Test | Stoneman Arduenna rijden: Trek Procaliber of Trek Supercaliber?

Hardtail of fully: wat is de beste Stoneman-bike?

Als Velozine-vrienden Frank en Henk besluiten de Stoneman Arduenna te gaan rijden, doet zich de vraag voor welk type bike voor deze meerdaagse tocht door de Ardennen het meest geschikt is: een hardtail of een fully? Ze besluiten de proef op de som te nemen en zetten een Trek Procaliber 9.8 hardtail en een Supercaliber 9.8 xc-fully achterin de bus.

Tekst en foto's: Arjan Kruik

Test Trek Procaliber en Supercaliber, welke bike werkt het beste voor de Stoneman Arduenna?


Stoneman Arduenna rijden: Trek Supercaliber xc-fully of Procaliber hardtail?

Fully of hardtail, hardtail of fully? Bijna iedere mountainbiker heeft zich deze vraag vast wel eens gesteld. Zo ook Velozine-vriend Henk. Henk rijdt zijn rondjes over de Heuvelrug op een xc-fully; hij woont op nog geen driehonderd meter van het parkoers, de geluksvogel! En omdat het na een kleine tien jaar tijd is voor iets nieuws, is hij een beetje om zich heen aan het kijken. Weer een dubbelgeveerde mountainbike? Of misschien toch eens een hardtail proberen? Lichter, minder onderhoud en – zo wordt vaak gezegd – een betere klimmer. Henk heeft daarom bij een Trek-dealer in de buurt al eens naar de Procaliber met de IsoSpeed constructie staan kijken. Wel een hardtail, maar volgens Trek dankzij die speciale zitbuisconstructie gezegend met een bovengemiddeld comfort.

Dus als Henk ons meldt dat hij van plan is met Velozine-testrijder Frank de Stoneman Arduenna te gaan rijden, valt bij ons het kwartje. Immers, óók Frank is op zoek naar wat nieuws. Voor de gladgewalste Nederlandse mountainbikeroutes is zijn huidige trailbike wat te lomp. Er moet iets naast komen. Iets dat feller en dynamischer is en waarmee hij zijn tien jaar jongere fietsmaten beter kan bijbenen. Al een paar keer is zijn oog op de dubbelgeveerde Supercaliber met de IsoStrut-vering gevallen. Licht, agressief en efficiënt. Precies wat hij zoekt!

Velozine-vrienden Henk (links) en Frank rijden de Stoneman Arduenna op de Trek Supercaliber 9.8 en de Procaliber 9.8. Welke bevalt het best tijdens deze tweedaagse tocht van tocht van 176 kilometer en 3.900 hoogtemeters dwars door de Ardennen? De fully of de hardtail? Licht zijn ze allebei: de Supercaliber (links) komt op 10,64 kg, de Procaliber op 10,08 kg.
Trek Procaliber en Supercaliber: welke is beter thuis in de Ardennen?

Stoneman Arduenna: 176 kilo- en 3.900 hoogtemeters door de Ardennen

Even over de Stoneman Arduenna. Bij deze tocht rijd je in één, twee of drie dagen dwars door de Belgische Ardennen, over 176 kilometers en 3.900 hoogtemeters. Wie zich een (lang) weekend wil laven aan uitdagende trails en oogstrelende natuur komt volledig aan zijn trekken. Stoneman Arduenna is geen traditionele mountainbikemarathon die slechts één keer per jaar verreden wordt. Integendeel; je kunt ’m van april tot en met september op ieder moment rijden. De route bestaat voor het grootste deel uit gravel- en boswegen, met hier en daar een asfaltsectie. Maar ook met een flink aandeel singletrack, waarvan een aantal secties – zowel omhoog als omlaag – behoorlijk uitdagend zijn.

“Tijdens de Stoneman Arduenna kom je echt álles tegen. Dat maakt deze tocht bij uitstek geschikt om te kijken, met welke type mountainbike je hier het best kan aantreden: hardtail of fully, Trek Procaliber of Supercaliber?”

