Tekst: Sebastiaan Kruik // Foto’s: Arjan Kruik
In deze fietstest:
- Introductie
- Programma en prijzen
- Framedetails
- Geometrie en zitpositie
- Rijervaring
- Afmontage en onderdelen
- Conclusie
- Specificaties
- Geometrietabel
- Gereden routes
Introductie
De vorige Backroad (test hier) was de best verkopende fiets van de Duitse internetaanbieder Rose Bikes. Logisch wellicht, want Rose had tot 2024 maar één model carbon gravelbike in z’n collectie. Daarmee moest het gehele spectrum afgedekt worden, van gravelrace tot bikepacking en adventure.
De nieuwe carbon Backroad is echter onder een heel ander gesternte geboren. Immers, sinds 2024 staat er ook een Backroad FF in de fysieke en online showrooms van Rose Bikes. De toevoeging ‘FF’ staat voor fast forward. Oftewel: de Backroad FF is een volbloed gravelracer. De ingenieurs konden daardoor de nieuwe ‘gewone’ Backroad wat meer opschuiven richting offroad. Een nog iets stabielere geometrie, ruimte voor nog iets bredere banden, opbergruimte in de onderbuis, dat soort dingen.
Het topmodel in de nieuwe Backroad-reeks is de Unsupported, die geleverd wordt inclusief frametassen, een naafdynamo, een geïntegreerde powerbank en verlichting. Alles bij elkaar heb ik een kleine vier maanden met deze Backroad gereden, met als apotheose een driedaagse tocht met bepakking door de Belgische Eifel en de Hoge Venen. Hoe dat is bevallen lees en zie je hieronder.
Rose Backroad 2026: programma en prijzen
De carbon Backroads beginnen bij 2.950 euro voor de Backroad GRX820 1×12 en lopen door tot 4.475 euro voor de Backroad Unsupported, onze testfiets. Alle uitvoeringen van de carbon Backroad, vijf stuks in totaal, hebben een enkel voorblad en staan op 45-millimeter-banden, met uitzondering van de testfiets, die wordt geleverd met 50-millimeter-rubbers. Rose biedt keuze uit transmissies en remmerij van Shimano of van Sram. Alle modellen staan op dezelfde Rose G30-wielen, waarvan de aluminium velgen een binnenbreedte van 27 millimeter hebben. Rose brengt de Backroad in zeven maten, van XS tot XL.
Naast de reguliere carbon Backroads, die naar keuze verkrijgbaar zijn in gebroken wit of grijs met oud roze, brengt Rose onder de naam Backroad FF vijftal gravelracers. Dit model heeft een ander frame dan de reguliere carbon Backroad. Niet alleen is het lichter, tevens ontbreekt een opbergvak in de onderbuis en past er niet breder rubber in dan ‘slechts’ 45 millimeter. Ander verschil: de Backroad FF is wél geschikt voor het monteren van een crankstel met dubbel voorblad. Prijzen lopen uiteen van 3.550 euro tot 7.125 euro.
De aluminium Backroad heeft min of meer dezelfde insteek als het reguliere carbon model, inclusief een opbergvak in de onderbuis en ruimte voor banden tot 50 millimeter. Met één 2×10-modell, twee 2×12-modellen én een 2×12-randonneur met spatborden, bagagedrager en verlichting, de Backroad AL EQ, is er volop keuze. De ‘instapper’ kost 1.925 euro, voor de duurste Backroad AL betaal je 2.550 euro. De Backroad AL EQ komt op 2.745 euro. De Backroad AL is er in maar liefst acht maten, van XS tot XXL.
