Tekst: Sebastiaan van Loosbroek // Foto’s: Tjeerd Collette
In dit artikel:
- Green Hill Bikepark Schmallenberg
- Alpengevoel binnen vier uur rijden
- Overnachten in pension Waldhof Hochsauerland bij Martijn en Chantal
- Algemene informatie bikepark Green Hill
Green Hill Bikepark Schmallenberg
Het Sauerland zal de meeste fietsliefhebbers wel bekend zijn. In dit prachtige stukje Duitsland op enkele uren rijden van de grens kun je naar hartenlust racefietsen, gravelen en mountainbiken.
Én downhillen natuurlijk. Er liggen inmiddels maar liefst drie bikeparks, waarvan die in Winterberg en Willingen (vooralsnog) de bekendste zijn. Maar in 2022 is er een derde gebouwd: Green Hill Bikepark, gelegen in de gemeente Schmallenberg. Velozine ging er vier man sterk heen. Spoiler: dit is absoluut een bezoek waard.
Natuurlijke singletracks en freeridelijnen
Om 13 uur in de middag melden we ons bij de receptie aan de voet van de berg. Daar staan gidsen Noah en Henrick op ons te wachten om ons de mooiste spots van het bikepark te laten zien en meer over het park te vertellen. De twee uur daarvoor hebben we al een paar trails gereden om in te komen. Onder meer de groen gemarkeerde Moose Cruise, die volledig is te rollen en tal van kleine sprongen en kombochten bevat. En ook de blauwe lijn Save Wimmons, die ons laat wennen aan steiler terrein, inclusief wat wortels en stenen.
Bij de sleeplift legt Henrick uit dat het bikepark grofweg uit twee verschillende delen bestaat: op de linkerkant van de berg liggen vooral natuurlijke singletrails waar enduroliefhebbers hun hart kunnen ophalen en je echt door stukken bos rijdt. Aan de rechterzijde bevinden zich vooral freeridelijnen met veel (gap)jumps en grote kombochten. De kleurcode loopt op van groen tot zwart.
Met de sleeplift de berg op
Nu we er toch staan: waarom heeft Green Hill een sleeplift en geen stoeltjeslift, zoals in de meeste bikeparks? “Deze lift is zo eenvoudig dat we alles zelf kunnen doen, zowel de bediening als het onderhoud”, licht Henrick toe. “Bij een stoeltjeslift heb je een techneut nodig en dat is erg duur. Ook hebben we maar twee personen nodig die bij de lift staan: een boven en een onder.”
Sommige rijders vinden het misschien een beetje spannend om er de eerste keer mee omhoog getakeld te worden, erkent hij. “Het is een beetje old school, en niet iedereen houdt ervan, maar zoals je hebt gemerkt: het werkt.”
En dat klopt: het went erg snel. Je zit op je fiets, koppelt de lifthaak aan je stuurpen en wordt omhoog getrokken. Ook op de steile stukken is er niets aan de hand, zolang je maar vooruit blijft kijken, je stuur recht houdt en een beetje voorover leunt. Groot voordeel: de lift heeft een lekker tempo. Daardoor ben je niet alleen snel weer boven om van de volgende afdaling te knallen, maar hoeven we deze dag ook nooit langer dan twee minuten te wachten.
“De lift bestaat al sinds de jaren zestig”, vertelt Henrick. “Voordat we hier in 2022 een bikepark aanlegden, was het nog een skiresort.” Wintersporten kan hier echter niet meer, omdat er niet meer genoeg sneeuw valt. De berg is echter te groot om met sneeuwmakers en -kanonnen aan de slag te gaan. “Althans, dan zou je enorm veel machines nodig hebben.” Tel daarbij op dat de helling op het zuiden ligt. “Als er al sneeuw is op een zonnige dag, smelt het in hoog tempo.” Zodoende ontstond er ruimte voor een bikepark. Meer over de totstandkoming van bikepark Green Hill verderop in dit artikel.
Canadian Tuxedo en de hoogste drops
Zodra we weer boven staan, besluiten de gidsen ons mee te nemen naar de Canadian Tuxedo: een van de rode endurolijnen in bikepark Green Hill. Met Henrick voorop en Noah als hekkensluiter knallen we over de singletrack, waar de naaldbomen langs ons heen schieten, de banden hun weg vinden over off camber wortelsecties en we onze bikes beheerst door de vele switchbacks sturen.
De trail, in combinatie met de groene omgeving, doet denken aan sommige trails in Saalbach-Hinterglemm, waar ook veel lijnen liggen die het midden houden tussen vloeiend en technisch. Dat we die vergelijking al zo vroeg op de dag kunnen maken, belooft veel goeds voor de rest van de trip!