Anders gezegd: tijdens de Stoneman Arduenna kom je echt álles tegen. Dat maakt deze tocht bij uitstek geschikt om te kijken met welke type mountainbike je hier het best kan aantreden: hardtail of fully, Trek Procaliber of Supercaliber? Jawel, dat zijn de bikes die we aan Frank en Henk meegeven. Met als opdracht: probeer uit te vinden, welke van deze twee bikes het meest geschikt is voor een meerdaagse tocht als de Stoneman Arduenna. Ja, een echte rotklus. Maar iemand moet het doen. Henk reed de Stoneman trouwens in 2019 ook al eens. Je vindt hier zijn reisverslag.

Stoneman cruisen op de Trek Procaliber en Supercaliber

Tijdens de Stoneman is het vaak lekker cruisen...

Stoneman cruisen op de Trek Procaliber en Supercaliber

... maar soms gaat het er ook pittig aan toe!
Trek Supercaliber versus Procaliber, welke is beter thuis in de Ardennen?

De hardtail: Trek Procaliber 9.8

De Procaliber die we Henk en Frank meegeven is een 9.8, een topmodel van slechts 10,08 kg in de maat ML. Prijs: € 3.599,-. Daarvoor is zo’n beetje alles is van carbon, ook velgen, stuur en zadelpen. Maar dat hebben andere merken natuurlijk ook op hun betere hardtails. Waarin de Procaliber uniek is, is het IsoSpeed-systeem. Hierbij zijn de bovenbuis en staande achtervork met behulp van een lager losgekoppeld van de zitbuis en zadelpen, waardoor deze laatste naar achteren kan buigen. Dat zou het rijcomfort verhogen. Bovendien ziet het er fraai uit, want als je niet beter weet zou je zeggen dat je met een gewone hardtail onderweg bent. Terwijl er toch echt wat speciaals aan de hand is. Daarover straks meer.

De xc-fully: Trek Supercaliber 9.8

Ook de Supercaliber 9.8 is qua prijs, gewicht en uitrusting een topper. Op het prijskaartje staat € 5.499,- en de weegschaal geeft 10,64 kg aan. Net als bij de Procaliber 9.8 is de hele mikmak van carbon. Sterker, als het gaat om de afmontage zijn beide bikes nagenoeg hetzelfde. Wielen, banden, voorvork, remmerij, zadelpen, zadel, stuur en stuurpen, het is allemaal identiek. Alleen hebben de product-managers bij de Supercaliber om de een of andere reden niet gekozen voor de Shimano XT-aandrijflijn van de Procaliber 9.8, maar voor GX Eagle van Sram. Ook niks mis mee natuurlijk.

“Het voornaamste unique-selling-point van de Supercaliber is natuurlijk de aansturing van de achterdemper. IsoStrut noemt Trek deze constructie. Hierbij is de achterbrug een integraal onderdeel van het veersysteem.”

Het voornaamste unique-selling-point van de Supercaliber is natuurlijk de opvallend onopvallende aansturing van de achterdemper. IsoStrut noemt Trek deze constructie. Hierbij is de achterbrug een integraal onderdeel van het veersysteem; vergelijkbaar met de buitenbuis van een verende voorvork die met glijlagers over de binnenbuis schuift. Deze vergelijking gaat enigszins mank, want het zit technisch complexer in elkaar. Maar het komt erop neer dat de achtervering van de Supercaliber dankzij de geïntegreerde constructie en het ontbrekende van gelagerde draaipunten niet gehinderd wordt door dwars- en torsiekrachten. Collega Lars schreef er bij de introductie van de Supercaliber een verhelderend stukje over.

Supercaliber en Procaliber; het kan niet missen

Ook al zijn Frank en Henk de 50 gepasseerd, een leesbril hebben ze niet nodig om de modelnamen te lezen.

Trek Procaliber versus Supercaliber; beide geveerd, maar wel op geheel eigen wijze.

Op de Procaliber (links) wordt het comfort verzorgd door een IsoSpeed-decoupler, de Supercaliber (rechts) is voor dat doel uitgerust met een IsoStrut-achterdemper. IsoSpeed werkt voornamelijk kleine oneffenheden weg en functioneert alleen als je in het zadel zit, de IsoStrut in de Supercaliber is ondanks de geringe veerweg van slechts 60 mm een volwaardig veersysteem.

Flex is troef bij zowel de Trek Supercaliber als de Procaliber

Omgekeerde wereld: is de staande achtervork bij veel moderne hardtails meestal superslank om comfort te kunnen genereren, bij de Procaliber (links) is dat vanwege de IsoSpeed-decoupler niet nodig. De Supercaliber (rechts) daarentegen heeft juist een uitermate ranke staande achtervork. Doordat deze enigszins flexibel is, zijn lagers onder of boven de achteras niet nodig. Dat bespaart gewicht en vermindert de complexiteit.

De aan de ónderkant afgeplatte zitbuis op de Procaliber (links) maakt het mogelijk dat deze bóven de IspoSpeed-decoupler enigszins in achterwaartse richting kan doorbuigen. De complete achterbrug van de Supercaliber (rechts) is uit één stuk gemaakt, voor minder gewicht en meer stijfheid. Dit is het énige gelagerde draaipunt van het IsoStrut-veersysteem.
Trek Supercaliber versus Procaliber tijdens de Stoneman Arduenna

Sportief en aanvallend

Frank en Henk hebben zich gedurende het rijden van de Stoneman Arduenna een goed beeld kunnen vormen van de Procaliber en de Supercaliber. Met voornamelijk positieve, maar helaas ook een paar negatieve indrukken. Eerst maar even die laatste.

Frank: “De balhoofdbuizen van beide bikes zijn echt extreem kort. We kregen de fietsen geleverd met een naar beneden wijzende stuurpen, waardoor de sturen nóg lager kwamen te staan. Lekker voor een potje agressief boenderen in Nederland, maar in steile afdalingen heb je wel erg veel druk op het voorwiel. Ik ging hierdoor bij een onverwachte drop over de kop. Bij een hoger stuur kan je in dat soort situaties je voorwiel nog even optrekken, maar als je zo diep zit is dat erg lastig.” “Los daarvan vind ik zo’n diepe zit tijdens een lange tocht ook niet comfortabel”, vult Henk aan. “Je zit uiteindelijk toch ruim zes uur op de fiets. En met zo’n groot verschil tussen zadel- en stuurhoogte krijg ik na verloop van tijd toch echt last van mijn handen, nek en rug. We hebben daarom de sturen daarom de tweede dag flink hoger geplaatst.”

Henk: “Die Procaliber is voor een hardtail inderdaad een comfortabele bike. Je merkt dat het IsoSpeed-systeem kleine oneffenheden écht wegneemt. Niet als een fully, maar het werkt wel.”

Ook de smalle en harde zadels kunnen op weinig enthousiasme rekenen. “Dat zadel op de Trek Procaliber is echt een straf”, vindt Henk. “Normaal doe ik niet zo moeilijk over zadels, maar nu ontnam ’t me op de lange duur echt een deel van het fietsplezier. Het staat mooi op de weegschaal, zo’n minimalistisch zadel, maar comfortabel is anders. En dat is best jammer, want die Procaliber is voor een hardtail inderdaad een bovengemiddeld comfortabele bike. Je merkt dat het IsoSpeed-systeem kleine oneffenheden écht wegneemt. Niet als een fully, maar het werkt wel. Toch ben ik niet helemaal om, want ik had in sommige beklimmingen last van een irritant wippende zadelpen. Waarschijnlijk omdat ik een vrije hoge trapfrequentie heb. Schakelde ik zwaarder, dan was het wippen over. Maar dan was m’n verzet weer zwaarder dan ik prettig vind.”

Trek heeft zowel de Supercaliber als Procaliber korte balhoofdbuizen gegeven.

Of je nu de Procaliber (links) of de Supercaliber neemt, in beide gevallen krijg je een balhoofdbuis van slechts 9 centimeter kort. De aanvallende zitpositie die dat oplevert is heerlijk op de snelle en relatief eenvoudige Nederlandse mountainbikeparkoersen, maar voor rijders als Frank en Henk té sportief voor de Stoneman Arduenna. Niet alleen is de diepe zit een zware belasting voor polsen, nek en rug, ook is de controle in technische afdalingen suboptimaal. Frank: “Voor meer comfort en controle hebben we het maximale aantal vulringen onder de stuurnok geschoven.”

Op de Supercaliber en Procaliber vind je volop Trek's eigen Bontrager onderdelen.

Beide bikes komen met brede Bontrager Kovee Pro 30 velgen van carbon en met Bontrager XR2 Team Issue-banden. Frank: “Supersnelle banden en in combinatie met de brede velgen heerlijk comfortabel. Maar zeker de eerste dag, toen de grond nog vochtig was, miste ik grip in steile beklimmingen en snelle bochten.”

Lockouts op zowel de Trek Procaliber als Supercaliber

XC = Lock-out. Bij de Procaliber (links) blijft de knop om de voorvork vast te zetten vrijwel onaangeroerd, want de meeste Stoneman-beklimmingen zijn te lang om staand op de pedalen te overmeesteren. De dubbele blokkeerfunctie op de Supercaliber (rechts) daarentegen wordt door met name Henk op lange gravel- en asfaltbeklimmingen veel en graag gebruikt. Henk: “Dan is het gewoon net een hardtail!”

Shimano XT remmen op beide bikes

Fijne Shimano XT-stoppers op zowel de Procaliber als de Supercaliber. Beide bikes hebben een 180 mm schijf voor en een kleiner 160 mm exemplaar achter. In een paar lange en zeer steile afdalingen kan dit relatief kleine schijfje de hitte onvoldoende verwerken, met stinkende remmen als resultaat. Tip van Frank: “Weeg je meer dan 85 kilo, schroef dan als je tochten als de Stoneman gaat rijden een 180 mm schijf op je achterwiel.”

Shimano XT op de Procaliber (links), Sram GX op de Supercaliber (rechts). Beide systemen schakelen zeer goed, waarbij met name Henk vanwege het lichtere bergverzet een voorkeur heeft voor de Sram-aandrijflijn. Deze heeft 10/52t achter en 32t voor, terwijl Shimano het doet met 10/51t achter en 34t voor. Henk: “Dat lijkt een verschil van bijna niks, maar aan het eind van een lange dag biken kunnen die paar tandjes wel het verschil maken tussen een steile klim halen of moeten afstappen.”

Opvallend: de Procaliber (links) heeft een 34-tands voorblad, de Supercaliber doet het met twee tandjes minder. Fijn volgens Frank en Henk, want in lange en steile beklimmingen is minder uiteindelijk meer.

Razendsnelle acceleratie

“Daar had ik totaal geen last van”, meldt Frank over Henk’s wippende zadelpen. “Waarschijnlijk omdat ik meestal in een zwaarder verzet rij dan hij. Ik kan me verder wel vinden in wat Henk zegt. Zolang je op het zadel blijft zitten vangt het IsoSpeed-systeem op de Trek Procaliber inderdaad kleine schokken en oneffenheden op. Dat is zeker comfortwinst ten opzichte van een gewone hardtail. Maar IsoSpeed beslist geen achtervering; zodra je op de pedalen gaat staan doet het systeem namelijk niets meer. In afdalingen over keienpaden stuiter je dus net als met iedere andere hardtail alle kanten op. Bij de Supercaliber kan je zelfs in zulke afdalingen nog enigszins recupereren, maar op de Procaliber lukt dat echt niet. Je bent daardoor dus gewoon eerder moe.”

“Wat ik wel erg lekker vind aan een lichte hardtail als de Procaliber is de versnelling bij staand aanzetten. Een paar flinke trappen en je bent weg. Heerlijk!” “Maar dat doet de Supercaliber ook”, vindt Henk. Ook met de demping geheel open, maar al helemaal als je het onderstel op slot zet gaat-ie echt als de brandweer omhoog. Net als een hardtail. Wat mij betreft ideaal in lange asfalt- en gravelbeklimmingen.” Frank knikt. “Klopt eigenlijk wel, die Supercaliber is echt supersnel.”