Meer info op rosebikes.nl
Frame en vork
Plek voor bredere banden
Eerst maar even de basis van de nieuwe Rose Backroad: het carbon frame. Alhoewel het in de naamgeving niet expliciet vermeld wordt, is dit alweer de derde generatie van de Backroad. De verschillen met de voorgaande versie zijn weliswaar niet groot, maar daardoor niet minder belangrijk. Zoals de universal derailleur hanger die nu de achterkant siert; net als de meeste andere fabrikanten zag Rose zich genoodzaakt al z’n frames te voorzien van zo’n UDH-achterpat, anders passen de Transmission-derailleurs van Sram namelijk niet.
Dan is er de ruimte voor nog bredere banden waarover het frame en de vork van de nieuwe Backroad beschikken; die groeit van 45 naar 53 millimeter. Alhoewel de testfiets af fabriek is uitgerust met 50 millimeter brede rubbers, past nog iets breder dus ook. De schakel- en remkabels, én in het geval van de Backroad Unsupported eveneens stroomkabels, gaan bij de balhoofdbuis naar binnen lopen vervolgens geheel binnendoor naar hun eindbestemming.
Kofferbakje
In tegenstelling tot sommige andere gravelbikes waarmee ik recentelijk heb gereden, oogt de Backroad niet als een Leerdammer kaas. Oftewel: het aantal montageoogjes is bescheiden. Maar ‘bescheiden’ is iets anders dan ‘onvoldoende’. Alles dat je mee wilt nemen past namelijk op en aan de Backroad. Of ín de Backroad, want Rose heeft z’n gravelallrounder uitgerust met een kofferbakje in de onderbuis.
Nou doet Jan en alleman dat tegenwoordig, maar de uitvoering van Rose springt er wat betreft het gebruiksgemak toch wel in positieve zin uit. Het klepje is namelijk erg makkelijk open- en dicht te maken en de toegangsopening is lekker ruim, waardoor je sneller gebruik maakt van de opbergmogelijkheid die de holle onderbuis biedt. Plus: Rose heeft nog een fijne verrassing in de onderbuis van de Backroad Unsupported verstopt.
Over die verrassing hieronder meer, nu eerst even dit: voor een fiets die nadrukkelijk gepositioneerd wordt als bikepacker is een totaal maximaal systeemgewicht van 120 kilo nogal mager. Immers: de term systeemgewicht staat voor de combinatie van fiets, fietser én alle bagage. Als je net als ik minder dan zeventig kilo weegt kom je niet snel aan de limiet. Maar als je weegschaal negentig kilo of meer aantikt, dan zit je zo aan de 120 kilo.
Geïntegreerde energiecentrale
In de beleving van Rose ben je pas écht unsupported als je te allen tijde je telefoon en gps kunt opladen. En daarom hebben de ingenieurs uit Bocholt een powerbank in de onderbuis van de Backroad Unsupported verstopt, een Busch & Müller K-Werk met een inhoud van 5.000 milliampère-uur. Een lichte, lichtlopende en effectieve 29S-naafdynamo van Son verzorgt het opwekken van de stroom.
Die dynamo voedt eveneens de verlichting, met op het stuur een Supernova M99, met een lichtopbrengst tot 1.000 lumen, en achteraan een TL3 Mini, eveneens van Supernova. Dat lampje brand gezien z’n compacte formaat verrassend fel, maar is vanwege de positionering even boven de linkerkant van het achteras niet goed te zien voor verkeer dat schuin van rechtsachter aankomt. De remschijf en cassette zitten dan tussen het lampje en de naderende weggebruiker.
Onder de stuurpen zit een usb-poort waarmee je je telefoon of gps kunt opladen. Met een knopje in de rechterkant van de stuurbocht dirigeer je de stroom van de Son-dynamo naar de batterij of naar de verlichting. Het is dus óf óf, je kunt niet de powerbank opladen en tegelijkertijd het licht aan hebben staan. En alhoewel de Son 29S tot de lichtst lopende naafdynamo’s in de business behoort, kost het opwekken van stroom natuurlijk wel trapenergie.
Achteraf updaten kan, maar is minder praktisch
De hier geteste Backroad Unsupported is in feite de basisuitvoering, de Backroad GRX 820, maar dan met het hierboven genoemde accu- en lampenpakket. Als je voor de ‘kale’ Backroad GRX 820 gaat bespaar je ten opzichte van de testfiets zo’n 1.500 euro op de aanschafprijs. En mocht je achteraf toch behoefte hebben aan een naafdynamo, verlichting en een geïntegreerde powerbank, dan kan je die zelf monteren. De benodigde kabelboom zit er af fabriek namelijk al in.
Maar wat op papier klinkt als een slimme optie, blijkt in de praktijk nogal omslachtig. In de eerste plaats omdat de aanschaf van het hele elektronicapakket – Son 29S-naafdynamo, Busch & Müller-powerbank, Supernova M99-koplamp, Supernova TL3 Mini en Supernova-stuurschakelaar – behoorlijk prijzig is. Ruim duizend euro ben je zo kwijt. En dan moet je nog de naafdynamo in het voorwiel (laten) spaken.
Gebruik je op je huidige gravelfiets ook al regelmatig verlichting, dan kan het dus lonen om gelijk al voor de Unsupported-uitvoering te gaan. Ik was afgelopen maanden in ieder geval blij met de verlichting. Toen de dagen nog relatief kort waren en m’n routes zo nu en dan wat langer uitpakten dan gepland, hebben de lampen me meermaals veilig thuisgebracht. Nadelen zijn er overigens ook. Niet zozeer vanwege de verlichting op zich, maar vanwege de positionering. De Supernova-koplamp is met een houder voor de stuurpen geplaatst, waardoor het lastiger is een stuurtas te plaatsen. Niet dat ik een fan ben van stuurtassen, liever niet zelfs, ze verstoren de balans, maar soms zijn ze toch nodig om lichte spullen in op te bergen.
Comfortconstructie met veel potentie, maar gering effect
Zoals je uit het bovenstaande al kunt afleiden: over de nieuwe Rose Backroad is goed nagedacht. Dat geldt ook voor de vorm van het frame. De zitbuis is bovengemiddeld lang, waardoor er in de royale voordriehoek die daardoor ontstaat plaats is voor twee bidons én een grote frametas. De keerzijde is dat er daardoor maar een relatief klein stukje van de carbon zadelpen boven het frame uitsteekt. En dat is een recept voor een gering comfort.
Totdat je wat beter kijkt. Dan zie je dat de zadelpenklem ruim een decimeter lager zit, op de aanhechting van de staande vork en de zitbuis. En dat het stuk zitbuis daarboven aan de achterkant open is, met een rubber kapje als afdichting. Daardoor heeft de zadelpen naar achteren toe volop vrije ruimte mee te kunnen bewegen met klappen die van onderaf komen.
In theorie, maar niet in de praktijk. Want alhoewel ik vanwege de doordachte eenvoud van het systeem graag zou willen dat het werkt, doet het dat helaas niet echt. Althans, niet bij mijn gewicht van zo’n zeventig kilo. De verklaring is hoogstwaarschijnlijk de te grote wanddikte en/of diameter van de in doorsnede U-vormige zadelpen. Die geeft gewoon niet mee. En dat is erg jammer, want dit slimme comfortconcept van Rose heeft volgens mijn echt veel potentie, maar komt nu dus onvoldoende uit de verf.
Geometrie, maatvoering en zitpositie
Bij het online kopen van een fiets kan het kiezen van de juiste maat soms lastig zijn, maar gelukkig geeft Rose op z’n website uitvoerig advies. Op basis daarvan heb ik gekozen voor de M. Bij mijn lengte van 179 centimeter biedt die maat een relatief rechte, relatief compacte zitpositie, die tijdens lange ritten m’n rug, schouders en polsen spaart. Terwijl ik tegelijkertijd niet het gevoel heb dat m’n houding niet efficiënt genoeg is. Of dat de stabiliteit tekort schiet.
Qua geometrie zijn de veranderingen ten opzichte van de vorige Backroad niet groot, maar wel belangrijk. De nieuwste uitvoering heeft een iets langere reach, een iets hogere stack, een iets lager gepositioneerde trapas en een iets langere wielbasis. Oftewel, aanpassingen die veelal resulteren in meer stabiliteit en controle. Best logisch dat Rose met de Backroad die kant opgaat. Immers, voor het snelle en felle werk heeft het merk zoals gezegd de Backroad FF in z’n assortiment. Terwijl de oude Backroad de énige gravelbike in de collectie van Rose was en dus ook Stravastrijders moest aanspreken.
Niet dat de nieuwe Backroad ineens een gespecialiseerde offroad-machine is. Een geveerde voorvork past er bijvoorbeeld niet in, evenmin als een dropperpost. Het is meer dat de nieuwe Backroad vanwege de subtiele aanpassingen aan geometrie onder lastige omstandigheden nóg meer z’n mannetje staat dan z’n voorganger. En merk op: die was op dat vlak ook al bovengemiddeld goed.
Alle maten van de nieuwe Rose Backroad weten? Je vindt helemaal onderaan deze test een uitgebreide geometrietabel.
Hoe rijdt de Rose Backroad Unsupported?
Alhoewel ik een kleine vier maanden met de Backroad gereden heb, neem ik m’n driedaagse tocht met bepakking door de Belgische Eifel even als referentierit. Daar op en rond de Hoge Venen kom je namelijk alles tegen dat voor een test van een gravelfiets als dit relevant is. Asfalt, klinkers, fijne gravel, grove gravel, karrensporen, bospaden en zo nu en dan zelfs singletracks. En ik durf wel te stellen dat de Backroad zich op al deze ondergronden prima thuis voelt, waarbij sommige ‘m uiteraard beter liggen dan andere.
Op asfalt, gravel en de onverharde bos- en veldwegen rondom de Hoge Venen is het heerlijk kilometers maken. Vlot ook? De Backroad Unsupported is nadrukkelijk geen gravelracer, maar een graveltoerder, met de bijbehorende comfortabele, relatief rechte zitpositie. Dus als je jezelf met dik vijfendertig in het uur of meer het snot voor ogen wilt beuken, dan zijn er geschiktere gravelbikes te vinden. Om een wat diepere, meer efficiënte zit te creëren kun je overigens nog wel anderhalve centimeter aan vulringen onder de stuurpen weghalen, maar daarmee muteert deze Rose niet ineens in een aerodynamische snelheidsduivel.
Maar goed, wat mij betreft is de Backroad Unsupported sowieso geen gravelbike om Strava mee op stelten te zetten. Eén blik op deze dikke Duitser en je ziet het al. Dat stuur, die tassen, de naafdynamo en natuurlijk de brede banden, vooral de 55 millimeter brede Schwalbe G-One R Pro’s die ik er speciaal voor dit Belgische tripje had omgelegd. Wellicht een beetje overdreven, zulke brede rubbers. Maar de G-One Overlands die af fabriek op de Backroad Unsupported zitten, zijn met vijftig millimeter ook niet bepaald smal.
Breed is lekker
Brede banden zijn een deel van het concept van deze gravelbike. Daarmee kan je namelijk ook met bepakking met een relatief lage luchtdruk rijden, zodat grip, tractie en comfort ook dan gewaarborgd zijn. In de Belgische Eifel rijden ze subliem. Ze rollen over fijne gravel alsof het er niet is, houden op grof grind makkelijk hun momentum en floppen zonder veel verlies van snelheid over wortels en keien. Natuurlijk, op asfalt, aangereden aarde en fijne gravel volstaan smallere banden ook. Maar als de ondergrond wat meer onregelmatig wordt, zijn die dikke rubbers superieur. Meer grip, meer controle, meer comfort. En absoluut ook meer snelheid.
Zelfs op de singletracks die in onze route zijn opgenomen geeft de Backroad geen krimp. Niet omhoog, niet omlaag. Natuurlijk, de Rose Backroad is en blijft een fiets zonder voor- en achtervering. Maar desondanks is het verbazingwekkend hoe goed je er lastig paadjes mee kunt bedwingen. Hier vormen het stijve frame en de brede banden een vertrouwenwekkende combinatie.
Om het bovenstaande in het juiste perspectief te plaatsen: de Rose Backroad Unsupported is als het gaat om offroad-eigenschappen natuurlijk geen mountainbike. Verre van, het is en blijft een gravelbike. Maar wel eentje die die niet bang is voor uitdagingen die zich op een buitenlandse route kunnen voordoen. En dat – en hier wordt het wat mij betreft pas echt leuk – zónder significant in te leveren op allround-eigenschappen. Ook gravelrijders die hun kilometers voornamelijk in eigen land maken worden blij van deze gravelbike uit Bocholt.
En dat Unsupported-verhaal? Ik moet bekennen dat ik zo’n stekkertje om m’n telefoon en gps op te laden als erg gedurende m’n tocht praktisch heb ervaren.
Rose Bikes: online kopen zonder nadelen?
De laatste jaren heeft het kopen van bikes via het internet een vlucht genomen. Begrijpelijk, want vaak zijn de prijzen scherp. De maatkeuze is nog wel een dingetje, alhoewel slimme applicaties ook daar een mouw aan weten te passen. Maar hoé geavanceerd sommige webshops op dat vlak ook zijn, proefrijden is meestal niét mogelijk. En ook het aanpassen van een nieuwe bike aan je persoonlijke wensen is gecompliceerder. Hetzelfde geldt voor onderhoud en reparatie.
Rose Bikes verkoopt z’n bikes weliswaar grotendeels online, maar het merk heeft verspreid over Duitsland tevens een aantal fysieke winkels. De grote megastore in Bocholt, Rose Biketown, net over de grens bij Arnhem, is voor Nederlandse Rose-kopers de belangrijkste. Je kunt daar proefrijden, kopen en onderhoud en reparaties laten uitvoeren. Of je bestelt je fiets online en je haalt ‘m op, zodat een medewerker van Rose je precies goed op je fiets kan zetten. Het omgekeerde is ook mogelijk: alles online doen, van aanschaf tot service. Wil je persoonlijk geadviseerd worden, maar heb je geen zin om naar Bocholt te rijden? Je kunt ook telefonisch advies inwinnen. In het Nederlands.
Onderdelen
Aandrijving en remmen: 12-speed Shimano GRX 820
Qua afmontage kiest Rose voor eenvoud en betrouwbaarheid: Shimano GRX 820, het 1×12-speed werkpaard van Shimano. Ja, mechanisch. Dat is bewust. Wie dagenlang unsupported aan het zwerven is, wil niet plotseling tot stilstand komen omdat de batterij van z’n derailleur leeg is, aldus Rose. En een staalkabeltje doet het altijd. Gelijk hebben ze. Aan de andere kant: dankzij de geïntegreerde batterij en de dynamo in het voorwiel heb je áltijd stroom bij de hand. Zou dat niet dé ideale voeding zijn voor een Di2-derailleur?
Dankzij de toepassing van een 10/51-tands mountainbike-cassette is het bereik superbreed: 510 procent. En met de 40er vooraan kom je overal boven. Nou ja, overal… Tijdens mijn tocht door de Belgische Eifel heb ik gelukkig nergens hoeven afstappen, zelfs niet op de mountainbikepaadjes die we zo nu en dan meegepakt hebben. Maar in combinatie met de bepakking zat ik met 40/51 soms wel op het randje.
Voor gebieden met langere beklimmingen, denk aan de Alpen, zou het fijn zijn een kleiner voorblad te kunnen steken. En dat, helaas helaas, dat kan niet bij een Shimano GRX 820-crankstel. Tenminste, als je een kettingblad van Shimano wilt hebben. Partijen als Wolf Tooth of Garbaruk bieden gelukkig wel passende voorbladen aan met minder dan veertig tanden. Maar goed, zolang je niet gaat bikepacken in de Alpen is dit geen issue en profiteer je vooral van de gebruiksvriendelijkheid van een 1×12-systeem. Twijfel je over 1x versus 2x? Collega Jeroen schreef er onlangs een boeiend achtergrondartikel over. Echt het lezen waard.
De remmerij is eveneens GRX. En ook hier laat Rose zien dat schoonheid in de details zit. Niet alleen monteren de Duitsers aan de voorkant een extra grote, 180-millimeter-remschijf, ook stoppen ze remblokjes met koelvinnen in de remklauwen. Dat zijn van die kleine dingen die er toe doen als je met bepakking onderweg bent.
Wielen en banden: Rose en Schwalbe
De remmen en vooral de schakelgroep van een fiets staan altijd volop in de belangstelling. Niet ten onterechte, maar voor het rijgevoel zijn de wielen en banden toch echt belangrijker. De wielen van de Backroad zijn door Rose zelf gefabriceerd, met eigen velgen, een achternaaf van Newmen en in het voorwiel de al eerder genoemde naafdynamo van Son. Met banden en remschijf komt het voorwiel op 2,10 kilo, het achterwiel weegt compleet 2,64 kilo. Niet licht, maar bedenk wel dat de grote cassette en de naafdynamo nogal wat gewicht in de schaal leggen.
Met 27 millimeter zijn de velgen qua binnenbreedte behoorlijk actueel, niet voor niets staan de brede banden er mooi op. Rose levert de Backroad Unsupported af fabriek met de Schwalbe G-One Overland Pro in 50 millimeter. Alhoewel niet de lichtst lopende banden (test hier), passen ze vanwege hun profiel, lekbestendigheid en slijtvastheid absoluut erg goed bij het beoogde inzetbereik van de Backroad Unsupported. Echter, zoals ik je al vertelde ben ik voor mijn tocht door de Belgische Eifel nog een stapje verder gegaan en heb ik een paar G-One R Pro’s omgelegd van 55 millimeter breed. Die passen nét en bieden ten opzichte van de Overland een iets lagere rolweerstand en vooral nog meer demping en controle, wat op een meerdaagse tocht met soms best wel listige paadjes geen overbodige luxe is.
Frametassen inclusief
De Rose Backroad Unsupported wordt geleverd met een bovenbuistasje en een fraaie geïntegreerde frametas. Goede deal, als je bedenkt dat het bovenbuistasje in de webshop van Rose op 75 euro komt en dat je voor een losse frametas minimaal 125 euro moet neertellen. Maar dat is nog niet alles. Het mooie is dat je de tassen aan het frame bevestigd met behulp van een magnetische Fidlock-koppeling. Werkt echt subliem; makkelijker en sneller dan dit laat een frametas zich niet los- en vastmaken.
Bij de bovenbuistas gaat het losmaken soms zelfs té makkelijk; zo nu en dan volstaat een onbewuste aanraking met knie of elleboog om de tas te verdraaien. En dát is natuurlijk niet de bedoeling. Volgens mijn zou dit probleem uit de wereld zijn als Rose beide Fidlock-koppelingen een kwartslag zou draaien; de tas kan dan niet meer verdraaien, terwijl het monteren er alleen maar makkelijker van wordt. De grote frametas blijft overigens wel onder alle omstandigheden op z’n plaats.
De tassen zelf zijn van een goede kwaliteit, van slijtvast en waterdicht gelast nylon, met waterdichte ritsen. Afhankelijk van de framemaat heeft de frametas een inhoud van een inhoud van drie liter tot bijna vier liter, de bovenbuistas komt op een kleine liter.
Conclusie
Wordt de nieuwe carbon Backroad weer net zo’n succesnummer als z’n voorganger? Ik denk van wel. Oké, tegenwoordig heeft-ie in de vorm van de de lichtere en snellere gravelracer Backroad FF concurrentie uit eigen huis. Met z’n alleenheerschappij bij Rose is het dus gedaan. En vanwege diezelfde Backroad FF is de nieuwe ‘gewone’ Backroad bovendien wat meer opgeschoven richting offroad en bikepacking. Het is logisch dat daarbij iets van de allround-eigenschappen die z’n voorganger zo geliefd maakten, verloren is gegaan.
Maar geen paniek, ondanks de aanpassingen aan de geometrie is de nieuwe Backroad nog steeds veelzijdig genoeg om bij een hele grote groep gravelaars in de smaak te vallen. Er is namelijk heel veel dat goed tot zeer goed is en maar weinig dat tegenvalt. In die laatste categorie valt de op het eerste gezicht doordacht uitgevoerde comfortconstructie rond de zadelpenklem. Bij mijn gewicht van zo’n zeventig kilo werkt die eigenlijk niet. En dan is er het geringe maximale systeemgewicht van slechts 120 kilo, waardoor zware rijders als ze met bepakking onderweg zijn al vrij snel aan de limiet zitten.
En wat is goed? Eigenlijk al het andere. Zoals de fijne zit, de vertrouwenwekkende rijeigenschappen, de ruimte voor brede banden en de doordachte afmontage. En dan zijn er als bonus nog functionele gadgets als de kwalitatief hoogwaardige frametassen met Fidlock-montage, de geïntegreerde powerbank die gevoed wordt door een hoogwaardige naafdynamo en de praktische, goed toegankelijke opbergruimte in de onderbuis. Lang verhaal kort: als ik zelf op zoek zou zijn naar een nieuwe gravelbike, dan zou ik deze zeker op mijn shortlist zetten.
Rose Backroad Unsupported 2026 | Prijs, specificaties en geometrie
Onderdelen, gewicht en prijs
| Frame | carbon |
| Vork | carbon |
| Achterderailleur | Shimano GRX 822, 1×12-speed |
| Schakelaars | Shimano GRX 820, 1×12-speed |
| Crankset | Shimano GRX 820, 40t, 170 mm |
| Cassette | Shimano SLX, 10-51t |
| Ketting | Shimano Deore |
| Remmen | Shimano GRX 820 |
| Remschijven (v/a) | Shimano SM-R170 Icetech, 180/160 mm |
| Wielen | Rose G30, 24-gaats, 27 mm velgbreedte (intern) |
| Voorband | Schwalbe G-One Overland Pro, 50-622 |
| Achterband | Schwalbe G-One Overland Pro, 50-622 |
| Stuur | Rose Gravel, 420 mm breed |
| Stuurpen | Rose ALR 2.0, 80 mm |
| Zadel | Fizik Terra Argo X7 |
| Zadelpen | Rose D-Shape, carbon |
| Koplamp | Supernova M99 DY |
| Achterlicht | Supernova TL3 Mini |
| Powerbank | Busch & Müller K-Werk, 5.000 mAh |
| Gewicht | 11,22 kg (framemaat M) |
| Maximaal systeemgewicht | 120 kg |
| Prijs | € 4.475 |
| Garantie | Twee jaar op frame en onderdelen, zes jaar 50 procent crash-replacement-korting |
Geometrie
 |
 |
Website fabrikant: rosebikes.nl
Voor deze test gereden route
Bij Velozine steken we een hoop tijd, geld en moeite in de productie van reisverhalen en biketests. We willen je inspireren er op uit te trekken en aanmoedigen dezelfde mooie mountainbikeavonturen te beleven als wij. De route door de Hoge Venen en de Belgische Eifel die we voor het fotograferen van deze test gereden hebben vind je hieronder.