Halverwege de trail gaan we van de route af om een kijkje te nemen bij twee spectaculaire drops. De hoogste is naar schatting 3,5 meter hoog en eindigt met een step-up: lange airtime gegarandeerd dus! Deze ligt op de zwarte Mammut-trail, maar heeft wél een chicken line. De wat lagere ligt op de zwarte Groomer-trail, die ook te omzeilen is.
De Mammut-drop is voor ons allemaal letterlijk en figuurlijk te hoog gegrepen. Een van onze maatjes, Paul, waagt zich wel aan die van de Groomer. Hij checkt van tevoren de hoogte, pakt vervolgens zijn downhillbak en knalt de lucht in. Na een softe landing concluderen we: deze drops zijn voor de écht ervaren springers.
Natuurbeheer: bewust geen beton
Dat sommige lijnen door de tijd heen van karakter veranderen en dat ze hier in Green Hill Bikepark actief moeite steken in natuurbeheer, blijkt als we van de rode Mix Tape af knallen. Nadat we een lang, recht en geërodeerd stuk over wortels heen rijden, valt het Paul als eerste op: “De vorige keer dat ik hier was, was dit stuk trail veel smaller en minder technisch!”
“Het is inderdaad technischer geworden”, beaamt Henrick. “Door de invloed van het weer en de bikes veranderen delen van de trails, waardoor secties uitgeleten raken en wortels bloter komen te liggen.” Het park kiest er bewust voor om daar niet meteen herstelwerkzaamheden aan te verrichten, om zo het natuurlijke karakter van de trails te behouden. “Daardoor was het vorig jaar nog singletrack, en heb je nu lijnkeuze.”
Maar ook daar zitten grenzen aan, aldus Henrick: “Als door erosie de wortels te veel boven de grond uitkomen, sluiten we dat deel van de route. Als we daar overheen zouden blijven rijden, vernielen we de wortels en kunnen de bomen op een gegeven moment doodgaan.”
Toch ziet het herstel van de trails er hier in Green Hill anders uit dan in menig bikepark, stelt Henrick. “Negentig procent van wat hier is gebouwd, is van natuurlijk materiaal uit het bos. Op die manier willen we zo dicht mogelijk bij de natuur blijven. Om kombochten en erosie te herstellen, gebruiken we geen beton, maar stenen. Zo beschermen we de natuur.”
Met die kennis in onze zak vervolgen we de trail, waar alles in blijkt te zitten wat afdalen leuk maakt: we droppen onszelf van stenen en houten features af, sturen door een grote wallride, knallen door kombochten en springen over tafels. Kicken!
Voor wie is Green Hill geschikt?
Bij ons geen twijfel: Green Hill Bikepark heeft volop toffe features en trails. Voor de echte enduroliefhebbers zijn er lekker ruige zwarte trails als Mammut en Groomer, waarbij de hoge drops dus kunnen worden overgeslagen. Deze trails hebben we meermaals gereden en vragen veel van je concentratie en fietsbeheersing. Verwacht heel veel wortels, behoorlijk steile passages en technisch bochtenwerk. Verder zijn er nog meerdere zwarte freeridetrails met grote gap jumps. Die hebben we links laten liggen.
Hou je van flowy afdalen en airtime zonder metershoge drops? Dan moet je zeker een paar keer de rode jumplijn Bounce & Blow rijden, die perfect geshapete tafels bevat. Zoals Henrick het verwoordt: “Je hoeft hier niet zo’n hoog rijdersniveau te hebben, omdat er een natuurlijk flow in zit.” Dat klopt: de landing is steeds erg smooth. Dat geldt trouwens ook voor tal van drops in het park die tussen de 1 en 1,5 meter hoog zijn. Het is daarmee ook een ideale plek om aan je droptechniek en vertrouwen te werken.
Toegegeven: Green Hill is door de bank genomen van een hoger niveau dan bikepark The Mother in Winterberg en MTB Zone Bikepark Willingen. Het zal vooral de meer gevorderde rijder aanspreken, al is er genoeg leuks voor beginnende bikeparkfanaten.
Alpengevoel binnen vier uur rijden
Green Hill Bikepark heeft bij tijd en wijle daadwerkelijk een Alpengevoel, behalve dat je er ‘maar’ een kleine 3,5 uur voor in de auto moet zitten vanaf Utrecht. Dat maakt het de perfecte spot voor een weekendje weg, eventueel in combinatie met de andere bikeparks in de omgeving.
Daarnaast wordt het park gerund als een soort familiebedrijf (zie hieronder het interview met directeur Felix Saller) en zijn alle medewerkers uiterst vriendelijk. Bovendien lijkt er veel energie te worden gestoken in natuurbehoud. Kortom: wat ons betreft is dit het mooiste bikepark dat voor een dagtrip vanuit Nederland te bereiken is.
Oprichter Green Hill Bikepark Felix Saller: “Omgeving profiteert van ons park”
Green Hill Bikepark is niet zonder slag of stoot gerealiseerd, vertelt oprichter en directeur Felix Saller aan het eind van de dag. “Er is een hoop discussie aan voorafgegaan met omwonenden en natuurorganisaties, de voorbereidingen kostten anderhalf tot twee jaar.”
Dat lukte omdat hij “een goed concept” had: “Alles is gebouwd met materiaal uit de bergen en we hebben een goed water- en drainagesysteem waarbij al het water terugloopt het bos in. Dat maakte het makkelijker toestemming te krijgen dit park te bouwen.”
In de winter van 2022 ging de eerste schop daadwerkelijk in de grond, waarna het park datzelfde jaar nog de deuren opende. Dat is vrij uniek, benadrukt Felix. “Waar andere bikeparks eerst met een paar trails beginnen en dat verder uitbreiden, hebben wij dit park from scratch gebouwd.”
“Het park wordt gerund door vrienden en familie”, vertelt gids Henrick. “Het voelt als een familiebedrijf. Soms ben ik aan het gidsen, soms help ik in de keuken.”
De trailbouwers hebben ervaring in het vak: “Die jongens komen uit Canada”, vertelt Henrick. “Een van hen heeft ook meegebouwd aan de trails in bikepark Whistler.”
Inmiddels zijn omwonenden blij met het bikepark. Felix: “Veel van hen hebben appartementen bij hun huis gezet voor gasten. De kinderen van de omwonenden werken hier in hun vakanties aan het onderhoud van de trails en het beheren van de lift. Het is inmiddels enorm geaccepteerd.”
Niet aangesloten bij Gravity Card
Green Hill Bikepark is overigens geen onderdeel van de Gravity Card, een seizoensabonnement waarmee 32 bikeparks in Europa onbeperkt kunnen worden bezocht. Aanvankelijk móchten ze zich ook niet aansluiten, zegt Felix. “In 2022 was de hoofdreden dat we geen stoeltjeslift hebben en later omdat we niet de hele week open zijn.”
Voordeel is dus wel dat het park zelf controle heeft op het maximale aantal tickets dat per dag wordt verkocht. “We willen dat bezoekers maximaal vijftien minuten bij de lift in de rij hoeven staan. Met een Gravity Card kun je dat niet meer garanderen, want de bezitters van die kaart kunnen altijd komen.”
Toekomstplannen? “We willen eerst meer in onze infrastructuur investeren, zoals meer parkeerplaatsen, campingplaatsen, een grotere winkel en werkplaats”, antwoordt Felix. “Daarnaast denken we na over het uitbreiden van de trails.”
Overnachten in pension Waldhof Hochsauerland bij Martijn en Chantal
De Velozine-crew overnachtte in pension Waldhof Hochsauerland in het kleine dorp Düdinghausen, waar het Nederlandse stel Chantal en Martijn vanuit Leiden naartoe verhuisde. Het pension is een ideale uitvalsbasis voor sportieve vakantiegangers. In de directe omgeving kun je er perfect wandelen, wielrennen, gravelen, mountainbiken en… downhillen. Om het voor nu bij de laatste categorie te houden: de bikeparks van Willingen, Winterberg en Green Hill zijn te bereiken in respectievelijk 15, 25 en 40 minuten.
We werden allervriendelijkst ontvangen, konden even lekker douchen op onze kamers en sliepen in prima bedden. Na een uitstekend ontbijt, de volgende ochtend, vertelde het stel hoe de emigratie naar Duitsland heeft uitgepakt.
Van café tot pension
“Het was voorheen een café met een feestzaal en drie gastenkamertjes”, vertelt Martijn over het pension, dat ze in 2024 kochten. “De omgeving was mooi en het gebouw is groot. Er zit veel potentie in. Wij wonen hiernaast in een huisje.”
“We hebben nu vier hotelkamers en twee appartementen”, vertelt Chantal. “Er is plek voor achttien personen en we willen uitbreiden tot maximaal dertig. Dat is wat we maximaal aankunnen met z’n tweeën, we doen ’t het liefst zonder personeel.”
Verhuizen van een stad waar je de buren nauwelijks kent naar een dorp met vierhonderd inwoners: hoe is dat? “Ze weten meer over ons dan wijzelf”, grapt Martijn. “Maar je hebt elkaar hier ook veel meer nodig dan in Nederland: hier is veel minder een sociaal vangnet.”
Het stel werd hartelijk ontvangen door de buurtbewoners. Chantal: “Ze waren blij dat er weer wat leven kwam, want er is hier van alles dichtgegaan: van de bakker tot de cafés.”
Het aantal pensionbezoekers neemt toe, merken ze. “We ontvangen veel stellen, maar ook mensen alleen”, vertelt Chantal. “Voornamelijk nog Duitsers uit steden als Düsseldorf en Duisburg die in de weekends hier de rust komen zoeken”, vult Martijn aan.
Chantal: “En in de winter komen hier natuurlijk veel skiërs en langlaufers.”
Lange dagen in de opstartfase
Martijn werkt nog in Nederland, maar kan veel vanuit huis werken. Chantal houdt het pension draaiende. Ze verzorgt het ontbijt voor de gasten, maakt de kamers schoon, koopt het eten in, draait talloze wassen en ontvangt de gasten. “Het zijn lange dagen, maar je hebt pieken en dalen. We zitten nog in de opstartfase.”
Een aantal kamers moet namelijk nog worden gerenoveerd, en ze willen het aantal fietsparkeerplekken uitbreiden. Overigens is een fiets huren ook mogelijk, zegt Martijn: “We hebben een samenwerking met K1 in Willingen (fietsenzaak bij bikepark Willingen, red.). Van damesfietsen tot de meest geavanceerde e-mountainbikes, ze worden hier geleverd waarna ik ze op maat klaarzet. Inmiddels hebben we zelf ook twee e-mountainbikes in eigen beheer voor de verhuur.”
“We verzorgen sinds kort ook avondeten”, vertelt Martijn. “Vanavond komen hier nog twee Nederlandse downhillers eten.” Het gaat om eenvoudige maaltijden als pasta’s, bowls en Duitse stoofpotjes. “Lekker als je een dag buiten bent geweest. De meeste mensen komen naar Duitsland voor een schnitzel met friet, maar dat kunnen wij helaas nog niet aanbieden, omdat daarvoor een aparte vergunning nodig is.”
In de spaarzame vrije uurtjes stappen Chantal en Martijn graag op de racefiets. Maar: “We overwegen om een mountainbike te kopen”, aldus Chantal.
Dat snappen wij helemaal.
Algemene informatie Green Hill Bikepark
- Kosten:
- een dagticket is € 43,50;
- weekendticket € 75,00;
- Merk op: vooraf reserveren is handig, dan weet je zeker dat je het bikepark in kunt.
- Openingstijden:
- Donderdag van 16 tot 20 uur
- Vrijdag van 12 tot 20 uur
- Zaterdag en zondag van 10 tot 18 uur.
- Faciliteiten:
- Parkeren:
- Er is bij het bikepark ruim voldoende parkeergelegenheid.
- Ook is er plek voor campers.
- Beneden naast de lift is een gezellig restaurant met terras.
- Mountainbike huren: er zijn diverse mountainbikes, óók voor kinderen.
- Er is een werkplaats aanwezig en een toolstation voor kleine reparaties.
- Parkeren:
- Adres: Gellinghausen 42-43, 57392, Schmallenberg, Duitsland.
- Meer informatie: greenhill-bikepark.de
Overnachten: Pension Waldhof Hochsauerland
In de regio zijn talloze pensions en hotels te vinden, die in de regel bikers verwelkomen. De Velozine-crew verbleef tijdens hun trip naar Green Hill Bikepark in Pension Waldhof Hochsauerland van het Nederlandse stel Martijn en Chantal. Ze bieden diverse kamers aan met ontbijt en diner. Ook verhuren ze fietsen.
Voor meer informatie: waldhofhochsauerland.nl
Fietstype
Sebastiaan reed deze keer op een fullsuspension met 170 millimeter veerweg rondom. Dat was op elke trail een geschikte bike. De meer flowy trails zijn echter ook prima te doen met minder veerweg. Aangezien je niet omhoog hoeft te fietsen, raden we je banden aan met lekker veel grip. Denk aan banden zoals Maxxis Assegai/DHR, Schwalbe Magic Mary/Big Betty of Continental Kryptotal.
Een bikepark bezoeken – Wat je moet weten
- Verdiep je vooraf in het bikepark en lees ook zeker de informatieborden (indien aanwezig) bij het bikepark;
- Rij nooit alleen op een bikepark en laat thuisblijvers weten waar je bent;
- Zorg dat je minimaal 1 voldoende opgeladen telefoon bij je draagt;
- Rij niets blind:
- overschat jezelf niet;
- bekijk een obstakel eerst grondig;
- observeer hoe anderen hem rijden, en;
- als je niet fit bent of niet voldoende vertrouwen hebt, sla dan even een beurt over.
- Zorg voor voldoende bescherming:
-
- Draag altijd een helm;
- Denk ook aan handschoenen;
- Draag eventueel ook knie-, elleboog- en rugprotectie;
-
- Denk aan eten en drinken. Ook al lijkt de fysieke inspanning bij technisch rijden misschien niet dezelfde als het rijden van een reguliere mountainbikeroute; het is en blijft een inspanning en zon en wind drogen je ook uit.
