Trailhunting – Kitzbühel Oostenrijk

Knallen over de Hahnenkamm

Grote kans dat je bij het horen van de naam Kitzbühel denkt aan skiën. De huisberg van dit Tiroolse dorp is immers het decor voor de Hahnenkamm-Rennen, een van de belangrijkste afdaling van het skiseizoen.

Maar Kitzbühel biedt meer dan extreem steile pistes en skiracers in strakke aero-pakken. Moet je er alleen niet ’s winters heen, maar ’s zomers. Dan zijn de hellingen van de Hahnenkamm het domein van mountainbikers, zo ontdekte Joris Birnie.

Als we na een lange rit door gierende regen en zenuwslopende files de lobby van het hotel inlopen en ik in mijn beste Duits meld dat de crew van Velozine is aangekomen, word ik in het Vlaams welkom geheten. Wat is dat nou? Vanwege het slechte weer ergens een afslag gemist? We zouden toch in Aurach moeten zitten, even buiten Kitzbühel, in Tirol? De man achter de balie moet lachen als hij mijn verbaasde blik ziet. “Ik leg je later wel uit hoe het zit. Ga je eerst maar opfrissen, want jullie kunnen zo aan tafel. En ik moet nu zelf de keuken in…”

Nieuw: de Hahnenkamm flow-trail

Als we aan het eind van de avond, als Tom klaar is met zijn werk in de keuken en de meeste gasten weer naar hun kamers zijn vetrokken, schuif hij even bij ons aan. We zijn nieuwsgierig. Een Vlaming in Tirol, hoe zit dat? Het blijkt een klassiek verhaal te zijn, van een skiër die tijdens een wintersportvakantie verliefd wordt op de dochter van de hotelier. En vice versa, zodat Tom Dumon een paar jaar later samen met zijn geliefde Birgit Pfisterer het hotel van zijn schoonfamilie runt. En de opvolgers zijn er ook al in de vorm van hun twee kleine dochters Marie en Louise.

Hotelbaas Tom vertelt waar de mooiste paadjes lopen.

"Dáár vindt je de mtb-school."

Mooi verhaal, maar dan moeten we toch over tot de orde van de dag. Want het weer. De voorspelling voor morgen is namelijk extreem beroerd; non-stop regen. “Wat te doen?” vraag ik Tom. “We kunnen moeilijk de hele dag aan de bar gaan hangen.” “Ik zou voor morgen geen lange tocht plannen,” adviseert hij, “maar met de gondel omhoog gaan en over de nieuwe Hahnenkamm-trail naar beneden rijden. Die trail eindigt namelijk ook weer in Kitzbühel, dus als het niks is met het weer ben je hier zo weer terug. En als het weer meevalt” – en nu verschijnt er een dikke grijns in Toms gezicht – “ga je gewoon nog een keer omhoog. Hij is namelijk echt lekker, met een heerlijke flow.”

En dus rollen we de volgende ochtend – uiteraard pas na een supergezond ontbijt met zelfgebakken brood, verse vruchtensappen en tig soorten muesli – over een achterafweggetje naar Kitzbühel. Regen? Geen spatje! Zo zie je maar. Ondanks weersatellieten en geavanceerde computermodellen blijft het lastig het weer te voorspellen.

Hotelbaas Tom bakt z'n eigen brood, vol met gezonde zaden en noten.

Deze voedzame en vooral lekkere dadelbolletjes maakt hotelier Tom ook zelf. Je mag ze meenemen voor onderweg.

Om bij de Hahnenkamm te komen moet je een stukje trappen over achterafweggetjes. Lekker om in te rijden.

De eerste bochten van de Hahnenkamm-trail. Zoals je ziet is de trail nogal nieuw.

De Hahnenkamm-trail blijkt niet over de Streif te lopen, de beruchte, extreem steile skipiste waar ’s winters de gelijknamige wedstrijdafdaling plaatsvindt, maar aan de andere kant van de Hahnenkamm. En de trail is inderdaad gloednieuw. En dat vind ik, als ik eerlijk ben, altijd een beetje een treurig gezicht. Ook hier; de alm waar de trail begint ligt er tamelijk gemutileerd bij, met een diep uitgesneden spoor van rode aarde dat door het groene oppervlak naar beneden kronkelt. De woorden “bloedende wond” en “verminking” klinken misschien wat pathetisch, maar ze dringen zich wel aan me op. Maar tegelijkertijd weet ik ook: deze trail moet zich nog zetten. Kom hier over een jaartje terug en de trail ziet eruit alsof-ie hier al jaren ligt. En dan nog: de hele Hahnenkamm is zo kunstmatig als wat. Als de boeren op deze alm ’s zomers geen koeien zouden laten lopen, dan zou er geen alm te bekennen zijn, maar was de berg één groot bos.