Frank: “Wat een geweldig systeem, die IsoStrut-vering. Alleen al om hoe het eruit ziet. Superstrak. Maar het werkt ook top. Stug, maar niet hard. Dat is misschien een beetje gek omschreven, maar zo ervaar ik het. In beklimmingen pompt de vering niet of nauwelijks, maar zodra je een wortel of kei raakt geeft de achterbrug toch mee.”

Tsja, de Trek Supercaliber. Die is volgens Frank en Henk een klasse apart. “Wat een geweldig systeem, die IsoStrut-vering”, vindt Frank. Alleen al om hoe het eruit ziet. Superstrak. Maar het werkt ook top. Stug, maar niet hard. Dat is misschien een beetje gek omschreven, maar zo ervaar ik het. In beklimmingen pompt de vering niet of nauwelijks, maar zodra je een wortel of kei raakt geeft de achterbrug toch mee. Dat levert in vergelijking met de Procaliber echt meer tractie op. Steile secties met wortels of losse keien waar de Procal soms doorslipt, rijd je met de Supercaliber gewoon omhoog. En ook in snelle bochten levert het onderstel van de Supercaliber meer grip op.”

“Erg fijne bike, die Trek Supercaliber”, vindt ook Henk. “Comfortabel en toch direct, waardoor het rijgevoel lekker sportief is en je telkens weer sneller wilt gaan. Zelfs op asfalt had ik niet het idee dat ik met de Supercaliber langzamer was dan met de Procaliber. Dus waarom zou je dan – los van wat het extra kost – geen achtervering nemen?”

Na een lange dag klimmen en dalen zijn vlakke secties ook best lekker: eindelijk een beetje meters maken!

Soepele hardtail of stugge fully, IsoSpeed of IsoStrut?

Wat gaat het worden? De soepele hardtail of de stugge fully? Waar Frank en Henk op de snelle en over het algemeen gladde Nederlandse mountainbikeparkoersen nog niet echt een duidelijke voorkeur voor de een of de ander hebben, daar worden tijdens de 176 kilometers en 3.900 hoogtemeters van de Stoneman Arduenna de verschillen flink uitvergroot. En daarbij, helaas voor de slimmerikken die het IsoSpeed-concept bedacht hebben, zakt de Procaliber op de ruige Ardennentrails toch een beetje door z’n hoeven.

“Hoe groter het aantal afgelegde kilometers wordt, hoe meer deze verschillen uitvergroot worden. Dankzij de achtervering raak je namelijk niet alleen minder snel vermoeid, je houdt tevens meer controle als de vermoeidheid uiteindelijk toch toeslaat.”

Natuurlijk, IsoSpeed wérkt, de Trek Procaliber is beslist comfortabeler dan hardtails zonder zo’n systeem. Maar op de keien- en wortelpaden van de Stoneman blijkt dat de échte achtervering van de Trek Supercaliber – hoe minimalistisch die met slechts zes centimeter ook is – op alle fronten superieur is. Het IsoStrut-veersysteem biedt meer grip in steile beklimmingen, meer grip in snelle bochten, meer controle in lastige afdalingen en meer comfort. En hoe groter het aantal afgelegde kilometers wordt, hoe meer deze verschillen uitvergroot worden. Dankzij de achtervering raak je namelijk niet alleen minder snel vermoeid, je houdt tevens meer controle als de vermoeidheid uiteindelijk toch toeslaat.

Stoneman Arduenna

Puur genieten, die Stoneman-trails!

Wat gaat het worden? Procaliber of Supercaliber?

Na afloop is er bij Frank noch Henk twijfel. “Uhh, als ik een van deze twee bikes mag houden om nog een keer de Stoneman te rijden, dan is dat zéker de Supercaliber!”, zegt Frank. “Doe mij er dan ook maar eentje,” zegt Henk, “inpakken is niet nodig.” En het prijsverschil dan? Trek vraagt bijna tweeduizend euro meer voor de Supercaliber... “Mmh, dat is wel een dingetje”, vindt Frank. Met de Supercaliber 9.7 biedt Trek de gelegenheid om voor nét geen vierduizend euro in te stappen. Maar op dit prijspunt zit het gewicht van de Supercaliber wel ruim boven de 11 kilo en moet je je bovendien tevreden stellen met een allesbehalve geweldige Sram NX-aandrijflijn met 11-50t cassette. “Ook in dat geval zou ik tóch voor de Supercaliber gaan,” vindt Henk. “Daar ben ik tijdens deze Stoneman toch wel weer achtergekomen: ik ben gewoon een fully-man. En de Supercaliber is gewoon een hele fijne.”

Henk: “Ik zou altijd voor de Trek Supercaliber gaan. Daar ben ik tijdens deze Stoneman toch wel weer achtergekomen: ik ben gewoon een fully-man.”

Frank: “Mmm, als je budget beperkt is kan wat mij betreft de Trek Procaliber 9.8 misschien toch de betere keus zijn. Vooral als je je rondjes voor het grootste deel in Nederland rijdt. Maar als geld geen rol speelt zou ik zeker de Trek Supercaliber 9.8 nemen.”

“Mmm,” twijfelt Frank, “als je budget beperkt is kan wat mij betreft de Trek Procaliber 9.8 misschien toch de betere keus zijn. Vooral als je je rondjes voor het grootste deel in Nederland rijdt. Er wordt altijd gezegd dat al die aandacht voor het gewicht van een bike overdreven is, maar mijn ervaring is toch wel dat lichte bikes lekkerder rijden. Zéker xc-bikes. Het hangt er een beetje vanaf hoe ik me voel, maar als ik fit ben en goede benen heb is niks zo lekker als een uurtje stoempen op een vederlichte hardtail. Maar goed, als geld geen rol speelt zou ik absoluut de Trek Supercaliber 9.8 nemen. Dan heb je én én. Én een laag gewicht en een directe acceleratie én grip, controle en comfort. Wat wil je nog meer?”



Trek Procaliber en Trek Supercaliber | Prijzen, specificaties en geometrie

Trek Procaliber

Op dit moment voert Trek Benelux vier verschillende Procalibers, waarvan de door Frank en Henk gereden 9.8 van € 3.500,- het duurste model is. Instappen kan met de Procaliber 9.5, die € 1.899,- kost. Alle Procalibers zijn van carbon. De bike komt – typisch Trek – in maar liefst zes verschillende maten!

Trek Supercaliber

Het aanbod van Supercalibers is duidelijk groter. Trek brengt drie basismodellen, de 9.9, 9.8 en de 9.7, maar die komen in verschillende afmontages op identieke prijspunten per model. De Supercaliber 9.9 komt € 11.099,-, de ‘opstapper’ 9.7 kost € 3.999,-. Daarnaast is er voor zelfbouwers een frameset-optie van € 3.7999,-. Ieder model is in twee kleurstellingen leverbaar en net als bij de Procaliber zijn er zes verschillende maten.

Disclaimer

We houden voor de hierboven genoemde prijzen even een slag om de arm. De prijzen die we noemen voor de door ons gereden bikes zijn de 2021 prijzen. Op de website van Trek staan inmiddels ook al een paar 2022 modellen en die zijn fors duurder!

Trek Procaliber 9.8 Trek Supercaliber 9.8 GX
Frame  OCLV Mountain Carbon OCLV Mountain Carbon
Voorvork  Fox Performance 32 Step-Cast GRIP-2, 100 mm veerweg Fox Performance 32 Step-Cast GRIP-2, 100 mm veerweg
Demper Trek IsoStrut Fox Performance, 60 mm veerweg
Derailleur Shimano XT, 1×12 Sram GX, 1×12
Shifter(s) Shimano XT Sram GX
Crankset e*thirteen TRS Race Carbon, 34t Sram GX Eagle Carbon, 32t
Cassette  Shimano XT, 12-speed, 10/51t Sram GX, 12-speed, 10/52t
Remmen  Shimano XT Shimano MT400
Remschijven (v/a) Shimano XT, Ø180/160 mm Shimano XT, Ø180/160 mm
Stuur Bontrager Kovee Pro Carbon, 720 mm Bontrager Kovee Pro Carbon, 720 mm
Stuurpen Bontrager Kovee Pro, 70 mm Bontrager Kovee Pro, 70 mm
Zadel Bontrager Montrose Elite, 138 mm breed Bontrager Montrose Elite, 138 mm breed
Zadelpen Bontrager Pro OCLV Carbon, Ø 31,6 mm Bontrager Pro OCLV Carbon, Ø 31,6 mm
Naven Bontrager Bontrager
Velgen Bontrager Kovee Elite 30 OCLV Mountain Carbon Bontrager Kovee Elite 30 OCLV Mountain Carbon
Banden Bontrager XR2 Team Issue 29×2.2 Bontrager XR2 Team Issue 29×2.2
Prijs  € 3.599,- € 5.499,-
Gewicht  10,08 kg (zonder pedalen) 10,64 kg (zonder pedalen)

Geometrie

Trek Procaliber Supercaliber geometrie

Website fabrikant: trekbikes.com/nl



Net als Frank en Henk ook de Stoneman Arduena rijden?

Route

Je kunt de Stoneman starten en stempelen in Malmedy, Hohes Venn, Bütgenbach, Herresbach, Maspelt, Ouren, Grüfflingen en Born. Waar je ook start, je rijdt de route altijd met de klok mee. De lengte is 176 kilometer, het aantal hoogtemeters 3.900. Nog meer cijfers: het hoogste punt is 694 meter en ligt in de Hoge Venen in het uiterste noorden van de route, het laagste punt is 320 meter en ligt juist helemaal in het zuiden, op het Drielandenpunt van België, Luxemburg en Duitsland. De route bestaat voornamelijk uit bos- en veldwegen, met verbindende secties over asfalt. Ongeveer 20 procent van de route is singletrack, waarvan sommige secties behoorlijk uitdagend zijn.

Deelname en kosten

Om de Stoneman Arduenna te kunnen rijden, moet je een startpakket kopen bij een van de deelnemende partnerbedrijven. Het Classic-pakket, dat bestaat uit een startkaart en een finishformulier, een uitvouwbare routekaart (1:40.000), een bidon en een pick-up service in het geval van pech onderweg, kost 29 euro bij online boeken of 34 euro als je ter plaatse bij je onderkomen wilt afrekenen. Wie na afloop een Stoneman-trofee mee naar huis wil nemen, betaalt respectievelijk 63 en 68 euro. Gratis de route rijden kan ook. Gewoon een kwestie van het gpx-bestand ergens vandaan googlen en rijden maar. Maar besef dan wel, dat met de bijdragen van de betalende deelnemers de vergunningen worden betaald, de route wordt onderhouden en de routebordjes worden geplaatst…

Overnachten

Je kunt de overnachtingen op de pleisterplaatsen langs het parcours zelf regelen, maar het is ook mogelijk om via de website van de Stoneman Arduenna een arrangement te boeken, desgewenst zelfs met bagagetransport van hotel naar hotel. Ook het vervoer van je bike kan eventueel worden geregeld. Frank en Henk sliepen bij aankomst en terugkeer in Sportshouse & Camping Worriken in Worriken, waar je na afloop je bike kunt schoonspuiten. De tussenstop maakten we in Hotel Ulftaler Schenke in Burg Reuland. Een aanrader. De waard is zeer gastvrij en behulpzaam, de kamers zijn prima, het eten is top en de alcoholvrije Leffe is ook goed te doen. Je vindt alle info over de route, de deelnamepakketten en de overnachtingsmogelijkheden op stoneman-arduenna.com.

Stoneman Arduenna: 176 kilometer mountainbikegenieten...

... maar niet vergeten op de checkpoints een gaatje in je ponskaart te drukken! Anders loop je namelijk je trofee mis!
Merida Big-Nine 700 aluminium versus Big-Nine 3000 carbon
Geplaatst in Reviews en getagd met , , , , .
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments