn bikes en ik rij op mijn beide bikes hun sturen en handvatten. Kat in het bakkie dus, die nieuwe 710 2.0-handvatten. Helaas, niet direct. De eerste rit met een 710 in maat medium viel me erg tegen. Weinig houvast en controle en ondanks de vleugels toch tintelende vingers.

Gelukkig heb ik de handvatten niet gelijk in de kliko gegooid, maar heb ik ook de small geprobeerd. En daarmee kantelt mijn waardering van overwegend negatief naar voornamelijk positief. Ja, ook bij het kleinste 710 2.0-handvat is de ribbel aan de onderkant, de ergobar, wat mij betreft té stevig geprononceerd, waardoor houvast en controle – in tegenstelling tot de bedoeling van SQlab – niet op het hoogste niveau staan. Maar als het gaat om het rijcomfort en het tegengaan van slapende handen, doen ze wél wat de Duitse handvattenmaker belooft.

Dus wat is nu de conclusie? Ik denk dit: als je regelmatig parkoersen à la Amerongen, Leersum of Kwintelooijen rijdt, dan zijn er handvatten die meer grip en controle bieden dan de nieuwe SQlab 710 2.0’s. Maar ben je een relaxte toerbiker die comfort als prioriteit heeft, dan zijn deze ergonomische handvatten zeker de moeite waard. Maar let wel op de juiste maat, want als je net als ik de verkeerde kiest, dan kan dat zomaar fout uitpakken.