Wat is de Levo 4X?
Specialized presenteert met de Levo 4X technisch gezien géén nieuwe fiets, maar een uitvoeringsvariant van de S-Works Levo 4 zoals we die kennen en collega Arjan hem onlangs nog testte: de Supernatural-motor met een piekvermogen van 850 watt en 111 newtonmeter koppel, Genie-vering en een 29 inch voorwiel en 27.5 inch achterwiel. Het verschil zit in wat eraan hangt. Specialized ontwikkelde een voordrager en een achterdrager voor het Levo-platform. Geen universele klemconstructie dus, maar dragers die de geometrie, het zwaartepunt van de fiets en vooral een zoveel mogelijk onbelemmerd veergedrag als uitgangspunt nemen.
Dat laatste heeft Specialized gerealiseerd door zowel de voor- als der achterdrager volledig af te veren. Dat is in dit segment redelijk uniek; de meeste vergelijkbare e-SUV’s hebben een achterdrager die rust op de achteras, waardoor de drager en alle bagage die je eraan hangt niét is afgeveerd. Hierdoor worden de rijeigenschappen in negatieve zin beïnvloed. Dankzij de constructie die Specialized op de Levo 4X toepast is dit in veel mindere mate het geval.
De voordrager heeft een capaciteit van 10 kilo, de achterdrager torst maximaal 12 kilo. Volgens Specialized gaat dat totaal van 22 kilo niet ten koste van het rijgedrag. Een claim die we natuurlijk met een korreltje zout nemen, want hoé doordacht de dragers ook zijn aan het frame zijn bevestigd, extra kilo’s hebben áltijd effect.
MIK-compatibel en los verkrijgbaar
De achterdrager is compatibel met het MIK 3-pins systeem. Dat is de verbindingsstandaard die je misschien kent van je stadsfiets. Het gestandardiseerde montageprincipe is ontwikkeld door tassenmaker Basil en werkt met – je raadt het zelf al – drie pennen. Diverse andere tassen- en accessoirefabrikanten ondersteunen deze standaard inmiddels. Dat betekent dus dat je een groot aantal MIK-accessoires rechtstreeks kunt monteren op je Levo 4X.
Wie al een Levo 4 of Levo R in de schuur heeft staan, hoeft geen complete S-Works van 14.499 euro aan te schaffen om alsnog tassen mee te nemen. De dragers zijn namelijk ook los te koop. De voordrager gaat voor 200 euro en de achterdrager voor 400 euro over de toonbank. Daarmee is het geen geringe investering om je Levo 4 of Levo R van trailbike om te bouwen naar SUV.
“Electric Overland”
Specialized verkoopt het geheel als het begin van een nieuwe discipline: “Electric Overland”, compleet met beelden van blokhutten, kampvuren en eindeloze bospaden. Kamperen, surfen, foerageren of “gewoon even verdwijnen”, aldus het persbericht.
Daar zit een praktische kanttekening bij die het persbericht onvermeld laat: een e-mtb verdwijnt natuurlijk precies zo ver als zijn accu reikt. Meerdaagse tochten met overnachtingen ver van het stroomnet – het beeld dat de campagne schetst – lopen vroeg of laat tegen een lege accu en een fiets van ruim 20 kilo plus 22 kilo bagage aan. In de Alpenlanden ligt dat wel wat genuanceerder: daar is hut-naar-hut met de e-mtb inmiddels best realistisch, omdat veel berghutten laadpunten hebben. Maar laten we er ook niet om heen draaien: dit soort fietsen wordt – met name bij onze Oosterburen – met name verkocht voor recreatieve ritten naar een biergarten en woon-werk-verkeer. Kortom: het concept wat Specialized hier toont werkt zeker, vooral waar de infrastructuur er is, maar valt uit elkaar op exact de plekken waar de marketingfoto’s en -video je naartoe lokken.
Velozine Visie: de Defender verderop in de straat
Iets verderop in de wijk staat een Land Rover Defender. Dakkoffer, schepje aan de zijkant, grove offroad-banden. Maar het zwaarste terrein dat de klaar-voor-een-armageddon-Defender doorgaans trotseert is vooral de stoeprand bij de basisschool, tijdens het afzetten van de kinderen. Het is een auto die heel veel avontuur uitstraalt maar vooral transport doet.
De volledig uitgedoste e-mtb met dragers, tassen, spatborden is onmiskenbaar het fietsequivalent van zo’n SUV. In de Alpenlanden zie je ze volop: glimmende dubbelgeveerde e-bikes, compleet opgetuigd, die hoofdzakelijk dienen voor het halen van broodjes of om mee naar het werk te rijden. De verleiding is groot om daar net zo hard om te grinniken als om de Defender.
Toch doen we dat niet en wel hierom: de vergelijking gaat mank op het punt dat ertoe doet. De Defender die nooit offroad gaat, is een grote, zware, dure auto die een kleinere auto vervangt. Maar zelfs als de Levo 4X nooit een trail zou zien, blijft het een fiets die een auto vervangt. Elke rit naar de supermarkt, het werk of school die op twee wielen wordt afgelegd in plaats van vier, is winst. Winst voor de straat, voor de stad en eerlijk gezegd ook voor de rijder. Dat de werkelijke offroad-capaciteiten daarbij zelden worden aangesproken, is dan van ondergeschikt belang. Overcapaciteit op een fiets kost de omgeving niets; overcapaciteit op een auto wel.
Dus ja: “Electric Overland” als nieuwe sport is ons inziens vooral marketinglucht, want dat avontuurlijke verdwijnnarratief strandt op de actieradius. Maar de dragers zelf ogen doordacht en de MIK-compatibiliteit maakt ze breed toepasbaar. En elke fiets die breder inzetbaar wordt, is er één. Als Specialized erin slaagt om mensen met SUV-geld op een fiets-met-rek te krijgen in plaats van in een Defender, dan tekenen we daarvoor – wenkbrauwfrons incluis.