Utrechtse Heuvelrug op steroïden

Fijn rijdt-ie in ieder geval wel, die Hahnenkamm-trail. De bochten liggen er lekker in en de zachte, rode aarde biedt heel veel grip. De trail is nergens steil of stenig, maar juist lekker glooiend en met het en der de mogelijkheid om kleine sprongetjes te maken én vervolgens ook weer veilig te landen. Kortom: een moderne, toegankelijke flow-trail volgens het boekje. Beetje als het parkoers van de Utrechtse Heuvelrug, maar dan op steroïden, want met een hoogteverschil van bijna duizend meter! En aangezien wij echte UHR-fans zijn, pakken we beneden in Kitzbühel gewoon nog een keer de lift omhoog voor nog een rondje.

Eenmaal in het bos wordt de De Hahnenkamm-trail iets spannender, maar nergens té spannend.

Lekker flowen op de Hahnenkamm-trail.

In het bos liggen de bochten van de Hahnenkamm-trail op elkaar gestapelt als een Stelvio-pas in miniformaat.

Eén van de vele heerlijke bochten in de Hahnenkamm-trail.

"Huh?! Wat doet die gast met die gekke bril daar. Ik sta hier net zo lekker te herkauwen!"

Lekker achter elkaar aanjagen op de Hahnenkamm-trail.

Als we na het tweede rondje voor een derde keer de gondel omhoog nemen, zetten we koers naar de Fleckalm-trail. Deze trail gaat aan de noordkant van de Hahnenkamm naar beneden en eindigt in het skidorp Kirchberg. Om bij de ingang van de trail te komen moeten we een kleine tweehonderd hoogtemeters overwinnen. Geen probleem, het wordt tijd dat we zelf ook nog wat omhoog trappen. Makkelijk hoor, die liften, maar je wordt er wel een beetje lui van!

De klim naar de Fleckalm-trail.

Joris heeft twee eigenaardigheden. De eerste is dat hij in een berghut altijd Strammer Max bestelt, de tweede is dat hij altijd in iéder bergmeertje duikt dat hij tegenkomt. Zelfs als dat gevuld is met ijskoud smeltwater.

Na de klim komen de dadelbolletjes van Tom goed van pas!

De Fleckalm-trail heeft een totaal ander karakter dan de Hahnenkamm-trail. Niet zo flowy en relaxed, maar spannend en uitdagend. Anders gezegd; je krijgt het hier niet cadeau. De off-camber stukken, gladde boomwortels en steile en ruige secties maken deze trail uitdagend en – als je niet oplet – verraderlijk. We gaan van flowy naar ruig, door dichte bossen bezaaid met gladde wortels en watervallen, terwijl we op de open plekken genieten van prachtige vergezichten.

Halverwege voert de Fleckalm-trail door grasland en kan het gas helemaal open.

De hele Fleckalm-trail is erg lekker, maar de passages door het bos zijn het lekkerst.

Als ik op dit soort lange trails rijd – de Fleckalm-trail is ruim zeven kilometer lang en overbrugt een hoogteverschil van dik duizend meter – krijg ik altijd het gevoel dat ik alleen ben in de natuur, alleen op de berg. Maar dat het vooral een gevoel is en geen realiteit blijkt bij de Fleck Alm. De bikes staan rijen dik tegen het hek, ondanks het feit dat het een doordeweekse dag is en de weersvoorspelling nogal bar was. Gelukkig is op het terras nog plaats genoeg, dus ook wij laten ons de lunch hier goed smaken. Alhoewel… blijkbaar valt over smaak wél te twisten, want mijn fietsvrienden kijken me bedenkelijk aan als ik mijn Oostenrijkse lunchfavoriet weer bestel: Strammer Max, een spiegelei met een dikke laag gebakken spek en dito kaas eronder. Goed fout volgens de dieetpolitie, maar wel erg lekker.

Pret aan de overkant

Fleckalm-trail is er zo eentje die je beneden aangekomen meteen nog een keer wilt doen. Maar omdat we toch in Kirchberg zijn, willen we ook de tegenoverliggende berg nog even op. Gaisberg heet-ie en op z’n flanken liggen de Lisi Osl-trail en de Gaisberg-trail. Om er te komen moeten we eerst Kirchberg doorfietsen. Iets dat je nauwelijks kunt missen in het skidorp is de aanwezigheid van Nederlanders. Natuurlijk, die duizenden landgenoten zitten daar alleen ’s winters. Maar de posters die optredens van vaderlandse artiesten als Wolter Kroes, Dries Roelvink en – wie kent ze niet? – de Lawineboys aankondigen, hangen er nog. Jammer zeg, nét gemist. Om het goed te maken pakken we nog even een Italiaans ijsje mee en zetten dan koers naar het liftstation.

Even een Italiaanse ijsje pakken in Kirchberg. Lekker hoor!

Een stoeltjeslift neemt ons en onze bikes mee naar ongeveer vijftienhonderd meter hoogte. De Lisi Osl-trail, vernoemd naar de lokale wereldkampioene mountainbike, is in het begin tamelijk steil, maar desondanks lekker flowy. Dat heeft ook te maken met de vochtige ondergrond, die volop grip biedt. Wat lager vlakt het pad wat af, maar de flow blijft. In een royale hoeveelheid S-bochten slingert en zwiert het pad 2.300 meters en 450 hoogtemeters door de bossen naar beneden. Echt technisch wordt het niet op deze trail, maar dat wordt wat mij betreft ruimschoots goedgemaakt door snelheid, flow en niet te vergeten de mooie natuur waar we doorheen rollen.

De Lisi Osl-trail op de Gaisberg tegenover de Hahnenkamm is heerlijk flowy.

Ook de Gaisberg-trail die we pakken als we nogmaals de stoeltjeslift omhoog hebben genomen loopt door een prachtige omgeving, maar gelegenheid om tijdens het rijden een beetje rond te koekeloeren biedt deze trail niet echt. Het is op de meeste secties namelijk alle hens aan dek, met wortels, rotsen en jumps en drops. Ik ben blij dat we deze trail vanmorgen niet gereden hebben, want je moet echt wel een beetje ingereden zijn voordat je je aan dit pad waagt. Althans, ik. Daarom neem ik om deze dag af te sluiten nog even de Lisi Osl. Nog even lekker flowen! En daarna via Kirchberg en Kitzbühel weer terug naar het hotel van onze Vlaamse vriend en zijn Oostenrijkse ega. Zin in, want behalve dat ze erg sympathiek zijn, koken ze ook nog eens vreselijk lekker.

Als we laatste kilometers afleggen wordt het verdacht donker. Dat ziet er niet goed uit. We zetten daarom even extra aan. Net niet genoeg, zo blijkt als we vlak bij het hotel de brug over de Jochberger Ache oversteken. Plotseling breekt de hemel open. Krijgt het weerbericht tóch nog gelijk. Maar daar hebben wij nauwelijks last van, want een paar minuten later zitten wij hoog en droog aan de bar van de Hechenmoos. Het was een absolute topdag. En het mooie is: morgen zijn we ook nog hier. Proost mannen!

Reisinformatie

Algemeen

Kitzbühel ligt in de Oostenrijkse deelstaat Tirol, een kleine 125 kilometer onder München. Het stadje ligt ingeklemd tussen de beroemde Hahnenkamm en de Kitzbüheler Horn. Vanaf Utrecht is het zo’n 950 kilometer rijden om er te komen.

Verblijf

Arjan en zijn crew verbleven in Hotel Hechenmoos van de Belgische hotelondernemer en tevens hartstochtelijk mountainbiker Tom Dumon. Waarom een Belgische mountainbiker een hotel heeft in Kitzbühel? Dat is weer een andere hartstocht: zijn Oostenrijkse vrouw Birgit.

Vanwege z’n specialisatie is Hechenmoos lid van de hotelorganisatie Mountain Bike Holidays, een overkoepelende organisatie die 61 mountainbikehotels in Oostenrijk, Italië, Slovenië en Zwitserland vertegenwoordigt. Lidmaatschap garandeert dat alles op het vlak van mtb-vakanties dik in orde is. Denk aan gezonde maaltijden, routeinformatie, stalling, werkplaats, kledingwasservice en shuttle-service. Andere bikehotels in de Kitzbüheler Alpen zijn Klausen, Die Sportalm en Landhaus Küchl.

Life Sport Hotel

Routes

Rond Kitzbühel zijn de mogelijkheden eindeloos. Wie wil, kan samen met de Nederlandstalige hotelwaard (en gecertificeerd bike-guide) Tom tochten maken. Of je kunt je door hem laten adviseren. Of je neemt een gps-van-het-huis mee. Wie een indruk wil krijgen van de mogelijkheden kan even naar de website Mountain Bike Holidays, daar zijn de mooiste routes te bekijken en te downloaden.

Reisauto

Voor dit tripje naar Oostenrijk maakte Arjan gebruik van een Opel Astra. Lekker compact, maar toch ruim genoeg voor drie man plus fietsen. En dankzij de krachtige 1.2 liter benzinemotor met turbo en zes versnellingen lekker op de autobahn, maar eveneens prima in de bergen. Highlights onderweg zijn de adaptieve cruise-control (met verkeersbordenherkenning) en de automatisch verlichting. Superhandig! En als je eenmaal aan de stoelen met ingebouwde koeling gewend bent, wil je nooit meer anders. Daarmee kom je namelijk altijd lekker fris op je eindbestemming aan. Check opel.nl als je meer wilt weten over deze compacte en comfortabele reiswagen.

Geplaatst in Trailhunting en getagd met , , , , .
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments