Banden voor alles van asfalt tot fijne gravel
Met de nieuwe Continental Terra Competition zet de Duitse bandenfabrikant nadrukkelijk in op het ‘allroad’-segment. Zeg maar het domein waar asfalt, betonplaten en strak aangereden gravel elkaar afwisselen. Wie deze aankondiging leest, kan – net als hier op de redactie bij het lezen van het persbericht – een lichte déjà-vu ervaren. Nog niet zo lang geleden presenteerde ook Schwalbe een snelle allroad-gravelband, de Pro One Allroad, die wij inmiddels al reden. Net als bij die band draait het de Conti Terra Competition om lage rolweerstand op basis van het karkas, de rubbersamenstelling én het subtiele profiel. Toeval? Vast. Concurrentie? Zeker. Maar Conti gaat nog een stap verder en claimt dat de band aerodynamisch is geoptimaliseerd
Het loopvlak bestaat uit kleine, lage blokjes die in een grote V-vorm zijn geplaatst. Door die v-vorm ontstaat er veel overlap in de middenstrook. Vervolgens is de ruimte tussen de v-vormige stroken in het midden van het loopvlak opgevuld. Daarmee ontstaat dus een nagenoeg volledig doorlopende middenstrook voor minimale rolweerstand in rechte lijn.
Continental onderbouwt de ambities met concrete cijfers. Ten opzichte van de Terra Speed Protection zou de Terra Competition in de Race Rapid-variant tot zestien procent lichter zijn en tot zeventien procent minder rolweerstand hebben. Hierbij gaat Conti uit van de bandmaat 35-622.
“Verbeterde aerodynamica”
Verder zet Continental in op verbeterde aerodynamica. Dat is interessant, want bandenfabrikanten spraken tot voor kort zelden expliciet over aero-eigenschappen van gravelbanden. De Terra Competition is volgens het merk specifiek ontwikkeld met aandacht voor luchtweerstand. Maar behalve een illustratie van luchtwerveling vanaf het profiel, geeft Conti verder geen uitleg. Ook niet met oog op de relatie tussen band- en velgbreedte, wat op het vlak van aerodynamica een van de grootste invloeden is (buiten het profiel).
Overigens zijn alle uitvoeringen gewoon tubeless-ready en geschikt voor haakloze-velgen.
Twee karkassen: Race en Trail
Interessanter is dat Continental twee karkasopties biedt. Daarmee lijkt Continental de Terra Competition meer speelruimte te geven dan z’n naarste concurrent. Er zijn Race- en Trail-karkassen die beide uit één 330-tpi weefsel zijn opgebouwd, maar waarbij door de overlappende uiteinden een drielaagse-constructie ontstaat. Beide opties hebben onder het loopvlak ook een extra antileklaag.
Het Race-karkas is de lichtste en soepelste versie en daarmee ook de snelste, aldus Conti. Dit karkas wordt dan ook gecombineerd met de Rapid-rubbersamenstelling (what’s in a name…). Het Trail-karkas is juist robuuster en biedt meer lekbescherming. Bij deze versie past Conti z’n Grip-rubbersamenstelling toe.
Maten en prijzen
De Continental Terra Competition is verkrijgbaar in drie breedtes, waarbij het aanbod begint met 35 millimeter. Daarmee fiets Conti wel een iets andere weg dan z’n concurrent. Met z’n Pro One Allroad vanaf 30 millimeter mikt de Schwalbe nadrukkelijk ook op bikers die in hun racefiets net wat meer ruimte hebben dan de gebruikelijke racefietsbanden.
De Terra Competition Race is overigens altijd volledig zwart. Bij de Trail-versie kun je ook voor versies kiezen met bruine wangen.
| Maat (ETRTO) | Maat (inch) | Kleur/zijwand | Gewicht (g) | Max. druk (PSI / bar) | Adviesprijs (€) |
|---|---|---|---|---|---|
| Race Rapid | |||||
| 35-622 | 28 x 1.40 | Zwart | 345 | 79 / 5,4 | 74,95 |
| 40-622 | 28 x 1.55 | Zwart | 420 | 72 / 5,0 | 74,95 |
| 45-622 | 28 x 1.75 | Zwart | 470 | 65 / 4,5 | 76,95 |
| Trail Grip | |||||
| 35-622 | 28 x 1.40 | Zwart | 410 | 79 / 5,4 | 68,95 |
| 35-622 | 28 x 1.40 | Bruin | 410 | 79 / 5,4 | 68,95 |
| 40-622 | 28 x 1.55 | Zwart | 470 | 72 / 5,0 | 68,95 |
| 40-622 | 28 x 1.55 | Bruin | 475 | 72 / 5,0 | 68,95 |
| 45-622 | 28 x 1.75 | Zwart | 525 | 65 / 4,5 | 70,95 |
| 45-622 | 28 x 1.75 | Bruin | 530 | 65 / 4,5 | 70,95 |
Bron en meer info: continental-tires.com
Velozine-blik
De eerste keer dat we over aero-gravelbikes schreven, fronsten we hier op de redactie wat wenkbrauwen. Aerodynamica en gravel, dat voelde als twee werelden die elkaar niet per se nodig hadden, laat staan elkaar zouden versterken. Hetzelfde geldt nu voor een ‘aerodynamisch geoptimaliseerde’ gravelband.
Toch is het minder vreemd dan het op het eerste gezicht lijkt. De doorsnee Nederlandse gravelbiker rijdt zelden over Alpenpassen of rotsige trails, maar over asfalt, betonplaten, dijkpaadjes, polderwegen en strak aangereden gravel. Precies het terrein waar lage rolweerstand belangrijker is dan mechanische grip. Luchtweerstand? Voor velen zal het ongetwijfeld meespelen. Al moet je daarbij meteen erkennen dat aero-effecten pas echt substantieel worden bij hogere snelheden.
En daar zit misschien de sleutel. Veel gravelbikers komen van de racefiets. Ze zijn snelheid gewend, rijden relatief hard en denken in gemiddelden. Kom je vanaf de mountainbike, dan ligt de nadruk eerder op controle, comfort en grip. Dan voelt een aero-claim al snel als marketing. Kom je van de racefiets, dan is het verhaal anders. Dan is snelheid geen bijzaak, maar vertrekpunt.
Of het werkelijk veel uitmaakt bij de snelheden waarop de gemiddelde gravelbiker rijdt, valt te bezien. Maar alles aan deze Terra Competition ademt snelheid. Het profiel, de gewichtsclaim, de lage rolweerstand. Dit is geen band voor de ruigste paden waar overeind blijven belangrijker is dan tempo maken. Het is een band voor wie door wil rijden.
Wat daarbij wel opvalt, is wat níet wordt benoemd. Aerodynamica bij banden draait niet alleen om het profiel, maar ook om de interactie tussen band en velg. Interne velgbreedte speelt daarin een grote rol, iets wat wielmerk Zipp met hun extreem brede 303 XPLR-wielen zeer expliciet benadrukt. Continental laat dat aspect hier liggen. De illustratie van luchtwervelingen rond het loopvlakprofiel is één ding, maar het samenspel met velgbreedte is minstens zo bepalend.
Misschien zit daar precies de kern. In absolute zin zal het aero-voordeel voor veel rijders beperkt zijn. In relatieve zin, binnen een segment dat steeds sneller en racegerichter wordt, is het een logische stap. Niet alleen technisch, maar ook marketingmatig. En zolang de Nederlandse gravelrealiteit vooral uit snelheid op halfverhard bestaat, is een snelle, eventueel zelfs ‘aero’ gravelband misschien minder vreemd dan hij klinkt. Maar laten we het vooral niet verwarren met een wondermiddel.
